حاج محمود کریمی صله های نجومی را رد می کند

مجله یکشنبه : حاج محمود کریمی، در میان دیگر مداحان کشور آن قدر معروف است که گفت و گو با او نیاز به معرفی ندارد. باید پای منبرش نشست و در هلهله سینه زنی علاقه مندانش آنجا را شنید که حاجی از ته دل فریاد می کشد: «یاحسین!» این چنین است که ناگهان هیئت سر به آسمان می ساید و اشک ها جاری می شود، در زمینه ای که صدای حاجی از جوار آن به گوش می رسد!


*آقای کریمی کمی از خودتان و زندگی شخصی تان بگویید.

من محمود کریمی هستم، ۴۳ ساله، در سال ۷۰ ازدواج کردم دو فرزند دارم، یک پسر و یک دختر. در یکی از محله های مذهبی تهران به دنیا آمده ام. شغل آزاد دارم که مرتبط با فعالیت های صنعتی است. پدرم در سال ۱۳۶۱ در عملیات فتح المبین. دشت عباس، مفقودالاثر شد و برادرم، ابوالفضل نیز در سال ۶۵ عملیات کربلای ۵ منطقه شلمچه به درجه رفیع شهادت رسید.

*مثل اینکه به ورزش هم علاقه دارید، مخصوصا رشته های رزمی!

بله همین طور است. من کمربند سیاه دان دو در رشته جودو را دارم و در رشته شین ذن کاراته نیز کمربند سیاه، دان ۵ دارم و به ورزش شنا نیز بسیار علاقمندم.

*دستگاه های موسیقی را از کجا می شناسید؟

هر صدایی در یک دستگاه موسیقی ادا می شود. مثلا صدای گریه بچه و حتی کوچک ترین صداهایی که شما می شنوید. علت آشنایی من نیز با دستگاه های موسیقی به این برمی گردد که چون بنده قاری قرآن بوده ام و در تلاوت قرآن رعایت دستگاه های موسیقی، ردیف ها و... بسیار حائز اهمیت است به مدد کلام وحی در این زمینه مهارت هایی به دست آورده ام.


*چه تحصیلاتی دارید؟

دانشجوی مدیریت صنعتی دانشگاه علامه طباطبایی بودم و ۷۴ واحد درسی نیز گذرانده ام، اما از آنجایی که حضور در جبهه فرهنگی را مقدم تر دانستم سراغ مطالعات مرتبط با بحث های فرهنگی و به ویژه مداحی رفتم و در این زمینه به کسب معارف اسلامی پرداختم.

*چطور وارد عالم روضه و روضه خوانی شدید و کی این کار را به صورت حرفه ای انجام دادید که به دریافت صله ختم شد؟

اولین بار در حالی که خردسال بودم روی پای مرحوم کافی نشستم و روضه خواندم. بعد از رفتن پدرم، در کنار تحصیل هم کار می کردم و هم مداحی. در مشاغلی همچون نجاری، بنایی و... مدتی کار کرده ام. در دوران کودکی به دلیل مبارزات پدر و به دستور رژیم طاغوت به شاهین شهر اصفهان تبعید شدیم. آن موقع من هفت ساله بودم و نخستین بار در مسجد شاهین شهر اصفهان خواندم و نخستین صله را هم همان موقع پدرم به من داد، صله ای که ۲ تومان بود.

*حالا به عنوان یکی از بهترین مداحان کشور چقدر به موضوع صله اهمیت می دهید؟

من از ۱۳ سالگی که پدرم شهید شد، کاسبی می کردم. یادم می آید جایی بنایی می کردم با روزی ۱۸۰ تومان درآمد. همان موقع به من می گفتند بیا مجلس ختم بخوان برای یک ساعت ۴۰۰ تومان می دهند، من نمی رفتم. چون از آن زمان به اینکه با مداحی امرارمعاش نکنم اصرار داشتم. امرار معاش به واسطه ستایشگری دست آدم را می بندد، چون آن کسی به دلیل قدردانی از کار مداح به او صله ای می دهد، ممکن است در برهه های خاص توقعاتی داشته باشد که به صلاح خواننده نباشد ولی چون به اصطلاح نمک گیر شده، مجبور به انجام آن است مثلا برابر فتنه های سیاسی و برابر برخی مسائل دیگری که مداح اهل بیت را زیر سوال می برد، ساکت باشد.


