پدر و پسرهای دوست داشتنی فوتبال دنیا

هفته نامه شماره یک: برای یک بازیکن فوتبال رسیدن از تیم جوانان به تیم بزرگسالان جذابیت زیادی دارد، حال تصور کنید این بازیکن روی پیراهن خود نام یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال را حک کرده باشند. چندی پیش فیفا مطلبی را منتشر کرد که در آن به سراغ پدران سرشناس فوتبالیستی رفته که در کنار پسران شان در یک تیم بازی می کنند.

آنها شباهتی به خانواده کرایوف ها، مالدینی ها و لمپاردها که پسر جای پدر را پر می کند، ندارد. آنها کنار هم هستند و یک زوج کمیاب را شکل می دهند. مانند ریوالدو که وقتی در سال ۲۰۱۳ به تیم موجی پیوست، همیشه به این رویا که روزی در یک تیم کنار فرزندش بازی کند، فکر می کرد و دست آخر موفق شد در فوریه سال ۲۰۱۴ در یکی از تیم های شهر سائوپائولو به این رویا دست پیدا کند و یک ماه پس از آن، در ۴۲ سالگی با دنیای فوتبال وداع کرد. با این حال او ۱۵ ماه بعد در ژوئن سال ۲۰۱۵ و در ۴۳ سالگی بار دیگر به فوتبال بازگشت و یک ماه بعد با گلزنی در بازی مقابل ماکائه که در همان بازی پسر ۲۰ ساله اش هم گل زد، نامش را در فوتبال جاودانه کرد.

اما آنها تنها پدر و پسری نیستند که در چنین شرایطی قرار دارند. شاید عجیب تر از گلزنی در یک بازی، قهرمانی به همراه پدر در یک تورنمنت باشد. جرج استهام جی آر که مدال قهرمانی جام جهانی ۱۹۶۶ را دارد، وقتی ۱۸ سال داشت با پدرش که ۳۹ سال داشت، در مسابقات کاپ طلایی ایرلند شمالی به قهرمانی رسید و او گل قهرمانی را زد.

در سوئد هم داستان مشابهی چون ریوالدو وجود دارد و به بازگشت فوق ستاره ای در ۴۰ سالگی ارتباط دارد. هنریک لارسن با ۱۰۶ بازی ملی و قهرمانی لیگ قهرمانان در سال ۲۰۰۶، دوران فوتبال را در دهه چهارم زندگی اش با تیم هوگابورگ ادامه داد و این بار با پسر ۱۵ ساله خود جردن همبازی شد.

جوفن درسار

دروازه بان افسانه ای هلند پسری دارد به نام جو که دقیقا همان راهی را می رود که پدرش رفته است. او هم یک دروازه بان است و محصول آکادمی آژاکس آمستردام. در ۱۷ سالگی او راه زیادی تا رسیدن به ۲۲۶ بازی پدرش برای تیم پایتخت دارد اما نشانه هایی از درخشش ادوین را دارد.

انزو زیدان

بی شک سرشناس ترین نام در میان پسران بازیکنان افسانه ای، انزو زیدان است که اکنون در تیم سوم رئال مادرید بازی می کند. او پیش تر در تیم رئال مادرید کاستیلا که پدرش هدایت آن را بر عهده داشت، بازی می کرد. انزو که اکنون ۲۱ سال سن دارد، شاید فصل آینده که پدرش همچنان در تیم اول مادرید مربیگری می کند، در میان کهکشانی ها دیده شود.

جیووانی سیمئونه

شاید اگر چند سال قبل او وارد فوتبال می شد به اندازه امروز شناخته نمی شد اما حالا که دیگو سیمئونه قهرمانی لالیگا را به دست آورده و توانسته اتلتیکو مادرید را به یکی از مدعیان جدی لالیگا و اروپا تبدیل کند، کسی نیست که بتواند از جیووانی چشم پوشی کند. او سال قبل در فوتبال زیر 20 ساله های آمریکای جنوبی با تیم ملی آرژانتین به میدان رفت و 9 گل به ثمر رساند. او فوتبالش را آغاز کرده تا به رکورد 106 بازی ملی پدرش برسد. جیووانی برخلاف پدرش که در خط میانی یک هافبک خشن بود، در خط حمله بانفیلد با لطافت هنرنمایی می کند.

جاستین کلایورت

مانند پدرش از آژاکس به دنیای فوتبال معرفی شده و آرزویش هم مثل پاتریک است و می خواهد در بارسلونا بازی کند. جاستین 16 ساله به عنوان یک بال کناری در آکادمی آژاکس رشد یافته و می خواهد به موفقیت هایی که پدرش به دست آورده دست پیدا کند.

دوانته کول

فرزند دومین گلزن برتر تاریخ لیگ برتر به طور ناگهانی به یکی از باشگاه های قدیمی پدرش پیوست تا تنها فرزند اندی کول در سن 20 سالگی به عضویت منچسترسیتی درآید. اما پیش از آن او در تیم ام کی دانز به طور قرضی بازی کرد و باعث صعود این تیم به مسابقات چمپیونزشیپ شد.

کریستین مالدینی

تصور کنید قرار است پسری دقیقا به همان راهی برود که پدرش رفته و همانی شود که پدرش بوده و تلاش کنید این تصویرسازی را به درون خانواده مالدینی ببرید و کریستین مالدینی را در این نقش ببینید.

او نه تنها قرار است همه دوران زندگی فوتبالی خود را مانند پدرش پائولو سپری کند و همه دستاوردهای او را در میلان داشته باشد بلکه قرار است از پدربزرگش، چزاره که نماد باشگاه میلان است الهام بگیرد. این پسر 19 ساله در همان پست خانوادگی یعنی دفاع مرکزی بازی می کند و در تیم جوانان میلان حضور دارد اما انتظار می رود آینده بزرگتری داشته باشد.