آقای بازیگر، گاهی شاید نباید حرف زد، استاد!

برترین‌ها: ماجرای خشونت علیه سینماگران زن ایرانی در هفته‌های اخیر ابعاد گسترده‌تری پیدا کرده است. شعله ماجرا نیز با رشته توئیت جنجالی سمیه میرشمسی روشن شد و درپی آن هیئتی پنج نفره به دنبال صیانت از این اتفاقات تشکیل شد. البته برخی به مانند پولاد کیمیایی نگاهی متفاوت به ماجرا داشتند، متفاوت به این معنا که امثال پولاد معتقدند تمام تقصیر گردن مردان روایت نیست و گاهی زن‌ها هم مقصر هستند، موضعی که البته با واکنش تند کاربران شبکه‌های اجتماعی همراه شده، در زیر نگاهی به «ماجراهای پولاد» داشته‌ایم.

پولاد کیمیایی بازیگر "خائن کشی" و "گشت ارشاد" و فرزند مسعود کیمیایی، با انتشار ویدیویی، نسبت به اتفاقات اخیر در فضای سینمای دچار قهر مخاطبِ امروز ایران، از گروهی گفته که با سینمای ایران مخالفند؛ چون هنر «واقعیت‌ها» را نشان می‌دهد و درباره‌  جنبش می تو چنین اظهار کرده که با آن مخالفتی ندارد، اما «ناخالصی» دارد و گفته: «به‌بعضی‌ها تجاوز نشده، خودشان خواسته‌اند و اتفاق افتاده، و حالا ناگهان نقش دختر مظلوم را بازی می‌کنند.»

پرستو آزادی آباد، فعال رسانه‌ای در این باره می‌نویسد: مدام از طرف فمنیست‌های مدل‌ ایرانی می‌شنویم مردها هیولاهای تمام عیارند،از طرف مردهای منورالفکر هم می‌شنویم" کِرم از خود زنان است".

اجازه بدهید صریح بگویم ای کوته‌فکران ابله همه ی شما بر خطایید! من به عنوان یک زن هم دانشجو بوده‌ام،هم به مدت هشت سال کارمند فضای هنری بوده ام ،در سنین پایین جشنواره‌ها رفته‌ام، اساتید را دیده‌ام،منزل‌شان رفته‌ام،اجرا کننده‌ی مراسم‌های بسیار بوده‌ام،سخن‌ران بوده‌ام، در شروع جوانی و ابلهی گذرم به شب نشینی‌های هنری بسیار افتاده است و نکته‌ها دیده‌ام و نکته‌ها شنیده‌ام و نسبت به جریانات فضاهای هنری خالی از ذهن نیستم.

در پستی به تملک بدن زن، توسط مرد( سیستم‌ها و مذاهب و حکومت‌ها) پرداختم، به فاصله‌ی طبقاتی و سیستماتیک جایگاه زن و جایگاه مرد در ادیان و جغرافیاهای مختلف اشاره کردم . این فاصله "طبقاتی- جنسیتی"، در فضای هنر بسیار رایج است، رابطه‌ی زن و مرد در فضای هنر مملکت ما- غالبا- شبیه کارگر و کارفرماست،گاه زنان برای خروج از طبقه‌‌‌شان اگاهانه به وسوسه‌ ی فریب تن می‌دهند یا به دلیل ترس از حذف شدن،توسط ناشر یا تهیه‌کننده و غیره... اینکه چرا زنان تمایل پیدا میکنند به روسا، تهیه کننده ها، آقازاده ها و چهره‌های پرنفوذ سیاسی یا هنری تن بسپارند به مقوله‌ی اقتصاد لیبدویی برمی‌گردد و یک ساختار اقتصادی اجتماعی بسیار پیچیده درونش نهفته است.

یعنی حتی وقتی زنی واقعا عاشق تهیه کننده‌ی صاحب نام یا صاحب نشر بزرگی میشود ، باید پرسید این میل درونی یک امر خصوصی و فردی‌ست یا مرتبط با اقتصاد و مرتبط با فرم اجتماعی حاکم بر جامعه؟ حرف این آقا درست است. در بسیاری از موارد تن دادگی زنان در عرصه هنر کاملا آگاهانه است هیچ تجاوز بیرونی‌ای در کار نیست،این خود زنها هستند که وارد رابطه می شوند تن به بردگی می سپارند تا آن مرد نردبان موفقیت یا شهرت شان شود اما چرا؟ این حقه‌ی بورژوازی است :کارگران با تمایل خودشان آمدند و با این میزان دستمزد و مزایا با من کارفرما قرارداد بستند.

مارکس می‌گوید بله درست است اما دلیل‌ش این است که شما از اهرم فشار اقتصادی استفاده میکنید یعنی اگر طرف قرارداد را با جان و دل امضا نکند از گرسنگی می‌میرد بنابراین نیروهای نامرئی کارگر را وادار میکند تن به استثمار بدهد. حتی اگر این زنان با جان و دل وارد رابطه با کارگردان یا کارفرما می‌شوند باز باید به مساله مشکوک شد. خیلی از کارگران با جان و دل قراردادهای موقت را امضا میکنند اما به هیچ عنوان آزادانه وارد این رابطه ی نامتقارن و نامتوازن استثمارگران نمی‌شوند حتی اگر تصور خودشان این باشد که ما آزادانه این قرارداد را امضا کردیم. در مناسبات" قدرت- طبقه- جنسیت" عدم پرداخت به مسائل ریشه‌ای،در امان نگه داشتن سیستم‌هاست. لطفا سکوت کنید.

صفحه سینماتیک لایف که در حوزه سینمای ایران و جهان فعالیت می‌کند نیز درباره اظهارات فرزند مسعود کیمیایی تحلیلی را مطرح کرده: بخش دوم صحبتش درست است؛ بعضا خانم هایی بودند که خودشان این درخواست را در مقابل کارگردان یا تهیه کننده مطرح می کنند اما سوال اینجاست که شما چرا به خودت گرفتی؟! مگر کسی از شما سوال کرد که آمدی و لایو گذاشتی و گفتی ‌که نه زن ها خودشون خواستند و ما بی تقصیریم؟!

واکنش کاربران چه بود؟

* پولاد کیمیایی از چی ترسیده که داره اینجوری حرف میزنه؟!

* پولاد کیمیایی گفته به بعضیا تو سینما تجاوز نشده. خودشون باهم توافق کردند!! من کاری به صحت حرف اون خانوما ندارم ولی آیا آقای کیمیای شما متن توافق هارو خوندید مگه؟

* دم پولاد کیمیایی گرم.

* حرف پولاد کیمیایی تا حد خیلی زیادی درسته.ولی خب سیر مخالفت باهاش بیشتره!