شجاع: نه بی‌ادب هستم و نه بداخلاق

خبرورزشی: بعد از پایان بازی پرسپولیس و تراکتور خیلی‌ها حتی سیدجلال حسینی در خصوص شجاع خلیل زاده و لزوم کنترل روی رفتارش در حین مسابقه حرف زدند و اظهار نظر کردند، اما از نظر نگارنده بهترین جملات را نیما نکیسا بر زبان آورد. نکیسا درباره حرکات و رفتار شجاع خلیل زاده در زمین گفت: «اگر بخواهم به صورت دانشگاهی صحبت کنم، بعضی از بازیکن‌ها برای اینکه انگیزه داشته باشند، خودانگیزشی به وجود می‌آورند و به صورت کاذب آدرنالین خود را بالا می‌برند و تصویرسازی می‌کنند و خودشان را در لحظات درگیری‌های بازی فرض می‌کنند و وقتی در این فرآیند برخوردی قرار می‌گیرند، دیگر آن بازیکن مهربان و منطقی دو ساعت گذشته نیستند و بعداً خودشان از این رفتار خجالت‌زده می‌شوند. شجاع خلیل‌زاده بازیکن خوب و مؤدبی است و باید در زمینه فوتبال کنترلش را بیشتر کند تا تیم و خودش از محرومیت‌ها ضرر نکند.» در یکی دو روز گذشته و به ویژه پس از پیروزی پرسپولیس برابر تراکتور تبریز بحث‌های زیادی به ویژه در خصوص رفتار‌های داخل زمین شجاع شد. خودش هم بعد از پایان این دیدار مصاحبه کرد و توضیحاتی ارائه داد اما...

شب بعد از بازی با خلیل زاده تماس گرفتیم و از منظر دیگری روی این موضوع کار کردیم و بهتر از هر کس هم خود شجاع بود که می‌توانست توضیح بدهد.

این مصاحبه را می‌خواهیم کمی متفاوت آغاز کنیم. مصاحبه اشکان دژاگه پس از پایان بازی با تراکتور را خواندی یا دیدی؟

بله، اولین هم‌اتاقی اشکان در تیم‌ملی من بودم و خیلی دوستش دارم.

اتفاقاً او هم در خصوص درگیری با تو در جریان بازی گفته «شجاع را خیلی وقت است می‌شناسم. زمانی که به تیم‌ملی آمدم با هم بودیم و می‌داند دوستش دارم و برایش آرزوی موفقیت می‌کنم.»

بله، گفتم که رابطه ما از قدیم خوب و دوستانه بوده است.

وقتی مصاحبه اشکان را خواندی با خودت نگفتی شاید می‌شد در زمین با هم درگیر نشویم؟

تو همه مصاحبه اشکان را لابد نخواندی!

چطور؟

اشکان گفته این اتفاقات در فوتبال طبیعی است. او پسر بامعرفت و عزیز دل من هم هست.

ولی ظاهراً تو و محمدرضا خانزاده با حکم کمیته انضباطی تا از اطلاع ثانوی محروم شدید.

من نه بازیکن بی‌ادبی هستم و نه بداخلاق، به کمیته انضباطی هم احترام می‌گذارم، اما کاری نکردم که مستحق محرومیت باشم. هیچ خطای رفتاری و انضباطی نداشتم. من در زمین محکم بازی می‌کنم و خیلی خیلی جدی هستم ولی یک‌سری برخورد‌ها در فوتبال طبیعی است. بعد از بازی هم مصاحبه کردم و گفتم اگر کسی را ناخواسته ناراحت کردم عذرخواهی می‌کنم، اما باور کنید به کسی بی‌احترامی نمی‌کنم. بعد از بازی هم با اشکان دژاگه دست دادیم و روبوسی کردیم.

اتفاقاً نیما نکیسا هم درمصاحبه‌ای ازتو تعریف کرده و گفته «بعضی از بازیکن‌ها برای اینکه انگیزه داشته باشند، خودانگیزشی به وجود می‌آورند و به صورت کاذب آدرنالین خود را بالا می‌برند و تصویرسازی می‌کنند و خودشان را در لحظات درگیری‌های بازی فرض می‌کنند و وقتی در این فرآیند برخوردی قرار می‌گیرند، دیگر آن بازیکن مهربان و منطقی دو ساعت گذشته نیستند و بعداً خودشان از این رفتار خجالت‌زده می‌شوند!»

