روزی که عقاب برای همیشه پرکشید

خبرگزاری فارس: خبر تلخ است و توضیح بیشتر برایش،‌ سخت‌: "ناصر حجازی دروازه‌بان و مربی سابق فوتبال ایران که با شدت گرفتن بیماری و به کما رفتن در بیمارستان کسری تهران بستری شده، امروز (دوم خرداد سال ۱۳۹۰) درگذشت."

حجازی که از ماه‌ها پیش به دلیل بیماری ریوی بارها راهی بیمارستان شده بود، با روحیه خوب و قوای جسمانی‌ که داشت، به سلامت به منزل بازگشت اما این بار و پس از رفتن به کما، بازگشتی به خانه نداشت و در منزل ابدی‌اش آرام گرفت.

حجازی مبارز خوبی بود اما این‌بار انگار دست مرگ، قوی‌تر از پنجه‌های قرص‌ و محکم او بود که سال‌های سال راه را بر توپ بسته بود. او نمی‌خواست هیچکس ضعف جسمی و درد کشیدن‌هایش را ببیند تا همچنان نماد جسارت و اتکا به نفس باشد و کسی هم این روزها را ندید.

حجازی خیلی زودتر از اینکه بسترنشین شود، تسلیم مرگ شد تا ایستاده جان داده باشد. خبر تلخ است و دیگر ناصرخان در میان ما نیست...

به گزارش فارس، ناصر حجازی، گلر افسانه‌ای تیم ملی و باشگاه استقلال ۳ سال پیش در چنین روزهایی دیده از جهان فرو بست و هواداران و دوستدارانش را برای همیشه تنها گذاشت.

روایتی از روزهای آخر در بیمارستان

پزشکان از ناصر فوتبال ایران قطع امید کرده‌‌اند و تقریباً خانواده او از این موضوع مطلع هستند. عقاب در حال پرکشیدن است و هوادارانش با چشم گریان و نگران در پشت درهای بیمارستان کسری مشغول راز و نیاز و عبادت با خداوند. در این بین عده‌ای نیز خود را تا پشت در اتاق او در ICU رسانده‌اند تا با چشمان خود شاهد آخرین نفس‌های اسطوره‌ سال‌های دور قفس توری استقلال باشند.

برخی هوادارانش با دیدن حجازی که حالا دیگر حتی هوش و حواس هم ندارد و در زیر انبوهی از وسایل بیمارستانی و با چسبی بر چشمانش در حال جان دادن است، چنان از خود بیخود می‌شوند که گویی عاشقی در حال از دست دادن معشوقه خویش است؛ حجازی همچون شمعی می‌سوزد و هواداران دل سوخته‌اش همچون پروانه گرد او می‌چرخند و آب شدن شمع وجود اسطوره‌ای که سال‌ها برایشان افتخارآفرین بود را از نزدیک می‌بینند.


مردم فوج فوج برای ملاقات می‌آیند و گویی می‌دانند که دیگر خبری از بازگشت ناصرخان حجازی از بیمارستان نیست؛ مردمی که در بین آنها از همه قشری دیده می‌شود، از مردم عادی تا ورزشکار و هنرمند و مردان سیاست و ... پرستاران و خدمه بیمارستان در چنین وضعیتی برای کنترل اوضاع، کار بسیار سختی در پیش دارند، البته آنها یک بار دیگر در روز بستری عقابی دیگر (عابدزاده) در سال‌های قبل تجربه چنین اوضاعی را دارند، با این تفاوت که احمدرضا دوباره از تخت بلند شد و این بار برای ناصرخان بازگشتی در کار نبود.

در نهایت ناصر حجازی در روز دوم خردادماه سال ۹۰ برای همیشه چشم از دنیا فروبست و در خانه ابدی‌اش در قطعه‌ نام‌آوران آرام گرفت.

دروازه‌بان اسبق تیم ملی ایران افتخاراتش را با حضور در جام جهانی تکمیل کرد. او در اولین حضور تیم ملی در جام جهانی ۳ بار درون دروازه تیم ملی کشورمان ایستاد و با اینکه ۲ شکست و یک تساوی در اولین حضور تاریخ ایران در جام‌های جهانی به ثبت رسید اما حجازی بدون شک یکی از ستارگان تیم ملی در آرژانتین بود و بارها با درخشش خود دروازه تیم ملی را از بیشتر باز شدن نجات داد. البته او در عرصه ملی قهرمانی با تیم ملی در قاره کهن را هم تجربه کرد.

