کارگرجم: قهرمانیِ آسیا، رویایی‌ترین دوران فوتبالم بود

ایرنا: پیشکسوت استقلال گفت: بعد از قهرمانی با استقلال در آسیا، در جام‌ملت‌ها نیز با شکست همه رقیبان قهرمانی شدیم و در همان سال به عنوان مرد سال فوتبال ایران معرفی شدم تا رویایی‌ترین سال‌های فوتبالی‌ام با این اتفاق شیرین تکمیل شود.

«اکبر کارگرجم» به طور حتم یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال ایران است، مدافعی که کابوس مهاجمان بود و به او لقب سیم‌خاردار را داده بودند.

کارگرجم حرف‌های جالبی را بر زبان آورد. متن گفت گوی ایرنا با بازیکن دیروز و پیشکسوت امروز استقلال در زیر از حضورتان خواهد گذشت.

فوتبال را چطور آغاز کردید؟

فوتبال را از زمین‌های خاکی محلمان واقع در بهجت‌ آباد آغاز کردم، با توجه به اینکه محل زندگی‌مان نزدیک باشگاه استقلال بود به همراه تعدادی از آنها همچون محمدرضا عادلخانی، حسین فرزامی و عباس کردنوری به آنجا رفتیم و در تیم خردسالان استقلال حضور پیدا کردیم.

چند سالی از استقلال دور افتادید؟

بنا به مشکلاتی که داشتم از فوتبال و استقلال دور شدم تا اینکه مسوول وقت تربیت بدنی که می‌خواست تیم قدرتمندی را از سربازان تشکیل دهد مرا به تیم فوتبال سرباز فرستاد. آنجا عملکرد خیلی خوبی داشتم و توسط نایب رویین دل به راه‌آهن پیوستم. شاید جالب باشد بدانید در یک سال همزمان در ۲ تیم فوتبال بازی کردم.

چطور؟

در مسابقات گردان‌های نظامی با تیم سرباز بازی می‌کردم و در لیگ باشگاه‌های تهران برای راه‌آهن توپ می‌زدم.

چطور شد استقلالی شدید؟

استقلال با راه آهن بازی داشت، در آن بازی من مامور مهار «اکبر افتخاری» شدم، افتخاری بهترین گوش چپ فوتبال ایران بود و کار سختی را در این جدال پیش‌رو داشتم اما در نهایت توانستم وظایف خودم را به بهترین شکل ممکن انجام دهم. در اواخر مسابقه راه‌آهن صاحب یک ضربه آزاد شد که من توپ را تبدیل به گل کردم.

این درخشش مقدمه حضور شما در استقلال بود؟

باشگاه استقلال که هدایتش را به رایکوف سپرده بود دست به جوانگرایی زده بود و به من پیشنهاد همکاری داد. این پیشنهاد برای من که استقلالی بودم بهترین اتفاق محسوب می‌شد و بدون لحظه‌ای فکر کردن به آن پاسخ مثبت دادم.

با استقلال افتخارات زیادی را کسب کردید؟

تمام افتخارات ممکن را با استقلال به دست آوردم و خداوند را شکر می‌کنم که حسرتی ندارم. اما بزرگ‌ترین افتخار من با پیراهن استقلال قهرمانی در جام باشگاه‌های آسیا در سال ۱۳۴۹ بود که در ورزشگاه شهید شیرودی مقابل تیم قدرتمند هاپوئل شکل گرفت.

چند روز پیش سالگرد قهرمانی استقلال در آسیا بود.

آن مسابقه برای ما از اهمیت زیادی داشت، هیچ وقت فراموش نمی‌کنم شب قبل از بازی در هتل مارلیک حضور داشتیم، هواداران استقلال آنجا آمدند و خواهش می‌کردند هر طور شده حریف را شکست دهیم.

در ابتدا یک گل خوردید.

روی یک اتفاق و حادثه دروازه استقلال باز شد اما روی سانتر حاج‌محمد و ضربه سر غلام وفاخواه به گل تساوی رسیدیم و در وقت‌های اضافی مسعود معینی گل برتری را زد تا قهرمان مهم‌ترین و بزرگ‌ترین رویداد باشگاهی قاره کهن شویم.

جشن بزرگی در تهران بر پا شد؟

همه مردم به کوچه و خیابان ریخته بودند، وقتی من به خانه رسیدیم صبح بود، کوچه و خیابان را چراغانی کرده بودند و بابت این پیروزی و افتخار شیرینی بخش می‌کردند.

شما نقش پررنگی در رسیدن استقلال به فینال آسیا داشتید.

در مرحله نیمه‌نهایی با مدان اندونزی بازی داشتیم. در آن مسابقه یک بر صفر جلو بودیم و حریف برای جبران گل خورده تلاش زیادی می‌کرد. استقلال صاحب ضربه کاشته شد و من توپ را سانتر کردم و مرحوم غلامحسین مظلومی گل دوم را به ثمر رساند تا برد استقلال تضمین شود.

آن سال برای شما رویایی بود، قهرمانی آسیا با استقلال و تیم ملی.

دقیقا، بعد از اینکه با استقلال قهرمان آسیا شدیم راهی جام‌ملت‌های آسیا شدیم و با پشت سر گذاشتن رقیبان ریز و درشت توانستیم عنوان قهرمانی را به دست آوریم تا به قول شما سال‌های رویایی برای من رقم بخورد. البته یک اتفاق جالب و شیرین دیگری نیز برای من افتاد.

چه اتفاقی؟

در همان سال به عنوان مرد سال فوتبال ایران معرفی شدم تا رویایی‌ترین سال فوتبالی‌ام با این اتفاق شیرین تکمیل شود.

و در سن ۳۲ سالگی از استقلال جدا شدید؟

مسوولان وقت استقلال اعتقاد به جوانگرایی داشتند و تصمیم گرفتند بازیکنان جوان‌تر را به استقلال بیاورند و من در اوج آمادگی و پختگی تیم محبوبم را ترک کردم.

استقلال امروز را چطور می‌بینید.

استقلال به آرامش نیاز دارد و امیدوارم احمد سعادتمند با حل مشکلات مالی دغدغه‌های استقلال را از بین برده و بتواند قدم‌های مثبتی را برای این تیم بردارد.