*با این حساب در ازای مداحی ها، صله های دریافت نمی کنید؟

من اصلا جایی نمی روم که بخواهم پول بگیرم. یکی در حسینیه شهدای امامزاده علی اکبر(ع) چیذر در هیئت رزمندگان می خوانم که مجلس شهداست و جلسه ای هم در مسجد الهادی برای بچه های بسیجی و مسجدی دارم.

*پس رقم های نجومی که بعضی از مداح ها در ازای برگزاری مراسم می گیرند چیست؟

این شایعاتی که می گویید در نظر ما چیزی نیست، وقتی درباره امیرالمومنین(ع) می گفتند حضرت نماز نمی خواند، برابر این شایعاتی که در این باره برای ما وجود دارد، اصلا قابل مقایسه نیست. من و خیلی از مداحان اهل بیت(ع) که عموما سرشناسند، همگی کسب و کاری جداگانه داریم که گرفتار مساله ای که در بالا ذکر شد، نشویم.

*مثلا کدام مداح ها؟ دوست دارید چند نفری را نام ببرید؟

حاج سعید حدادیان در دفتر نهاد نمایندگی در دانشگاه تهران هستند. در آنجا هم درس می دهند و هم درس می خوانند. همچنین حاج محمد طاهری دفتر فرهنگی دارند. حاج حسین سازور هم در کار ساخت و ساز هستند البته نه ساخت و ساز برج، بلکه با چند نفر از دوستانشان آپارتمان های کوچک و معمولی می سازند.

*تعامل دولت ها با هیئت های مذهبی از نظر شما به عنوان مداحی که سال هاست در این حوزه فعالیت می کنید چیست؟

ملاک ما در تایید دولت ها فقط تبعیت آنها از رهبر معظم انقلاب است، چون ما زیر بار دین هیچ جناح و دولتی نمی رویم و فقط خود را مطیع ایشان می دانیم. در شرایط کنونی، برخورد و تعامل دولت با جلسات، خوب بوده. البته منظورم تعامل مالی نیست، بلکه تعامل فرهنگ و تبلیغی است، زیرا متاسفانه در دولت اصلاحات افرادی بودند که کمر به قتل و نابوید هیئت های حضرت سیدالشهدا(ع) بسته بودند.


*در ذهن حاج محمود کریمی کدام مجلس است که به عنوان ذخیره روز قیامت روی آن حساب می کند؟

من سال ۶۷ بعد از شهادت برادرم و بعد از هر نماز صبح، چند دقیقه روی سجاده، برای خودم روضه می خوام و سینه هم می زنم. اگر بخواهم روی چیزی حساب کنم، روی همان روضه هاست، البته این ها جدای از روضه هایی است که خدمت رهبر معظم انقلاب، خوانده ام یا روضه هایی که خانه مادرم خواندم. این ها هر کدام شیرینی خودشان را دارند.

*بعد از نمار صبح کدام یکی از روضه ها را می خوانید؟

روضه وداع، من با روضه وداع خیلی ارتباط عاطفی برقرار کرده ام. به عبارتی، این روضه بیچاره ام می کند.

*خیلی ها شما را با شعر معروف و بسیار زیبای «عشق یعنی...» می شناسند، برخلاف بعضی از مداح ها که به شعر و مضامین آن توجه چندانی نمی کنند اما شما به این موضوع اهمیت می دهید. شعرها را چطور انتخاب می کنید؟

بیشتر شعرها را خودم می گویم، مثلا همین شعر «عشق یعنی...» که شما گفتید، را هم بخاطر دارم که روی موتور در حالت گریه سروده ام. دوستی دارم که ایشان با من سر کار می آمد و اغلب اوقات روی موتور به ثبت اشعار می پرداخت.

