اولین گفت‌و‌گوی علی پهلوان پس از ۲ سال سکوت

موسیقی ما - مجید رئوفی: چند روزی از اعلام خبر انتشار قریب الوقوع آلبوم پنجم آریان با نام « خداحافظ» می گذرد. در این مدت به دنبال علی پهلوان بودیم تا بتوانیم درباره آلبوم جدید با او صحبت کنیم. علی پهلوان که این روزها در استرالیا کار و زندگی می کند، در گیر و دار جنجال ها و حاشیه های آریان، سکوت اختیار کرد و هیچ موضعی علیه طرفین نگرفت. همین مساله، اهمیت این گفت و گو را بیشتر هم می کند.

با او در چند بخش صحبت کردیم؛ هم درباره آلبوم جدید، هم درباره حاشیه ها و هم درباره زندگی امروزش در استرالیا.

اما بخش ویژه این گفت و گو، جایی است که او وقتی از شاد کردن مردم طی این سالها سخن می گوید و بغض می کند؛ بغضی که در میان کلمات پیدا نیست...

خدا را شکر خبر رسیده که کار آلبوم نهایی شده و قرار است ان شاء الله قبل از عید آلبوم خداحافظ آریان منتشر شود

آلبوم پنجم آریان بعد از دو سال بلاتکلیفی به دلیل مجوز نگرفتن از دفتر موسیقی و حاشیه هایی که خبر دارید، قرار بود بعد از محرم و صفر امسال از طرف ترانه شرقی منتشر شود که متاسفانه نشد. ظاهرا آقای رجب پور تصمیم گرفته که آلبوم را اسفندماه منتشر کند که خیلی امیدواریم این اتفاق بیفتد.

چون این مساله سوال خیلی هاست اجازه بده بپرسم چرا این حاشیه ها برای گروه موفق آریان پیش آمد. چون تو تا امروز سکوت کرده بودی، خوب است که پاسخت را هم بدانیم

مشکلات ما به شخص خاصی برنمی گردد. چند بعدی است. این حواشی برمی گردد به قبل از آلبوم پنجم. موتورهای آریان یکی یکی از کار افتادند؛ اولیناش هم جدایی نینف امیرخاص از گروه بود که به دلیل سفر او به امریکا انجام شد. یکی از موتورهای قوی گروه آریان بود. بعد از رفتن نینف، خیلی از مشکلات گروه افتاد روی دوش من. من خیلی از کارها را پی گیری می کردم و انجام می دادم تا متاسفانه این موتور سوختگی رسید به شرکت ترانه شرقی.این موضوع و اختلاف سلیقه ها و دلسرد شدن ها کم کم آریان رو به سمت زمین برد و من فقط دیگر داشتم سعی میکردم که بتوانم آریان را سالم به زمین بنشانم.

ولی با این اوصاف، نهایتا کار روی آلبوم جدید را شروع کردید.

آلبوم پنجم هم با مشقت زیادی تولید شد و نظرها رویش خیلی متفاوت بود. ما دچار یک اختلاف سلیقه بسیار بزرگ در آریان شدیم. آقای رجب پور نظر خودش را داشت. پیام صالحی یک جور نظر می داد. عده ای از بچه ها با مثلا پیام موافق بودند وعده ای با من یا آقای رجب پور. تهیه آلبوم پنجم حدود یک سال و نیم طول کشید. این اختلاف سلیقه ها باعث می شد کشمکش داشته باشیم که آهنگ ها چطور باشد. متاسفانه حجم کارهایی هم که از طرف بچه ها می آمد، کم بود. حالا آلبوم که منتشر شود، می بینید. دوست نداشتم این تعداد از کارهای آلبوم، متعلق به من باشد ولی شد.نهایتا کارها ساخته و تحویل شرکت ترانه شرقی شد. من حتی خودم اسپانسر برای آلبوم پیدا کردم که چون البوم مجوز نگرفت و منتشر نشد، اسپانسر هم از دست رفت. چون آلبوم منتشر نشد، کنسرت هم نداشتیم. از همان آلبوم پنجم دو قطعه را به صورت سینگل منتشر کردیم. از البوم چهارم به بعد، ما حدود ۷ سینگل منتشر کردیم که تعداد قابل ملاحظه ای است و به اندازه یک آلبوم است. با این حال گفتیم منتظر مجوز می مانیم. کنسرت هم که نمی توانستیم بدهیم. نمی شد که همان قطعات قبلی را بزنیم و بزنیم. مجوز نگرفتن در آن مقطع هم مشکلات زیادی برای ما ایجاد کرد.