بله، من هم جزو کسانی هستم که در طول مسابقه انگیزه خودم را بالا می‌برم، اما کاری نمی‌کنم که بعداً خجالت‌زده شوم. در همین بازی با تراکتور هم اتفاقی افتاد که نمی‌خواهم بنویسی، اما من حرکتی نکردم و جوابی ندادم. (صحبتی می‌کند که به رسم امانت نزد نگارنده محفوظ می‌ماند).

البته به شخصه مخالف شکل و سبک بازی تو نیستم کمااینکه در گذشته هم فوتبال مجتبی محرمی را ستایش می‌کردم، اما خیلی‌ها درباره رفتار تو نظر دادند.

فوتبال برای من تفریح نیست بلکه جنگ است. یک جنگ تمام‌عیار برای پیروزی و خودت و همه کسانی که من را می‌شناسند خوب می‌دانند بیرون زمین فوتبال خیلی هم خوش‌اخلاق و شوخ‌طبع هستم، اما در زمین فوتبال با احدی شوخی ندارم!

مشابه این حرف‌ها را از زبان مجتبی محرمی شنیده‌ام. یک روز برایم از روبه‌رو شدن با مرحوم سیروس قایقران صمیمی‌ترین دوستش در تیم ملی و فوتبال ایران تعریف می‌کرد. محرمی گفت همراه پرسپولیس با ملوان انزلی بازی داشتیم و به سیروس گفتم برو آن طرف بازی کن و سمت من نیا که...

من متأسفانه بازی‌های آقامجتبی را خیلی به خاطر نمی‌آورم ولی پدرم خیلی از سبک بازی و بزرگی اش تعریف می‌کند. در زمین فوتبال برای خودش یلی بوده است.

منظورم این بود که فوتبال برای امثال محرمی جنگ بود اما....

اما چی؟!

امروز مجتبی محرمی که یک تریلی اسمش را نمی‌کشید و وقتی وارد استادیوم آزادی می‌شد ۱۰۰ هزار نفر از جای خودشان بلند می‌شدند کجاست؟ کسی احوالش را می‌پرسد؟ یکی دنبالش می‌رود؟

مهم این است که تاریخ پرسپولیس و فوتبال ایران نمی‌تواند اسم او را پاک کند. تعصب‌کش تیمش و همبازیانش بود.

فوتبال تو هم خیلی‌ها را یاد مجتبی محرمی می‌اندازد.

ما کجا و مجتبی محرمی کجا؟!

سیدجلال حسینی هم مصاحبه‌ای انجام داد و گفت شجاع با این کار‌ها هم خودش را اذیت می‌کند و هم تیم را...

سیدجلال بزرگ‌تر من است و هرچه بگوید درست است.

برخی هم معتقدند شجاع خلیل زاده به خاطر همین رفتار‌ها به تیم ملی دعوت نمی‌شود.

(می‌خندد) خودت چی فکر می‌کنی؟!

من خودم نظرم را گفتم. اعتقادی به این حرف‌ها ندارم و معتقدم شجاع خلیل زاده بعد از مصاحبه‌ای که قبل از سفر تیم ملی ایران به جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل علیه کارلوس کی‌روش انجام داد در بلک‌لیست قرار گرفت. البته مارک ویلموتس جانشین کی‌روش شد اما... چه جوری بگویم؟

راحت بگو.

من لیست تیم ملی زمان ویلموتس را لیست خودش نمی‌دانم. البته این نظر من است که عده‌ای فهرست تیم ملی را به این مربی بلژیکی تحمیل می‌کردند. باز هم تأکید می‌کنم این نظر من است و امیدوارم اشتباه باشد!

به خودم هم خیلی‌ها گفتند و می‌گویند که در بلک‌لیست تیم ملی هستی!

