خطرناک‌ترین اسم برای پرسپولیس

همشهری ورزشی: این روزها اسم علی پروین زیاد اطراف باشگاه پرسپولیس شنیده می‌شود. شایعات هم متعدد است؛ راه و بیراه، محتمل و غیرممکن.

از یک طرف می‌گویند مهدی رسول‌پناه که سرپرست موقت باشگاه است برای رسیدن به کرسی مدیرعاملی دنبال لابی با شرکت پیشکسوتان کهن و مشخصا خود علی پروین است، از سوی دیگر هم شایعه شده مرداد ماه و با واگذاری سهام سرخپوشان در بورس، همین شرکت در اولویت دریافت بخشی از سهام پرسپولیس قرار خواهد گرفت؛ ادعایی که اصلا معلوم نیست مبنای قانونی دارد یا نه و تازه اگر داشته باشد هم قطعا حرفه‌ای و منصفانه نیست.

درست در همین اوضاع و احوال و در شرایطی که دو صندلی هیات‌مدیره در باشگاه خالی است، گفته می‌شود ممکن است وزیر ورزش روی اعلام نام علی پروین به عنوان یکی از اعضای جدید به جمع‌بندی برسد و سلطان را یک بار دیگر به کادر مدیریتی سرخپوشان برگرداند. به راستی اما، آیا چنین بازگشتی مفید خواهد بود؟

علی پروین سال‌هاست که بازنشسته شده؛ نه از مربیگری و مدیریت که اساسا از هر نوع کار اجرایی مرتبط با فوتبال حرفه‌ای. آخرین دوران حضور او در هر کدام از این مناصب، برای خودش و پرسپولیس خاطرات تلخی را به همراه آورد.

او در واپسین روزهای هدایت سرخپوشان به عنوان سرمربی «هو» شد و بعد از آن همه افتخارآفرینی به شکلی نامناسب از پرسپولیس کنار رفت. پروین اوایل دهه نود و در دوران وزارت محمد عباسی به عنوان عضو هیات‌مدیره در پرسپولیس مشغول شد، اما حضوری کم‌اثر و ناموفق داشت.

او حتی لابلای تغییرات مکرر مدیریتی در همان سال‌ها، برای چند ماه مدیرعامل پرسپولیس هم شد، اما ناتوان از خلق کوچکترین اتفاق مثبت در این باشگاه بود. تنها خاطره به جا مانده از پروین در آخرین دوره مدیریتش بر پرسپولیس، افشای فایل صوتی بگومگوی شدید او با علی دایی بود که حسابی به ضرر هر دو طرف تمام شد.

دایی آن زمان سرمربی پرسپولیس بود و به خاطر افشای این فایل با مازیار ناظمی و وزارت ورزش در افتاد؛ مسیری که به عزل پر از جنجال او انجامید. خود پروین هم اندکی پس از آن جلسه برای همیشه از صحنه قدرت کنار رفت تا امروز که بعد از سال‌های طولانی، بار دیگر به دلایل مبهم شایعه بازگشتش به تیم مدیریتی باشگاه رسانه‌ای شده است.

حقیقت آن است که پروین (با همه عظمت نام و سوابقش) هیچ‌یک از مولفه‌های کارآمدی در هیات‌مدیره را ندارد؛ نه پولساز است، نه چارت مدرن مدیریتی را می‌شناسد و نه لابی‌های راهگشا برای باز کردن گره‌های باشگاه را در اختیار دارد.

حداکثر قرار است از نام و اعتبار او استفاده شود که این یکی هم بدون حضور تنش‌آمیز او در هیات‌مدیره «شدنی» است. پروین باید بزرگتر معنوی پرسپولیسی‌ها باشد. درست‌ترین نقش برای او، مثلا همین کاری است که اخیرا در غائله پیش آمده بین افشین پیروانی و امیر قلعه‌نویی انجام داد؛ اینکه با ورودی «امری» خواهان عقب‌نشینی پیروانی شد و شاگرد سابقش را به عذرخواهی و دلجویی وا داشت.

قبول کنیم انجام هر کاری در دنیا یک محدوده سنی دارد و الان شرایط پروین طوری نیست که دنبال جور کردن درصد به درصد قرارداد بازیکنان یا خواندن غرولندهای مجازی آنها باشد. او جایی بالاتر از همه این کاغذها، می‌تواند نقش مرجع عرفی و غیررسمی را برای قرمزها ایفا کند؛ جایگاهی که برازنده مردی با این اسم و رسم باشکوه است.