اصلا چه شد که به استرالیا آمدی؟

چون کار جلو نرفت، من هم آمدم استرالیا. اوایل حتی کار هم نمی کردم. گفتم صبر کنم شاید مجوز بگیریم و برگردم. اما مجوز نگرفتیم و دنبال کار گشتم. همان کاری که در ایران می کردم یعنی برنامه ریزی و کنترل پروژه را شروع کردم. ان موقع کارم در بخش پروژه های نفت و گاز بود، الان در پروژه های آی تی. پیام هم که به دلیل همان اختلاف سلیقه ها از قبل از البوم پنجم شروع کرده بود به کار تکی و آن کارها را ادامه داد. تا اینکه بالاخره مجوز را گرفتیم.

بعضی می گویند دلیل اصلی اختلافات گروه آریان مسائل مالی است. این مساله در صحبت های پیام صالحی و شراره فرنژاد هم به گونه ای مطرح شد.

ما هیچ وقت به دلیل گروه بودن مان و تعداد بالای اعضای گروه، درآمد مناسبی حتی از کنسرت ها نداشتیم. سالهای اول که فقط دعا می کردیم کنسرت هایمان به خیر بگذرد. بار ها هم در اوج کارمان به دلیلی همه چیز متوقف می شد. مثلا در ابتدای دوره آقای احمدی نژاد یک سال و نیم کل موسیقی تعطیل شد، یا درست زمانی که داشتیم کنسرت های آلبوم چهارم را شروع می کردیم داستان های انتخابات پیش آمد. قبل از آن هم بارها و بارها درست زمانی که کارها شروع به جلو رفتن می کرد تعطیل می شدیم.

از یک جایی هم فکر کردیم که اگر قرارباشد، کل کارهای آریان، سه اجرا در سال باشد، خب نباشد. چه تفاوتی می کند. چون بخش مالی کار ضعیف بود، من مجبور بودم صبح کار مهندسی ام را انجام بدهم. اواخر تعطیلات آخر هفته را هم در کلاسهای تربیت کارشناس دانشگاه شریف تدریس می کردم! وقتی هم که کار متوقف است، از لحاظ معنوی هم چندان خوشحال نبودیم. می گفتیم اگر قرار است کلا سه اجرا در سال در تهران داشته باشیم، چرا باید کار ادامه داشته باشد. مشکل چند بعد داشت. نمی توان انگشت را سمت یک نفر چرخاند و گفت فقط محسن رجب پور یا علی پهلوان یا پیام صالحی مقصرند.

با این حال شما جزو تاریخ سازان موسیقی پاپ ایران بوده اید و بهخشی از خاطرات جمعی این مردم.

درست است که حیف شد و حاشیه های خارج از گروه آریان، این فرصت ها را از بین برد اما خوشحالم که کارهایش برای مردم خاطره انگیز بود و به بخشی از خاطرات مردم ایران بدل شد. مدتی پیش یک دخترخانم ۱۳، ۱۴ ساله آمد سراغ من و گفت مادرم می گوید آهنگ شما در عروسی اش پخش شده. چشم هایم گرد شده بود. با خودم گفتم مگر ما چند سال است که کار می کنیم. دیدم درست می گوید. این آهنگ ها مال ۱۵ سال پیش است. همین که مردم می گویند با این آهنگ ها خاطرات خوش دارند، برای ما یک دنیاست. همین که در لحظات خوش مردم سهیم بودیم، خیلی برایمان لذت بخش است. امیدوارم روزی بشود که دوباره بتوانیم برای مردم خاطرات خوبی ایجاد کنیم.