خودت به این حرف اعتقاد داری؟

شاید یک زمانی اعتقاد نداشتم، اما الان دارم یواش یواش اعتقاد پیدا می‌کنم که سال‌هاست در بلک‌لیست تیم ملی قرار گرفته‌ام.

بی‌تعارف چند درصداعتقاد داری دلیل دعوت نشدن تو به رفتار‌های داخل زمین و حین مسابقه‌ات برمی‌گردد؟‌

ای بابا! این‌ها همه حرف است. یک چیزی بگویم که اگر من شجاع خلیل زاده در زمین مسابقه به قول معروف «فردین» هم باشم یا اینکه اگر کسی توی گوشم هم زد بگویم بیا آن طرف صورتم را هم چک بزن باز به تیم ملی دعوت نخواهم شد!

واقعاً تو کسی هستی که اگر کسی توی گوشت بزند کوتاه آمده و آن طرف صورت خودت را نشان می‌دهی؟!

خودت چطور؟!

مثل اینکه من مصاحبه می‌گیرم و تو باید جواب بدهی؟

نه، دوست دارم به این سؤال جواب بدهی؟

نه! من بچه پایین شهر تهران هستم. کوتاه نمی‌آیم، اما من فوتبالیست مشهور تیم پرسپولیس نیستم و...

فرقی نمی‌کند! من روی تیم خودم تعصب دارم. ادعا نمی‌کنم، اما واقعاً روی فوتبال تعصب دارم و حاضر نیستم خودم یا همبازیانم در زمین کتک بخوریم. فوتبال برای من تعریف دیگری دارد.

مشابه همان تعریف‌هایی که برای سرخیو راموس دارد.

سرخیو راموس فوتبالیست باتعصب و بزرگی است. خودم را نمی‌توانم با او مقایسه کنم ولی تنها او نیست. شما گودین و خیلی‌های دیگر را ببینید چه جوری بازی می‌کنند. فوتبال همین است.

ماتراتزی را از قلم انداختی.

به هر حال فوتبال جنگ تمام‌عیار است. ماتراتزی بار‌ها بعد از آن جنجال گفته عاشق سبک بازی زیدان بوده است. همه دنیا دیدند زیدان اخراج شد، اما کمتر کسی گفت با آن اخراج ایتالیا قهرمان جام جهانی شد. ماتراتزی شاید خودش را قربانی تیم ملی کشورش کرد. خیلی‌ها بعد از جام جهانی در سراسر دنیا به ماتراتزی حمله کردند. از هواداران زیدان بگیرید تا فرانسوی‌ها و...، اما ایتالیایی‌ها فهمیدند او برای تیم ملی کشورشان چه کرده است.

ولی خیلی‌ها هم معتقدند کار کثیفی کرد که...

بله، من خودم به این کار‌ها اعتقاد ندارم که به خانواده طرف فحاشی کنی، اما جنگیدن برای برد را دوست دارم. نمی‌خواهم وقتی سوت پایان بازی زده می‌شود شرمنده خودم باشم.

یک فکری هم همین الان به سرم رسید. شاید همه این کار‌های شجاع خلیل زاده پیام یا رفتاری آگاهانه باشد که بخواهد بگوید من هم هستم!

من نیازی به این کار ندارم. سال‌هاست در سطح اول فوتبال بازی می‌کنم و...

