اولین روز فوتبال پساکرونا چطور گذشت

ورزش سه: بوندس‌لیگا از دیروز آغاز شد و نشان داد که در بازگشت لیگهایی مثل لیگ برتر و لالیگا باید چه انتظاری از آنها داشته باشیم.

بوندس‌لیگا که بعد از حدود دو ماه قرنطینه مسابقات فصل جاری‌اش را از سر گرفت اولین لیگ بزرگ فوتبال بود که این تصمیم را عملی می‌کرد. اما فوتبال بوندس‌لیگا که دیروز در پشت درهای بسته و با رعایت قوانین فاصله اجتماعی برگزار شد چه شکل و شمایلی داشت؟

بررسی دمای بدن، استفاده از چند اتوبوس و ضدعفونی کردن توپها

بازیکنان هر تیم با چند دستگاه اتوبوس به استادیومها وارد شدند تا امکان رعایت فاصله اجتماعی بین بازیکنان در داخل اتوبوس وجود داشته باشد. بازیکنان و کادر فنی تیمها یک هفته کامل در هتل‌های خود قرنطینه شده بودند و به طور مرتب از آنها تست کرونا گرفته شده بود.

بعد از خروج از اتوبوس تا زمان رسیدن به زمین چمن، بازیکنان همه ماسک تنفسی به صورت داشتد. دیگر افراد حاضر در استادیوم و از جمله رسانه‌ها در بدو ورود با افرادی مواجه شدند که دمای بدن‌شان را می‌سنجیدند.

با توجه به ممنوعیت حضور تماشاچی، پلیس در بیرون از ورزشگاه‌ها گشت‌زنی می‌کرد تا تجمعی شکل نگیرد. در هر ورزشگاه تنها 213 نفر اجازه حضور داشتند و از میان آنها تنها 98 نفر حق داشتند در زمین و اطرافش باشند (بازیکنان، مربیان و توپ جمع‌کن‌ها) و 115 نفر باقیمانده (مامورین حراست، مامورین پزشکی و رسانه‌ها) باید روی سکوهای خالی می‌نشستند. 109 نفر هم (مامورین امنیتی و اپراتورهای VAR) اجازه داشتند در بیرون و در محوطه نزدیک به استادیوم حضور داشته باشند.

توپ جمع‌کن‌ها پیش از شروع مسابقه و بین دو نیمه همه توپها را ضدعفونی می‌کردند.

فاصله اجتماعی بین بازیکنان ذخیره

بازیکنان ذخیره و مربیان ماسک تنفسی به صورت داشته و با رعایت فاصله اجتماعی روی نیمکت نشسته بودند. در بعضی موارد، چند نفر از بازیکنان ذخیره روی اولین ردیف صندلی‌های سکوها نشسته بودند.

لایپزیش که با فرانکفورت به تساوی 1-1 رسید چند پلکان مخصوص هواپیما از فرودگاه این شهر قرض گرفته بود تا بازیکنن ذخیره بتوانند از طریق آنها بین سکوها و زمین رفت و آمد کنند.

فقط سرمربی‌ها اجازه داشتند ماسک به صورت نزنند تا فریادهایشان به گوش بازیکنان برسد. بازیکنان ذخیره برای گرم کردن ماسک خود را درمی‌آوردند و در زمان تعویض، پیش از رسیدن بازیکن بیرون آمده از میدان به نیمکت، یک ماسک به او داده می‌شد.

ضربه آرنج به جای آغوش هم‌تیمی‌ها

خود بازی با بازی‌های همیشگی فوتبال تفاوت چندانی نداشت. بازی‌هایی پر از تکل و خطا و 16 گل که در شش بازی به ثمر رسید.

اما شادی‌های بعد از گل واقعا خاص بودند چرا که بسیاری از مهاجمین به جای آغوش هم‌تیمی‌های خود، با زدن ضربه آرنج شادی‌شان را با آنها شریک شدند. البته بعضی از گلها به خصوص گل سوم هرتابرلین به هوفنهایم در جریان پیروزی ۳-۰ این تیم مثل گذشته جشن گرفته شد. سازمان لیگ آلمان اعلام کرده بازیکنان هرتا را جریمه نمی‌کند چون این تهمیدات تنها دستورالعمل توصیه‌ای بوده و نه قانون.

دست زدن برای سکوهای خالی

بعد از سوت پایان بازی دورتموند و شالکه، بازیکنان این تیم به سمت سکوی جنوبی معروف ورزشگاه خانگی‌شان رفته و در مقابل سکوی خالی به شادی پرداختند. سکویی که به دیوار زرد معروف بوده و محل حضور متعصب‌ترین هواداران این تیم است.

بازیکنان ولفسبورگ برای خوش و بش کردن با داور و کمک‌هایش از زدن کفش‌هایشان به هم استفاده کردند. ولی در بازی‌های دیگر ضربه مشت به مشت یا آرنج به آرنج رایج‌ترین شکل مورد استفاده به جای دست دادن بود.

بعد از بازی بازیکنان و مربیان در حالی مقابل دوربین تلویزیونی قرار گرفتند که برای مصاحبه با آنها میکروفونها را سر میله‌هایی نصب کرده و از دور با آنها گفتگو می‌کردند.