بابک حمیدیان مرد فراری از فضای مجازی

مجله زندگی ایده آل - محمد حسین‌زاده، مصطفی رفعت: بابك حمیدیان تلاشی برای تصاحب نقش‌های اول نكرده اما با توانایی‌هایش در نقش‌های مكمل درخشید و در این سال‌ها بازی‌های انفجاری و به‌یادماندنی‌ای را در فیلم‌ها و سریال‌های مختلف داشته است. حمیدیان با همین نقش‌های كوتاه اما تاثیرگذار راه خودش را باز كرد و بعد از تئاتر، عرصه تصویر را هم تسخیر كرد. او یكی از بازیگرانی است كه مسیر خوشنامی را انتخاب كرده و استعدادش در گزیده‌كاری مثال‌زدنی است.

نقش‌هایی كه انتخاب كرده همیشه نقطه اتكای داستان‌ها بوده كه حذف شدن‌شان در داستان‌ها نمود داشته است و این یعنی او می‌داند میخ خودش را كجا بكوبد. او حتی در نقش‌های دشواری كه دیالوگ نداشته یا كم‌دیالوگ بوده هم به اندازه نقش‌های پردیالوگش موفق بوده كه این نشان می‌دهد او خوب می‌داند چگونه به عنوان یك بازیگر به نقش‌هایی كه ایفا می‌كند، شخصیت دهد و این از عشق و باوری می‌آید كه از بازیگری آموخته است.

حمیدیان بیش از تماشاگران، محبوب منتقدان بود اما بعد از سال‌ها تلاش مستمر به یك چهره محبوب مردمی هم بدل شد. او حالا با یك مجموعه طنز آن ‌هم در یك كار مناسبتی برای نوروز قالب جدیدی را تجربه می‌كند و باید دید از این موقعیت چگونه به نفع خود سود می‌برد؛ هرچند نادیده پیداست كه در این كار هم موفق خواهد بود.


دوری و رسیدگی

اینكه چرا در جشنواره امسال حضور نداشتم، دلیل خاصی ندارد. صرفا می‌خواستم كمی از فضای جشنواره دور باشم و به خودم برسم وگرنه فیلم‌های خوبی در جشنواره داشتم كه «سیانور»، «‌نیمرخ‌ها» و «بادیگارد» بود؛ هرچند نقش من در «بادیگارد» هنگام تدوین كوتاه شده بود و بخشی از زحمات من از بین رفت ولی با این حال عدم‌حضور من در جشنواره صرفا به خاطر این بود كه می‌خواستم بیشتر به خودم برسم و حال بهتری پیدا كنم. دوست نداشتم در جشنواره حاضر شوم و ادای آدم‌های خوشحال را دربیاورم!

بیمار روانی استاندارد

این روزها مشغول بازی در سریال «بیمار استاندارد شده» هستم و نقش «بهنام» را بازی می‌كنم. این فرد در سریال برای روانكاوان و افرادی كه قصد دارند مطب بزنند، نقش فردی را بازی می‌كند كه به بیماری‌های روانی مبتلاست تا آنها بتوانند در مواجهه با بیماران واقعی راه درمان را پیدا كنند. این روش، روشی كاملا علمی است كه در همه جا بر اساس آن عمل می‌كنند و اثبات شده است و الزاما در آن فانتزی وجود ندارد. بهنام در این سریال به دلایل مالی مجبور می‌شود این كار را انجام دهد.

اطمینان به سلیقه‌ها

من با سلیقه بهرام توكلی كه نویسنده این اثر و سعید آقاخانی كه كارگردان این سریال است، آشنا بودم و سلیقه آنها را در سینما به خوبی می‌دانم. تركیب این سلیقه‌ها باعث شد به آنها اطمینان كرده و برای اولین‌بار در یك سریال مناسبتی بازی كنم. تجربه خوبی است؛ چرا‌كه تاكنون در چنین اثری حضور نداشته‌ام.

سطح توقع مردم

در«بیمار استاندارد شده» سعی كرده‌ایم فضای طنازی ایجاد كنیم و صرفا از پرداختن به طنز مطلق اجتناب كرده‌ایم. من معتقد هستم سطح توقع مردم ما از طنز پایین است ولی برعكس درام اجتماعی را به خوبی می‌شناسند و نقد می‌كنند اما با طنز چنین برخوردی ندارند. در این سریال، طنز در موقعیت و دیالوگ‌ها به وجود می‌آید و آدم‌ها رفتار پر از طنز بروز نمی‌دهند.

