شاهرخی: خانه فوتبال از پای‌بست ویران است

ایلنا: سرمربی پیشین تیم ملی فوتبال ایران با اشاره به انتخاب دراگان اسکوچیچ به عنوان سرمربی این تیم معتقد است این انتخاب می‌تواند سرپوشی بر اشتباهات گذشته فدراسیون فوتبال باشد.

همایون شاهرخی که خود زمانی در تیم ملی، به عنوان سرمربی و مدیر فعالیت داشت درباره انتخاب دراگان اسکوچیچ به عنوان جانشین مارک ویلموتس می‌گوید: این انتخاب سرپوشی بر اشتباهات گذشته فدراسیون فوتبال است. این همه از مربی ایرانی صحبت کردند، اما این انتخاب نشان می‌دهد که با اسکوچیچ صحبت کرده بودند که صنعت نفت آبادان را رها کند و به اینجا بیاید. وقتی با همدیگر رو راست نباشیم، این سیاه‌بازی‌ها وجود خواهد داشت. در این شرایط هیچ آدمی نمی‌تواند موفق باشد بخصوص وقتی بدانیم یک مربی با چه شرایطی از تیمش جدا شده و فعالیت در تیم جدید را آغاز کرده است.

همایون شاهرخی صحبت‌هایش را اینگونه ادامه می‌دهد: قبلاً مربی خارجی داشتیم، ولی بعد گفتند مربی ایرانی می‌آوریم و چند مربی را هم در این مدت غربال کردند.

با این حال در نهایت یک مربی خارجی انتخاب شد. این اتفاقات نشان می‌دهد در ورزش ما هر آن ممکن است اتفاق جدیدی رخ بدهد. من از انتخاب اسکوچیچ تعجب نکردم و تأسف نخوردم. متأسفانه باز هم تصمیم‌گیرندگان ورزش و فوتبال نشان دادند از قافله روزگار دور هستند و نمی‌توانند تصمیماتی بگیرند که به سود فوتبال باشد. متأسفانه همیشه شیپور را از سر گشادش می‌نوازیم و کار بیهوده انجام می‌دهیم. این انتخاب هم از همان داستان‌هاست. باید ببینیم چه اتفاقاتی پشت پرده افتاده است.

سرمربی پیشین تیم ملی در واکنش به اینکه آیا منظورش از ناکامی افراد سیاه‌باز این است که اسکوچیچ با تیم ملی موفق نمی‌شود، می‌گوید: مسأله سر این است که وقتی در رأس کار، مدیران عادت به دروغ و سیاه‌بازی داشته باشند، به بدنه هم تجاوز می‌کند و در نهایت به بازیکنان می‌رسد. از اسکوچیچ شناختی ندارم و، چون شناخت ندارم، اظهارنظر نمی‌کنم. درباره سایر مربیان می‌توانستم حرف بزنم، اما درباره او چیزی نمی‌دانم. به هر حال به عنوان یک ایرانی دوست دارم تیم‌های فوتبال ما در رقابت‌های بین‌المللی موفق باشند و بتوانند نتایجی کسب کنند که در خور باشد.

سرمربی پیشین تیم ملی ایران درباره اینکه سکان هدایت تیم ملی از کارلوس کی‌روش به ویلموتس و در نهایت به اسکوچیچ رسیده است، می‌گوید: واقعیت این است که آدم‌ها ظرفیتی دارند. کسی که سرمربی تیم ملی بوده و همه جا اسم و رسمی داشته، اعتبارش با آدم‌هایی که در دسته یک یا دو مربیگری کردند، فرق دارد. بازیکنان تیم ملی هم این شرایط را درک می‌کنند. بدون رودربایستی، اعتباری که کی‌روش از نظر مدیریتی و فنی داشت، با توجه به قرارداد بدش هم قابل مقایسه با کسانی نیست که اسم می‌برید. دنیا در حال پیشرفت است و ما در حال عقبگرد هستیم. باید منتظر بمانیم و ببنیم تا کجا عقب می‌آییم و چه سرنوشتی در انتظار تیم ملی و فوتبال‌مان خواهد بود.

شاهرخی بعد از پایان جام جهانی ۲۰۰۶ برای همیشه از فوتبال رفت و در این مدت به پیشنهاد همکاری با تیم‌های مختلف پاسخ منفی داد. او درباره دلایل دوری‌اش از فوتبال می‌گوید: این روز‌ها اگر فرصت پیدا کنم فوتبال ایران را تماشا می‌کنم و همیشه آرزویم موفقیت این رشته و خوشحالی هواداران است. سیاست‌بازی‌ها باعث شد فوتبال را برای همیشه ببوسم و کنار بگذارم و به خانواده خود بیشتر رسیدگی کنم. دید من به ورزش کاملاً فوتبالی است، اما آنقدر این رشته سیاسی شد تا دیگر امثال من جایی در آن نداشته باشند. در اینکه ورزش از سیاست جدا نیست شکی ندارم، اما سیاست‌بازی از ورزش جداست و این سیاست‌بازی‌ها را در جام جهانی ۲۰۰۶ و زمانی که سرپرست تیم ملی بودم، از نزدیک مشاهده کردم. به همین دلیل علاقه‌ای ندارم به فوتبال برگردم و فعالیت کنم.

او صحبت‌هایش را اینگونه به پایان می‌برد: متأسفانه خانه فوتبال از پای‌بست ویران است. آدم‌هایی که زحمت می‌کشند مزد این زحمت را نمی‌گیرند. در جامعه ما پیدامی شده که به آدم‌های متخصص بها داده نشود.

این کار را نمی‌کنند که هیچ، طوری رفتار می‌کنند تعداد اندکی متخصص که هستند هم خودشان کناره‌گیری کنند. تا زمانی که آدم‌های غیرمرتبط با فوتبال در این رشته مدیر هستند، فوتبال ما هرگز موفق نمی‌شود. متأسفانه افراد سیاسی روی کار می‌آیند و صندلی‌ها را می‌چسبند تا مبادا اتفاقی برای‌شان بیفتد.

جامعه فوتبال باید قبول کند که فوتبالیست‌های تحصیل‌کرده و قدیمی می‌توانند به مدیریت این رشته کمک و آن‌ها را کم کم به سیستم اضافه کنند. وقتی این اتفاق می‌افتد، متخصص‌ها صاحب منصب می‌شوند و دیگر ادا در آوردن و تظاهر به خوب بودن ریشه کن می‌شود.