رئال، کارخانه پدیده‌سوزی

خبرورزشی: بارسلونا نه تنها در اسپانیا بلکه در دنیا به کارخانه بازیکن‌سازی مشهور است. کارخانه‌ای که از دل لاماسیا بیرون میآید و در سالیان اخیر چهره‌های متعددی به دنیای فوتبال معرفی کرده است که دیگر لازم به اسم بردن نیست. برخلاف بارسلونا اما رئال‌مادرید هرگز این رویه را طی نکرده است. کهکشانی‌ها به لطف آنکه متکی به چهره‌های جوان خود باشند ثابت کردند با پول می‌توانند هر ستاره‌ای را در اوج آمادگی به مادرید بکشانند. رئالی‌ها هم آکادمی پرورش استعدادها را دارند اما همیشه زور پول به استفاده از جوان‌ها چربیده است. کم نبودند بازیکنانی که به خاطر همین سیستم قربانی شدند و از رئال رانده شدند.

خوان‌ ماتا

هافبک اسپانیایی در ۱۵ سالگی توسط آکادمی رئال کشف شد و فوتبالش را آنجا آغاز کرد. هرچه ماتا بزرگتر می‌شد بی‌توجهی‌ها و‌ نبود جای خالی را بیشتر حس می‌کرد. تا اینکه در انتهای قراردادش با رئال تصمیم گرفت به والنسیا برود و مسیر ماجراجوییاش را در سال ۲۰۰۷ با خفاش‌ها شروع کند. ماتا محصول رئال بود که به اسم والنسیا تمام شد و سود فروشش به چلسی در جیب مدیران والنسیا رفت.

ساموئل اتوئو

در ۱۶ سالگی مورد توجه رئالی‌ها قرار گرفت و کارش را در این تیم بزرگ شروع کرد. مسیر پیشرفت او خوب بود اما در تیم بزرگسالان خبری از او نبود. رونالدوی برزیلی، رائول و مورینتس آنقدر خوب بودند که جایی برای سامی نباشد. او‌ در سال ۲۰۰۰ به مایورکا رفت و بعدها با لباس بارسلونا انتقام سختی از کهکشانی‌ها گرفت.

فابینیو

مهره کلیدی امروز لیورپول وقتی ۱۸ ساله بود از فلومیننزه به رئال رفت. او در تیم دوم با بازیکنانی همچون موراتا و واسکز هم‌تیمی بود. سال ۲۰۱۳ مورینیو اولین میدان را به او داد اما وقتی آقای خاص از رئال رفت دیگر کسی حامی فابینیو نبود. او به موناکو رفت و با درخشش در این تیم راهی لیورپول شد و لیگ قهرمانان اروپا را فتح کرد.

مارکوس آلونسو

متولد مادرید بود و در رئال مانوئل پیگرینی هم اولین حضورش را تجربه کرد. رئال اما برای مارکوس آلونسو جایی نبود که بخواهد پیشرفت کند و دیده شود. به همین خاطر به بولتون رفت تا شانسش را در جزیره امتحان کند. امروز اگر رئال بخواهد مارکوس را از چلسی بخرد باید کلی پول برایش هزینه کند.

سانتیاگو کانیزارس

این یکی اسطوره والنسیاست اما داستانش برای رئالی‌ها غم‌انگیز. سانتیاگو کانیزارس در تیم سوم رئال‌مادرید حضور داشت و از دید مربیان وقت باشگاه نتوانست انتظارات را برآورده کند. همین انگیزه‌ای شد برای این دروازه‌بان تا خودش را بعدها به عنوان گلر تیم ملی کشورش معرفی کند و حسرت را بر دل مدیران رئال بگذارد.