ماجراهای کارلا برونی و آقای رئیس جمهور

روزنامه هفت صبح: یک مدل مشهور و یک رئیس جمهور. هیچ کس انتظارش را نداشت ازدواج این دو دوامی داشته باشد اما پس از گذشت شش سال از اولین آشنایی آقا و بانوی سابقا نخست فرانسه زندگی مشترک آرامی را می گذرانند و به تازگی دختردار هم شده اند.

کارلا برونی سال گذشته که عنوان بانوی اولی فرانسه را از دست داد، بسیاری بر این گمان بودند که این آخرین باری خواهد بود که کاخ الیزه این مدل مشهور و رئیس جمهور جانش (!) را می بیند. گفته می شد حالا که نیکولاس سارکوزی دیگر در رأس قدرت نیست، برونی حتما رهایش می کند؛ همسر رئیس جمهور سابق زمانی گفته بود «تک همسری، حوصله ام را سر می برد.» و سارکوزی هم احتمالا دیری نمی گذشت که از زندگی با زنی که هیچ از سیاست نمی داند خسته شود.

در آن زمان همه می گفتند که این زوج، بعد از گذشت چهار سال از ازدواجشان، هنوز عاشق و شیفته یکدیگرند. علاوه بر این، حتی اگر این دو به زندگی مشترکشان ادامه می دادند، حرفه سیاسی سارکوزی دیگر به پایان راه رسیده بود؛ پس از شکست سخت ماه می گذشته از رقیب سوسیالیستش فرانسوا اولاند، او با زنان خودش تایید کرده بود که «س فینی» (تمام شد).

اما حالا پس از گذشته ۱۵ ماه و درحالی که اولاند عنوان منفورترین رئیس جمهور تاریخ فرانسه را یدک می کشد، سارکوزی گفته است شاید «مجبور به بازگشت» شود، تا ملت و کشورش را از ویرانی اقتصادی برهاند و این زوج مشهور که همواره سوژه دوربین های خبری بوده و هستند، هنوز وبا پسر ۱۱ ساله شان اورلین و دخترک ۱۸ ماهه شان گیلیا در خانه برونی در پاریس زندگی می کنند. سارکوزی در حال حاضر مشغول مطالعه قانون است و گاه و بیگاه سخنرانی هایی می کند و علاقه اش به موسیقی را پی گرفته است.

تازه ترین آلبوم رئیس جمهور سابق با عنوان ترانه های کوچک فرانسوی در ماه آوریل منتشر شد و در لیست برترین های موسیقی به مقام دوم رسید؛ موفقیتی که شاید مدیون این تصور بوده است که یکی از ترانه های این آلبوم حمله ای سربسته به جانشین سارکوزی بوده است. برونی هم از زمان انتشار آلبوم با انرژی هر چه تمام در موج تبلیغ برای آن کوشیده است، اما به نظر می رسد ازدواجش را حتی بیشتر از آلبوم تبلیغ می کند.

دکا اتیکنهد، خبرنگار گاردین بایرونی در هتلی در پاریس مصاحبه کرده است و می گوید برونی برخلاف تمام دیگر همتایانش در کمال آرامش و سرزندگی از خبرنگاران استقبال می کند.

او و نیکولا اولین بار در سال ۲۰۰۷ و در میهمانی شامی همدیگر را دیده اند؛ برونی تازه از پدر پسر خردسالش، رافائل انتون، فیلسوفی که برونی پیش تر با پدرش ارتباط داشته، جدا شده بود و ازدواج دوم سارکوزی هم چندی پیش به پایان راه رسیده بود. آشنایی این دو، و سرانجام ازدواجشان، به لحاظ سیاسی هم عجیب بود. سارکوزی، سیاستمداری راستگرا بود. در حالی که برونی در سن ۱۹ سالگی تحصیل در سوربون را رها کرده بود تا مدل شود و بعد خیلی زود معشوقه میک جگر، خواننده مشهور راک، و بعد از آن هم اریک کلپتون، از خوانندگان دیگر سبک راک شده و از همان سن ۱۹ سالگی در رسانه ها آوازه ای، هر چند نه چندان خوشنام، برای خود دست و پا کرده بود.

این دو در سال ۲۰۰۸ با هم ازدواج کردند، درست پیشض از نخستین سفر رسمی سارکوزی به بریتانیا. برونی اگرچه می گوید در این سفر بسیار خوش گذرانده و انگلیسی ها را مردمان خوب و مهمان نوازی می خواند، هنوز تیترهای زننده و تند رسانه های بریتانیایی را به یاد دارد. می گوید حتی وقتی یکی از روزنامه ها عکس های برهنه اش را در روز نخست سفرشان به بریتانیا چاپ کرده، ناراحت نشده است: «خب، یک جورهایی خوشحال بودم، چون توی عکس ۲۴ سالم بود و خب با خودم فکر کردم آدم ۳۹ سالش که بشود خجالت آور است اما در ۲۴ سالگی، لاغر بودم.» و بلافاصله به سبک سیاستمدارانی که می خواهند سوتی شان را جبران کنند، می افزاید: «خوشحالم که عکس های برهنه ۳۹ سالگی ام را منتشر نکردند که البته واضح است که دیگر از آن عکس ها نمی گیرم.»