ویژگی كار عیدانه

نكته‌ای كه در كارهای مناسبتی برای عید نوروز وجود دارد این است كه این كارها معمولا پرمخاطب‌تر هستند و مردم باتوجه به تعطیلات، فرصت بیشتری در اختیار دارند كه این كارها را دنبال كنند. به هر صورت اینكه یك كار توسط مخاطب دیده شود برای همه عوامل آن كار كه در ساختش دخیل بوده‌اند، مهم است.

تعطیلات برای مطالعه

من عاشق مطالعه هستم و اصلا بخش عمده‌ای از زندگی‌ام را مطالعه كتاب‌های مختلف تشكیل می‌دهد. متاسفانه در كشور ما مردم ارتباط خوبی با مطالعه ندارند، كتاب نمی‌خرند و حتی رابطه آنها با دنیای مطبوعات نیز كمرنگ شده است. من شخصا این را درك نمی‌كنم كه عده‌ای، عدم خرید كتاب را به چیزهای دیگری مثل گران شدن كرایه تاكسی و گوشت و مرغ و... ربط می‌دهند؛ یعنی واقعا یك فرد نمی‌تواند در طول یك سال حتی دو، سه كتاب معمولی بخرد!؟ امیدوارم این تعطیلات و شروع سال جدید شروعی برای آشتی مردم با مطالعه و كتاب باشد.

بازیگری برای همه!

متاسفانه در سال‌های اخیر شرایط عجیبی در بازیگری ایجاد شده و همه دوست دارند بازیگر شوند! بازیگری واقعا شغل سختی است و این‌طور نیست كه یك‌شبه كسی بخواهد بازیگر شود چون این حرفه نیاز به صداقت و تلاش دارد. هرچند در سال‌های اخیر استعدادهای خیره‌كننده‌ای هم در عرصه بازیگری ظهور كرده‌اند ولی متاسفانه خیلی‌ها درك درستی از شرایط و سختی‌های این حرفه ندارند.

صبر، عشق و باور

من از بازیگری درس‌های زیادی گرفته‌ام كه هیچ‌كدام درس‌های تكنیكی این حرفه نبوده بلكه بازیگری به من صبر، باور و عشق را آموخت. متاسفانه برخی از این واژه‌ها در زندگی امروز زیاد جدی گرفته نمی‌شود ولی این را مطمئن هستم كه بازیگری بدون عشق و علاقه میسر نمی‌شود؛ چراكه سختی‌های این حرفه آنقدر زیاد است كه خیلی زود انسان را خسته می‌كند ولی عشق و باور باعث ادامه راه می‌شود.

فرار از دنیای مجازی

متاسفانه بارها از دوستان و اطرافیان شنیده‌ام كه صفحاتی به نام من در شبكه‌های مجازی ساخته شده و از جانب من با مردم صحبت می‌شود! دلیل این را درك نمی‌كنم ولی چندی پیش به شكل رسمی این موضوع را مطرح كردم كه هیچ صفحه‌ای در شبكه‌های مجازی ندارم و حتی عكسی منتشر كردم كه همگان از صحت این موضوع نیز آگاه باشند.


بازیگری بدون تعریف

به‌نظرم بازیگری و بازیگر خوب بودن به این نیست كه شما متدها و تعاریف كلاسیك بازیگری را موبه‌مو حفظ باشید. معتقد هستم بازیگری در تعریف نمی‌گنجد و كاری است كه باید به ثمر بنشیند تا بتوانیم اسم بازیگری را روی آن بگذاریم. كوتاه بودن یا طولانی بودن یك نقش مهم نیست بلكه مهم این است كه باید منظر یك نقش زیبا باشد و بخشی از فرهنگ تو شود.

حالم خوب است!

در زمینه بازیگری به آن آرزوهایی كه در ابتدای دوران دانشجویی‌ام داشتم، رسیده‌ام و خدا را شكر می‌كنم. خوشبختانه در فیلم‌های خوبی بازی كرده‌ام و از این بابت حالم خوب است. درست است كه بازیگری فراز و نشیب‌های زیادی دارد و ابعاد گسترده‌ای از آن هنوز كشف نشده ولی من سعی كرده‌ام گام‌هایم را درست بردارم.

در جست‌وجوی آرامش

مهم‌ترین و شاید اصلی‌ترین دغدغه من رسیدن به آرامش است. من به معنای واقعی كلمه در جست‌وجوی آرامش هستم و گاهی این حس برایم پیش آمده كه به یك جای دنج و دور بروم و مدت‌ها تنها باشم. این تنهایی به معنای گوشه‌گیری نیست؛ بلكه دوست دارم در تنهایی به خودم و عظمت خداوند توجه بیشتری داشته باشم. سفر به كوه و طبیعت برایم جذاب است چون در آنجا به خوبی به قدرت و عظمت خداوند پی می‌برم و این باعث می‌شود كه حالم بهتر شود.