حجازی حتی می‌توانست حضور در یکی از بزرگ‌ترین تیم‌‌های باشگاهی جهان یعنی منچستر یونایتد را نیز تجربه کند که البته این اتفاق هرگز رخ نداد تا در عرصه باشگاهی بدشانسی نصیب عقاب سال‌های دور فوتبال ایران شود.

در عرصه مربیگری نیز استقلال با حجازی آخرین صعودش را به فینال آسیا تجربه کرد و با این مربی به مقام نایب قهرمانی‌ آسیا رسید.

افتخارات باشگاهی

قهرمانی جام باشگاه های تهران- تیم تاج (۱۳۴۸)

قهرمانی جام میلز هندوستان- تیم تاج (۱۳۴۸)

نایب قهرمانی جام باشگاههای تهران- تیم تاج ( ۱۳۴۹)

نایب قهرمانی جام حذفی تهران- تیم تاج ( ۱۳۴۹)

قهرمانی باشگاههای ایران- تیم تاج (۱۳۴۹)

قهرمانی جام باشگاه های آسیا- تیم تاج (۱۳۴۹)

قهرمانی جام میلز هندوستان- تیم تاج (۱۳۴۹)

مقام سوم جام باشگاههای آسیا- تیم تاج (۱۳۵۰)

قهرمانی جام چهار جانبه فوتبال تهران - تیم تاج(۱۳۵۰)

مقام سوم جام باشگاههای ایران- تیم تاج (۱۳۵۰)

نایب قهرمانی جام باشگاه های تهران- تیم تاج (۱۳۵۰)

قهرمانی جام باشگاه های تهران- تیم تاج (۱۳۵۱)

قهرمانی جام دوستی- تیم تاج (۱۳۵۱)

نایب قهرمانی جام میلز هندوستان- تیم تاج (۱۳۵۱)

قهرمانی جام اتحاد- تیم تاج (۱۳۵۲)

نایب قهرمانی جام تخت جمشید- تیم تاج (۱۳۵۲)

نایب قهرمان جام علم- تیم تاج (۱۳۵۲)

قهرمانی جام تخت جمشید- تیم تاج (۱۳۵۳)

نایب قهرمانی جام باشگاههای تهران- تیم استقلال(۱۳۶۱)

قهرمانی جام باشگاه های تهران- تیم استقلال(۱۳۶۲)

قهرمانی جام باشگاه های تهران- تیم استقلال(۱۳۶۴)

حضور در بازیهای المپیک مونیخ ۱۹۷۲ (۱۳۵۰)

قهرمانی جام ملتهای آسیا ۱۹۷۲ (۱۳۵۰)

قهرمانی در مسابقات جام ایران (۱۳۵۱)

قهرمانی بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ (۱۳۵۲)

قهرمانی جام ملتهای آسیا ۱۹۷۶ (۱۳۵۴)

کسب سهمیه حضور در بازیهای المپیک ۱۹۷۶ (۱۳۵۴)

حضور در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین (۱۳۵۶)

مقام سومی جام ملتهای آسیا ۱۹۸۰ (۱۳۵۸)


افتخارات مربیگری

صعود به جمع ۸ تیم برتر آسیا - تیم محمدان بنگلادش

مقام چهارم جام در جام باشگاههای آسیا - تیم استقلال(۱۳۷۵)

قهرمانی جام خزر- تیم استقلال (۱۳۷۶)

نایب قهرمانی جام دوستی امارات - تیم استقلال (۱۳۷۶)

قهرمانی جام پرچم ترکمنستان- تیم استقلال (۱۳۷۶)

قهرمانی جام چهار جانبه کیش - تیم استقلال (۱۳۷۶)

قهرمانی جام آزادگان- تیم استقلال (۱۳۷۶)

نایب قهرمانی جام باشگاه های آسیا۱۹۹۹ - تیم استقلال(۱۳۷۷)

نایب قهرمانی جام آزادگان - تیم استقلال(۱۳۷۷)

صعود به مرحله نیمه نهایی جام حذفی کشور اسلواکی - تیم دی استرادااسلواکی ۲۰۰۹ (۱۳۸۸)