خاطره اسدی : ترجیح می دهم نقش های مردانه بازی کنم!

تماشا: از خاطره اسدی این روزها فیلم «آخرین سرقت» روی پرده سینماهاست. فیلمی که اولین تجربه طنز این بازیگر جوان است. او بلافاصله پس از بازی در فیلم «برف روی شیروانی داغ» که فیلمی تلخ و جدی بود، به این فیلم پیوست و به گفته خودش ساختارشکنی در بازی اش به وجود آورده و از این تجربه هم بسیار راضی است. با او گپ کوتاهی زده ایم که در ادامه می خوانید.


*خانم اسدی چه شد که برخلاف همیشه در فیلم کمدی بازی کردید؟

این فیلم اولین تجربه کمدی من بود و تا قبل از این هیچ کار کمدی در کارنامه ام نداشتم. دوست داشتم یک ساختارشکنی انجام بدهم. به خاطر اینکه در این مدت همه به من می گفتند تو مرتب داری در فیلم ها گریه می کنی و همیشه یک دختر معصوم و مظلومی!

به خاطر همین هم که شده به خودم گفتم باید ژانر کاری خودم را عوض کنم و سعی کنم تجربه های متفاوتی هم در کارنامه ام داشته باشم. به خاطر همین پیشنهاد بازی در «آخرین سرقت» را پذیرفتم و از این انتخاب هم راضی بودم.

*کدام تجربه بهتر بود؟

بازی کردن چه در فیلم های جدی و چه در فیلم های کمدی برای من جذاب است. هر دوی اینها دوست داشتنی است. اما من به شخصه طنز تلخ را هم خیلی دوست دارم. اینکه کارگردانی بتواند بیننده اش را نگه دارد و هم او را بخنداند و هم به فکر فرو ببرد. به نظرم کار واقعا سختی است که از پس هر کارگردانی برنمی آید. من بازی در این جور فیلم ها را دوست دارم.

*فیلم «آخرین سرقت» فیلمی هست که شما بخواهید به بازی در آن افتخار کنید؟

«آخرین سرقت» از آن دست کمدی های آبرومندی است که بازیگرش می تواند بگوید در این فیلم بازی کرده و مثل دیگر کارهای کمدی نیست. من هنوز این فیلم را کامل ندیده ام. اما باتوجه به آن چیزی که کارگردان به من گفته فکر می کنم بازی خوبی در این فیلم داشتم.


*بعد از «هفت دقیقه تا پاییز» خیلی کمتر در سینما جلوی دوربین رفتید. چرا؟

به خاطر اینکه فیلمنامه هایی که الان پیشنهاد می شود، فیلمنامه هایی مردانه است که من بیشتر ترجیح می د هم نقش مردان آن فیلم ها را بازی کنم تا نقش زن های آن فیلمنامه ها را!

نقش هایی که پیشنهاد می شود با آن معیارهایی که همیشه در ذهنم وجود داشته، خیلی فرق می کند. همه چیز برای من در انتخاب یک نقش تاثیر دارد. چون به نظرم این یک ارکستر سمفونی است که همه چیز باید سر جای خودش باشد.

اگر یکی از آنها هم بلنگد همه چیز خراب می شود. برایم مهم است که دارم در چه گروهی کار می کنم. دوست دارم نقشی که بازی می کنم چیز جدیدی داشته باشد. دوست ندارم درجا بزنم. من همیشه به راه های تازه فکر می کنم.

*به واسطه ظاهرتان به نظر می رسد که سن خیلی کمی دارید. در بازیگری این اتفاق خوبی است یا بد؟

من همه نقش هایی که بازی کردم به جز نقشم در «هفت دقیقه تا پاییز» همگی کوچک تر از سنم بوده و به خاطر این است که از لحاظ چهره خیلی کمتر از سن واقعی ام به نظر می رسم. باید بگویم خیلی اوقات در زندگی شخصی ام خیلی خوب بوده اما خیلی مواقع هم باعث می شود من خیلی از نقش ها را از دست بدهم فقط به خاطر اینکه baby face هستم. مثلا نقشی را که قرار است کاراکتر ۲۹ سال داشته باشد، به من نمی دهند. چون اعتقاد دارند به من این سن نمی خورد.

*نقش خاصی بوده که به این خاطر از دست داده باشید و خیلی ناراحت تان کرده باشد؟

زیاد، خیلی زیاد. الان چیزی توی ذهنم نیست. اما مثلا برای کار پرویز شیخ طادی به من پیشنهاد داده بودند که در نهایت به همین خاطر نشد. با یکی از کارهای مرحوم رسول ملاقلی پور بود که متاسفانه آن را هم از دست دادم.

*با گریم نمی شود به شکلی این موضوع را حل و فصل کرد؟

اتفاقا من خیلی به این موضوع اعتقاد دارم. ولی متاسفانه الان زیاد به این وجه از کار اهمیت نمی دهند و زیاد در نظر نمی گیرند که بازیگری مثل من ممکن است به واسطه گریمی درست به درد آن کاراکتر بخورد. در همه جای دنیا حساب ویژه ای روی گریم باز می کنند.

*سال ۹۱ را برای خودتان از لحاظ کاری چطور پیش بینی می کنید؟

به سال جدید خیلی خوش بین نیستم. ولی خیلی دوست دارم که اتفاقات خوبی بیفتد و سینمای مان رشد کند و از این سکون و مردگی و فرسودگی بیرون بیاید.

*خانم اسدی در طبقه سنی شما به نظرتان تازگی پدیده ای به سینما معرفی شده که بازی اش خیلی شما را تحت تاثیر قرار دهد؟

در رنج سنی من که بازیگران زیادی داریم که پدیده های دهه خودشان بوده اند. مثل ترانه علیدوستی و باران کوثری اما بعد از ما دیگر بازیگری ندیدیم که بتوان به آن پدیده اطلاق کرد. چون نگاه ها کاملا با گذشته فرق کرده. الان تا دختری را در خیابان می بینند که صورت فتوژنیکی دارد، می روند جلو و می گویند «دوست داری در فیلم ما بازی کنی؟» این به نظر من باعث به وجود آمدن این فاجعه شده که بازیگر خیلی خوبی در سال های اخیر به سینما معرفی نشده است.