نه، شاید منظورم را بد گفتم. دوست پیشکسوتی در عرصه کشتی دارم به اسم آقای قاسم نورمحمدی که کشتی‌گیران قدیمی و بچه مشتی‌های تهران کاملاً او را می‌شناسند. کسی که می‌توانست در وزن ۵۷ کیلوگرم مدال جهانی و حتی المپیک بگیرد، اما یک ناداوری یا حق‌خوری او را در مسیر دیگری انداخت. اواسط دهه ۴۰ شمسی و کشتی انتخابی تیم ملی میان قاسم نورمحمدی و مرحوم ابوطالب طالبی (دارنده ۴ مدال برنز جهان و المپیک) حق نورمحمدی را خوردند. هرچه او حمله می‌کرد به دفاع بسته زنده‌یاد طالبی می‌خورد و داوران هم توجهی نمی‌کردند و اخطاری نمی‌دادند تا اینکه... داور وسط سوت پایان مسابقه را به صدا درآورد و دست ابوطالب طالبی خدابیامرز را بالا برد. از اینجا به بعد را از زبان خود آقاقاسم تعریف می‌کنم که به خودم گفت «آن روز سالن روی سرم چرخید. خودم و بچه محل‌هایم نتوانستیم این حق‌خوری مسلم را تحمل کنیم. خدابیامرز ابوطالب طالبی کشتی‌گیر بزرگ و عنوان‌داری بود و هنوز هم احترام زیادی برایش قائلم. مشکلی هم با آن مرحوم نداشتم، اما داوران حق من را مثل آب خوردن بالا کشیدند و وقتی دیدم اعتراض‌هایم به جایی نمی‌رسد فریاد اناالحق سردادم و... خلاصه آنکه من و بچه محل‌هایم سالن کشتی انتخابی تیم ملی را به‌هم ریختیم و جنجالی شد که به محرومیت دائمی من از کشتی ختم شد، اما از آن روز لباس لاتی ناخواسته تن ما رفت. مسیرمان عوض شد و...» این داستان آقاقاسم نورمحمدی است که ۱۰ سال گنده‌لات تهران بود، اما بعد از انقلاب توبه کرد و الان هم زندگی آرامی دارد و بچه مسلمان واقعی است. این داستان را تعریف کردم که بپرسم این رفتار‌های شجاع خلیل زاده یک نوع فریاد اناالحق و اعتراض به نادیده گرفتن تو در تیم ملی باشد. آیا این‌طور است یا نه؟

داستان جالبی بود. به هر حال حق‌خوری در هیچ ورزش و جایی جالب نیست. اینکه ببینی حقت را راحت می‌خورند و کاری هم از دستت برنمی‌آید اصلاً تجربه قشنگی نیست. البته آنچه از شجاع خلیل زاده در زمین می‌بینید به این دلایل نیست. همان‌طور که گفتم فوتبالم محکم و درگیرانه است. یک مقدار هم شاید هیجان بیشتری داشته باشد، اما به کسی توهین نکرده و نمی‌کنم.

من یکی که تو را می‌شناسم خوب می‌دانم بسیار پسر خوش‌قلب و خوش‌اخلاقی هستی ولی بی‌دلیل کارت می‌گیری و محروم می‌شوی.‌

نمی‌دانم چه بگویم؟ شاید روی من زیادی حساس شده باشند. سعی می‌کنم از این به بعد یک مقدار بیشتر حواسم باشد. البته باز هم تأکید می‌کنم فوتبال درگیرانه در خون من است و با کسی یا تیمی مشکل ندارم.

حیی گل‌محمدی هم بعد از بازی حرفی به تو زد؟

به هر حال آقایحیی هم مثل یک برادر بزرگ‌تر توصیه‌هایی می‌کند ولی...

ظاهراً قرار است جلسه‌ای کمیته انضباطی برگزار شود و محمدحسن انصاری‌فرد هم به این جلسه برود.

من کاری انجام ندادم. آسیبی به کسی نزدم و حتی به هواداران تراکتور مثل همیشه احترام گذاشته و از آن‌ها در مصاحبه بعد بازی تعریف کردم. امیدوارم حکمی صادر شود که عادلانه باشد.

مرسی از اینکه با وجود خستگی پاسخگوی سؤالات من شدی. شاید بهتر بود این مصاحبه در خصوص برد شیرین پرسپولیس و نمایش فوق العاده تیم یحیی باشد اما...

بله، واقعاً بچه‌ها فوتبال بی‌نظیری ارائه دادند. ما فوتبالی و باقدرت بازی را بردیم و این شروع فوق العاده با آقایحیی نوید روز‌های بهتری را برای پرسپولیس می‌دهد. ان‌شا‌الله بتوانیم با ادامه همین روند بتوانیم برای چهارمین بار قهرمان لیگ برتر شویم و دل هواداران را شاد کنیم.