جدای از پسری که برونی با خود از ازدواج پیشینش آورده، سارکوزی هم از ازدواج قبلی خود سه پسر دارد، اما این زوج جنجالی می خواستند باز هم بچه دار بشوند و حالا ۱۸ ماه است که دختری هم به جمعشان اضافه شده است.

برونی با اینکه نشان می دهد در برابر خبرنگاران راحت است، زیر ذره بین خبرنگاران و رسانه هاست و هر کار و حرفی که می زند با واکنش های تند روبرو می شود. وقتی اتکینهد از او درباره ترانه «لو پنگوئن» در آلبوم جدیدش می پرسد، «سراسیمگی معصومانه ای» وجودش را می گیرد.

از زمان انتشار آلبوم جدید برونی، گزارش های مختلفی در رسانه های فرانسه منتشر شدند که به نقل از دوستان او می گفتند برونی گفته است این آهنگ درباره اولاند نوشته شده و ابهامی که در شعر این ترانه است توانست همه را به نوعی متقاعد کند: منتقدان راستگرای رئیس جمهور کنونی فرانسه به فرانسوا اولاند لقب «آقای نه آری و نه نه» داده اند و برونی در ترجیع بند این ترانه می خواند: «نه زشت و زیبا، نه بلند و نه کوتاه، نه گرم و نه سرد، پنگوئن، نه آری و نه نه.» به نظر می رسد یکی دیگر از ترانه های آلبوم هم تصویری از اولاند در باغ های کاخ الیزه ارائه می دهد: «تو توی باغت تنها به نظر می رسی.»

اما خود برونی به شدت با این تصورات مخالف است: «نه، نه، نه، نه، نه حتی یک ذره. چون من هیچ وقت اینطوری ترانه نمی نویسم. سخت می شود توضیح داد اما وقتی ترانه می نویسم. سخت می شود توضیح داد اما وقتی ترانه می نویسم آنقدر موشکافانه و دقیق فکر نمی کنم. نمی گویم مثلا که خب، حالا یک ترانه در مورد فلان کس بنویسم.»

وقتی پای صحبت از اتهامات جدی که سارکوزی در حال حاضر با آنها درگیر است به میان می آید، برونی به دفاع از شوهرش برمی خیزد؛ دفاعی کودکانه. سارکوزی متهم به «سوء استفاده از ضعف اخلاقی» ثروتمندترین زن کشورش، لیلین بتنکورت، وارث لورئال، است؛ او در حال حاضر در دادگاه با این اتهام که از این زن ۸۴ ساله طلب کمک هنگفتی به کمپین تبلیغاتی اش کرده و این کمک کرا دریافت کرده، روبرو است.

برونی می گوید این اتهامات مضحک هستند: «منظورم این است که، مرد من، خودتان باید ببینید. او رفتار خاصتی در برابر زن ها دارد، خیلی سنتی و مبادی آداب. یعنی که الان اگر اینجا بود نمی گذاشت ما صورت حساب این کوکاکولاهایی را که سفارش داده ایم بپردازیم. اگر وارد اتاقی شوید، او حتما از جایش برخواهد خاست.»

اتیکنهد در پایان مصاحبه خود با برونی به زمزمه های بازگشت سارکوزی به کاخ الیزه می رسد و از برونی می پرسد چه احساسی دارد که ممکن است بار دیگر بانوی اول فرانسه شود؟ اتیکنهد می نویسد: «به این پرسش که می رسیم، برونی روی صندلی اش لم می دهد و به طریقی سینمایی خودش را راحت نشان می دهد: «همیشه افتخار بزرگی بوده است اما اصلا به من بستگی ندارد و چیزی نیست که در حال حاضر بهش فکر کنم و وقتی به کمپین انهتخاباتی فکر می کنم، درست مثل یک جنگ است، یک جنگ کوچک و وقتی فکر می کنم که دوباره وارد این هیاهو خواهم شد...» تنش به لرزه ای خفیف می افتد و ادامه می دهد که: «من جنگاور نیستم، من مبارز نیستم، من بوکسور نیستم، نیکولا تمام اینهاست.»

پرسش آخر اتیکنهد از کارلا این است که آیا به نظر او فرانسه به بازگشت سارکوزی بقه مقام ریاست جمهوری نیاز دارد؟ «من صلاحیت قضاوت و جواب دادتن به این سوال را ندارم. البته که به نظر من او بهترین است، اما خب، من عاشقش هستم که این را می گویم.»