اصغر فرهادی، هر روز تنهاتر می شود...

اصغر فرهادي، فيلمساز موفقي است؛ موفقيت اين فيلمساز كه انگار اين‌روز‌ها در اوج قرار دارد را مي‌توان از آنجايي خيلي خوب متوجه شد كه فيلم‌هايش هم در گيشه فروش، موفق هستند و هم جوايز جشنواره‌هاي هنري را مي‌گيرند. اين بدان معناست كه فرهادي توانسته نظر اقشار مختلف را به‌خود جلب كند. اصغر فرهادي متولد ۱۳۵۱ در اصفهان است. فرهادي فعاليت سينمايي‌اش را از سال ۶۵ در انجمن سينماي جوان اصفهان آغاز‌كرد. نخستين حضور حرفه‌اي او در سينما در فيلم ارتفاع پست به كارگرداني ابراهيم حاتمي‌كيا در سال ۸۰ به‌عنوان فيلمنامه‌نويس بوده است. او در سال‌هاي ۸۴، ۸۷ و ۸۹ جايزه سيمرغ بلورين بهترين كارگرداني و بهترين فيلمنامه را از جشنواره فيلم فجر و خرس نقره‌اي جشنواره فيلم برلين را به‌عنوان بهترين كارگردان براي فيلم «درباره‌الي» و خرس طلايي بهترين فيلم را براي «جدايي نادر از سيمين» از آن خود كرده است. در رابطه با علل توفيق فرهادي حرف‌هاي خودش شايد در اين ارتباط جالب‌تر باشد:



حدس مي‌زنم اين نگاه اجتماعي كه همواره با من بوده از دوران نوجواني‌ام نشات مي‌گيرد و خواندن رمان‌ها و داستان‌هايي با نگرش اجتماعي در آثار نويسندگاني چون صادق چوبك، دولت‌آبادي، آل‌احمد، هدايت و.... در ادامه آشنايي با ادبيات نمايشي جهان در دوران دانشگاه وخواندن آثار چخوف، ايبسن، ويليامز، پينتر و... من را با درام و اهميت جزئيات در شكل دادن آن آشنا كرد و مجموعه اين آشنايي‌ها شايد مسير من را واضح‌تر كرد. (گفت‌وگو با همشهري جوان)


اصغر فرهادي يكي از اركان موفقيتش را‌ دادن اطلاعات كم به تماشاگر مي‌داند كه اين خود احترام به شعور مخاطب است: «من هرچه اطلاعات بيشتري درباره قصه‌هاي نانوشته درون فيلمنامه بدهم تخيل تماشاگر را محدود مي‌كنم. اين اطلاعات مفيد و مختصر دايره خلاقيت تماشاگر را وسيع‌تر مي‌كند.»




خودم دلم مي‌خواهد اين ميزان نظمي كه در كارم دارم را در بقيه قسمت‌هاي زندگي هم داشته باشم. مثلا مي‌خواهم در رانندگي آدم منظمي باشم كه نيستم. مسير‌ها را هميشه اشتباه مي‌روم و وقتي سارينا (دخترش) سوار ماشين‌پدرش مي‌شود مي‌گويد: «مي‌داني از كدام مسير مي‌خواهي بروي؟» آن قدر كه كار را جدي مي‌گيرم بقيه اتفاقات را جدي نمي‌گيرم.



اولين دغدغه من سينماست. قبل از اين‌كه فكر كنم چه چيزي را مي‌خواهم بگويم، اين‌كه آن را از طريق سينما مي‌گويم دغدغه اصلي من است. به اين دليل فيلم نمي‌سازم كه در مورد اخلاق صحبت كنم، من به‌دليل خود سينما فيلم مي‌سازم. اين مهم‌ترين دليل كار من است كه قابل كتمان هم نيست.
(نشست خبري جدايي نادر از سيمين -پرديس ملت)


من در زمان سريال «داستان يك شهر» حضور بيروني بيشتري داشتم اما الان ۴-۳ سال است كه اهل جمع نيستم و كنار كشيده‌ام. كاملا هم فكر مي‌كنم ارثي است يا شايد براي همه همين‌طور است، اين‌كه سن بيشتر مي‌شود به‌دنبال مكان خلوت هستيم تا جمع. الان به سختي مي‌توانم وارد يك جمع بشوم. هرچه تنهاتر باشم برايم بهتر است. مثلا يك زمان دسته جمعي مي‌رفتيم كوه ولي الان دنبال اين هستم كه در تنهايي و در شب بروم كوه. (گفت‌وگو با چلچراغ)

اختصاصی مجله اینترنتی برترین ها Bartarinha.ir