کمی هم درباره آلبوم جدید بگو؛ از قطعات ویژه آلبوم.

آلبوم پنجم آریان شامل یازده آهنگ است که دو تای آن ها به نماهای "تا ابد" و "تو که با من باشی" پس از مجوز نگرفتن آلبوم به صورت تک آهنگ عرضه شد. همچنان نه آهنگ جدید در آلبوم هست.

تک آهنگهای قبلی چطور؟

نه آلبوم شامل تک آهنگ های قبلی مثل تو رو کم دارم، صدای پای امید، از روزی که رفتی و ... نمی شود.

حال و هوای آهنگ ها چگونه است؟

تنظیم کننده ها شهاب حسینی، فرشاد فارسیان و سعید مدرس هستند و همین فکرکنم جنس کارها را متفاوت کرده است.از تنظیم مدرن داریم تا کاری نوستالژیک با تنظیم مدل آثار دهه پنجاه خورشیدی.

ترانه ها چطور؟

من خودم کار های خاص زیاد کردم، مثلا در برخی ترانه ها بجای تکرار یک بیت یا ترجیع بند، یک عبارت مستقل از سایر ابیات تکرار می شود. تقریباً مثل کاری که برای ترانه گمشده ی من انجام دادیم ولی این بار کاملا مستقل از واژه های درون ترانه. ضمناً روی ترانه ها آن قدر اختلاف سلیقه بود که گاهی واقعاً گیج میشدم چه کار باید بکنم. گاهی انقدر نظرات مختلف میشنوی که اعتماد به نفست را از دست می دهی و باید کلی روی خودت کار کنی تا دوباره بتوانی شروع کنی. بگذریم، فضای ترانه ها هم با توجه به حال و روز من در آن روزها با فضای ترانه های آلبوم های قبلی فرق دارد. خلاصه فقط حیف که این آلبوم حداقل سه سالی متوقف شده است.


اگر موافقی کمی هم درباره حال و هوای موسیقی در استرالیا صحبت کنیم.

بازارشان بازار بزرگی نیست. هنرمندانشان برای شهرت بیشتر و ارائه آثارشان به دنیا به انگلستان یا آمریکا می روند. خوانندگانی مثل کیت اربن یا کایلی مینو بیشتر تولیداتشان از طریق بازار آمریکا به فروش می رود. یا حتی بازیگران استرالیایی مثل کیت بلانشت، نیکول کیدمن یا راسل کرومعروفیتشان را بیشتر مدیون هالیوود هستند.

همکاران استرالیاییت تا به حال کارهایت را گوش دادند؟

بله و همه تعجب می کنند چطور کسی که پنج میلیون آلبوم فروخته، در کشورغریب کار مهندسی می کند. حالا بیا توضیح بده که نه تنها در کشور غریب، بلکه در کشور قریب هم برای گذران زندگی همین کار را می کردم! مدیر عامل اولین شرکتی که در آن استخدام شدم به شدت به موسیقی ایرانی علاقمند شده و هر از گاهی می دیدم در اتاقش از روی اینترنت آثار ما یا سایر دوستان را پیدا می کند و گوش می دهد. بشدت هم ترانه ی دوستت دارم ما و کریس دی برگ را دوست دارد.


دلت می خواهد داستان آریان به کجا برسد؟

پانزده سال کم نیست، آریان کارهای بزرگی انجام داد. اگر عشق و همدلی نبود هیچ کدام با شرایط عجیب و غریبی که ما داشتیم شدنی نبود. ولی گاهی کار به جایی می رسد که احساس می کنی مشت به سندان می کوبی و فقط دستت در حال شکستن است. متاسفانه اینجا در جلوگیری از به ثمر رسیدن آمال و آرزو ها بسیار موفق عمل می کنیم! پیشتر آرزوی فتح قله های بلند تری را داشتم ولی الان فقط به یک فرود سلامت فکر می کنم. از تمامی طرفداران بزرگوار گروه آریان که همیشه و همه جا همراه و یاور ما بودند و هستند صمیمانه تشکر می کنم.