فاولر: فرگوسن یک جنتلمن بود

خبرورزشی: رابی فاولر اسطوره لیورپول که این روز‌ها در استرالیا مربیگری می‌کند، با شیوع ویروس کرونا و تعطیلی تمرینات تیمش «بریزبن روآور» به مرسی‌ساید برگشته و کنار خانواده‌اش وقت می‌گذراند. فاولر در گفتگو با نشریه «دیلی‌میل» از سفر سختش برای بازگشت به خانه، کادر درمان در مسیر مبارزه با کرونا، مربیگری در استرالیا و سرالکس فرگوسن صحبت کرده که بخش‌هایی از این مصاحبه را در ادامه می‌خوانید.

بدترین سفر عمرم

فاولر ۲ هفته پیش در پی شیوع ویروس کرونا به خانه برگشت، چراکه دولت بریتانیا از اتباع خودش درخواست کرد زودتر به کشور خودشان برگردند. بریزبن شرایط خوبی داشت و بین ۴ تیم بالای جدول بود. تمرینات تیم فاولر هم زیر نظر او و تونی گرانت دستیارش که بازیکن پیشین اورتون و منچسترسیتی بوده، به طور جدی پیگیری می‌شد. با این حال آن‌ها هم فعلاً مجبور شده‌اند کار را رها کنند و طی سفری ۵۴ ساعته به سوی خانه سفر کنند. فاولر درباره این سفر می‌گوید: «در تمامی طول راه اضطراب داشتم، چراکه می‌دانستم چه چیزی در حال آشکار شدن است. نمی‌دانید در فرودگاه چه چیزی وجود دارد و در نزدیکی مردم هستید. فکر‌های زیادی در سرتان می‌گذرد و همیشه بدترین آن‌ها به سراغ‌تان می‌آید. صادقانه بگویم، این بدترین سفر زندگی‌ام بود. من را می‌شناسید، در طول سفر کاملاً آرام هستم، اما این سفر واقعاً من را ترساند.»

کادر درمان، مثل آتش‌نشان‌ها

فاولر در ادامه درباره ویروس کرونا هم بیان کرد: «بسیار وحشتناک است. خیلی از مردم جان‌شان را از دست داده‌اند و بسیاری از خانواده‌ها و مشاغل با این ویروس ویران شده‌اند.» رابی در مرسی‌ساید برای مبارزه با کرونا کمک‌هایی کرده، به خصوص به کارمندان NHS (خدمات سلامت ملی). سرمربی بریزبن در این باره هم گفت: «من می‌دانم چقدر کارمندان NHS خوب هستند. حدود ۲۰ سال قبل با آن‌ها سروکار داشتم، وقتی به من برای نگهداری پدر مرحومم کمک می‌کردند. به آن‌ها اعتماد داریم و می‌دانیم چقدر استثنایی هستند. کارمندان NHS الان شبیه آتش‌نشان‌های ۱۱ سپتامبر هستند.»

شروع یک کار سخت در استرالیا

رابی فاولر در زمان بازی حواشی زیادی داشت و به‌عنوان کسی که خیلی اوقات حتی زندگی را جدی نگرفته، تصور اینکه روزی مربی شود، سخت بود. با این حال او پس از دریافت مدرک مربیگری، ۴ پیشنهاد مربیگری در لیگ یک انگلیس را رد کرد و راهی استرالیا شد. برزبن نیاز به تغییر اساسی داشت. تیم فصل قبل ۷۱ گل دریافت کرده بود و حالا ۲۴ دریافت کرده، در حالی که فقط ۴ بازی تا پایان فصل باقی مانده. فاولر درباره قبول کردن مربیگری تیم استرالیایی هم می‌گوید: «می‌دانستم کار دشواری خواهد بود و همچنین قمار بزرگی است. به آنجا می‌روید و می‌شنوید که مردم می‌گویند «او آمده که این کار را انجام دهد؟»

خیلی از مردم در استرالیا ناکامی من را می‌خواستند. مطمئن نبودم که از مربی خارجی استقبال کنند. شروع سختی داشتیم و در ۱۱ بازی ابتدایی فقط ۲ برد داشتیم. خوب فوتبال بازی می‌کردیم، اما این فقط یک ردپا بود. اعتقاد من و گرانت این بود که هنوز می‌توانیم تیم بهتری شویم و در پایان هم به آن رسیدیم. از کریسمس به بعد بهترین تیم بوده‌ایم. قبل از اینکه به خانه برگردیم یک اصطلاح برای من به‌وجود آمده بود که نمی‌توانستم آن را باور کنم و آن‌هم «فاولر-بال» بود. وقتی مردم این را می‌گویند، یعنی هویت پیدا کرده‌ایم. ما می‌خواهیم سرسخت باشیم و نتایج خوبی کسب کنیم.» فاولر این روز‌ها در بریزبن از سیستم ۲-۵-۳ استفاده می‌کند که لیورپول در دهه ۱۹۹۰ به کار می‌برد.

سرالکسِ جنتلمن

با توجه به رابطه طولانی‌مدت و جدایی‌ناپذیر فاولر و لیورپول بسیاری تصور می‌کنند او باید پیرو مربی‌ای مثل یورگن کلوپ باشد، اما جالب است که او از فرگوسن می‌گوید. سرمربی ۴۵ ساله بریزبن ضمن تمجید از سرمربی پیشین منچستریونایتد، ادامه می‌دهد: «سرالکس یک مربی باورنکردنی و رقیب ما بود، اما من همیشه با او خوب بودم. فکر می‌کنم او هم من را به‌عنوان یک بازیکن دوست داشت.

وقتی با افرادی مانند او سروکار دارید، می‌دانید که چقدر خوب هستند. می‌دانیم که او به‌عنوان یک مربی چقدر پرشور و چقدر خوب بود، اما بگذارید یک چیز را به شما بگویم، او پیش از همه‌چیز، یک جنتلمن بود.» فاولر در پایان درباره مشکل اعتبارش به‌عنوان بازیکن با مربیگری هم بیان کرد: «شهرت من همیشه مقابل من بوده است. من نسبت به فوتبال اشتیاق دارم و می‌خواهم بروم و نشان دهم که چقدر درباره مربیگری جدی هستم. من باید از شر این ننگ خلاص شوم.»