*علت موفقیت هیئت رزمندگان شمیرانات به ویژه در جذب جوانان چیست؟

از حدود ۴ سال پیش در ماه رمضان، جلسات هیئت رزمندگان شمیرانات تشکیل شده و الحمدالله تا حالا نیز ادامه داشته است. به جهت تلاقی نکردن با جلسات دیگر، معمولادر شب هر مناسبت برنامه داریم در موضوع جذب جوانان هم، لطف و کرامات اهل بیت(ع) بوده است. فکر می کنم مهم ترین دلایلی که باعث موفقیت هیئت رزمندگان شمیرانات شده، توجه خاص حضرت صدیقه کبری(س) به جلسات، همجواری با مرقد مطهر حضرت امامزاده علی اکبر(ع) و امامزاده اسماعیل(ع)، حضور روحانی ۵۳۰ شهید و جانبازان دوران دفاع مقدس و حضور خانواده های معزز شهدا، ایثارگران و جانبازان باشد. البته عامل مهم دیگری که باید بگویم فعالیت خالصانه عوامل جلسه حالا در هر پستی که هستند از آبدارچی گرفته تا هر سمت دیگر، همه و همه با نیت الهی فعالیت می کنند و این خود از برکات اهل بیت(ع) است.


*چرا نام سایت خود را «فطرس» گذاشته اید؟

فطرس فرشته ای بود که بال هایش بر اثر قهر خداوند متعال سوخته شده بود و در روز ولادت حضرت سیدالشهدا(ع) به همراه خیل کثیری از مل ائک به زمین آمد و خود را به قنداقه حضرت ابی عبدالله متبرک کرد و خداوند به احترام ارباب، بال های فطرس را به او عطا فرمود. فطرس در آسمان ها به پرواز درآمد و گفت: «کیست مثل من که آزاد شده حسینم؟» و از آن روز فطرس عهد کرد که سلام عاشقان حضرت ابی عبدالله(ع) را به مولا برساند و چون کار فطرس ابلاغ سلام است کار سایت فطرس نیز ابلاغ معارف اهل بیت(ع) است، انشاءالله.


حاج محمود کریمی از دیدار با رهبر معظم انقلاب تا احوال پرسی های ایشان

آقا گاهی به من تذکر هم داده اند

*اولین باری که خدمت رهبر معظم انقلاب خواندید چه سالی بود؟

سال 78 که خاطره خوبی از آن مجلس در ذهنم نقش بسته است.

*شما در جلسات بر روی ازدواج جوانان خیلی تاکید دارید. آن هم با این مشکلات مالی، فکر می کنید جوانی تن به ازدواج بدهد؟

درمورد مسائل مالی جای نگرانی نیست. چرا که خودم الان با داشتن دو فرزند، مستاجرم و منزل پدری ام هم از 60 متر بیشتر نیست. ولی به حول و قوه الهی دو فرزند دارم و شکر خدا را بجا می آورم. اگر نیت ها الهی باشد، همه مسائل حل می شود و هیچ جای نگرانی نیست.


*تا امروز از حضرت آقا تذکر گرفته اید؟

ایشان در مواردی به من تذکر دادند؛ حضرت آقا آن قدر مهربان اند که هر وقت به مشکل می خورم از خودشان سوال می کنم. مقام معظم رهبری برای ما از پدر مهربان ترند.

*حتما از مقام معظم رهبری خاطره ای هم دارید...

حضرت آقا به دلیل احترام زیادی که برای خانواده قائل هستند، هر وقت که من را می بینند، بچه هایم را به اسم، احوال پرسی می کنند. یک بار چند سال پیش، برای مادرم که از بیماری آسم رنج می برند، به ایشان التماس دعا گفتما ما ایشان پس از سال ها، همچنان که من را می بینند، از ایشان و از اعضای خانواده ام احوال پرسی می کنند. این از خصوصیت های بارزی است که من در دیگر بزرگان کمتر دیده ام. یک بار که به حضور رهبر معظم انقلاب رسیدم به من فرمودند شما هیچ کرای به میزان جمعیت نداشته باشید، یعنی برسااس خوشامد افراد و اقبال نکردن آنان از آنچه باید بگویید، صرف نظر نکنید. ایشان فرمودند باید همیشه به تکلیف الهی خود عمل کنیم، بدون اینکه خوشامد یا ناراحتی افراد در انجام تکلیف اثری داشته باشد.

*سخن خاصی که شما هیچ وقت از یاد نبردید در ذهنتان هست که برای ما هم بگویید؟

من به جهتی که برادر و پدرم شهید شده اند یک بار که خدمت ایشان رسیده بودم. به من فرمودند «از جناب برادر و پدرتان لحظه به لحظه به شما توجه می شود.»

باز نشر: مجله اینترنتی Bartarinha.ir