نیما و نوشاد عالمیان؛ ژن های خوب پینگ‌پونگ ایران

همشهری شش و هفت: ورزش پینگ‌پنگ را به نام دو برادر‌ یعنی نیما و نوشاد عالمیان می‌شناسند. پس از بزرگانی همچون امیر و مجید احتشام‌زاده، این دو تلاش می‌كنند تا در كنار دیگر پینگ‌پنگ‌بازان تیم كشور بار سنگین پینگ‌پنگ را به دوش بكشند. نیما عالمیان كه در سال‌های اخیر رده‌بندی خود را در جهان ارتقا داده هیچگاه زیر سایه برادر بزرگ‌ترش قرار نگرفت و توانست چهره‌ای مستقل در تنیس روی‌میز باشد.وی با اینكه پنج سال دیرتر از نوشاد پینگ‌پنگ را آغاز كرد‌ اما توانست همدوش برادر بزرگ‌ترش در میدان‌های جهانی حضور یابد. نیما عالمیان كه با وجود سن كم تجربه حضور در المپیك ریو را دارد، امیدوار است ‌ با استفاده از همین تجربه بار دیگر در میدان المپیك حاضر شود.

چرا تنیس روی میز را انتخاب كردید؟

به‌نظرم این ورزش در خانواده ما ارثی بود. ما حتما ژن پینگ‌پنگ داریم (خنده). هم پدرم و هم برادر بزرگ‌ترم هر دو جزو سرشناسان این رشته هستند.

اسم این رشته پینگ‌پنگ است یا تنیس روی میز؟

از هر دو عنوان استفاده می‌شود، ولی پینگ پنگ به‌نظرم بیشتر در ذهن علاقه‌مندان ورزش جا افتاده ‌است.

شما دو برادر همزمان این رشته را آغاز كردید؟

نه! پنج سال دیرتر از نوشاد پینگ‌پنگ را شروع كردم.

ولی همدوش برادر بزرگ‌تر به موفقیت رسیدید.

خیلی تمرین می‌كردم؛ مثلا زمانی كه كوچك بودم پدرم حتی گاهی تا هشت ساعت با ما تمرین می‌كرد. البته این شانس بزرگ را هم داشتم كه نوشاد الگویم در زندگی بود. همیشه سعی داشتم اشكالاتم را با دیدن تمرینات و مسابقات نوشاد برطرف كنم.

از اینكه برادر بزرگ‌تان از شما جلوتر بود هیچ وقت ناراحت نشدید؟

نوشاد تنها برادر بزرگ نیست؛ بلكه مربی و راهنمای من در زندگی هم هست. به داشتن چنین برادری افتخار می‌كنم.

حتی از اینكه زیر سایه نام برادر بزرگ‌تر هم باشید ناراحت نبودید؟

من و نوشاد دو شخصیت جداگانه هستیم و هر دو تلاش می‌كنیم كه برای پینگ‌پنگ ایران افتخار آفرینی كنیم. احساس می‌كنم هیچ كدام زیر سایه همدیگر نبوده‌ایم.

گفتید كه پدرتان هم در این رشته فعالیت داشته‌اند. ایشان بودند كه به شما و برادرتان آموزش‌های اولیه را در این رشته دادند؟

بله! تا زمانی كه كوچك بودم، پدرم با نوشاد بیشتر تمرین می‌كرد‌ ولی از وقتی كه رسما و به‌طور حرفه‌ای این رشته را آغاز كردم زمان زیادی را برای آموزش من گذاشت. من و نوشاد بخشی از مسیر حرفه‌ای مان را مدیون پدرمان هستیم.

صدای برخورد توپ روی میز باعث ناراحتی مادرتان نمی‌شود؟

خوشبختانه مادرم نیز نگاه حرفه‌ای به ورزش دارد. من مدیون زحمات پدر و مادرم هستم.یك خانواده ورزشی و ورزش‌دوست هستیم. مادرم در كنار اداره زندگی پشتیبان ما سه تا بود تا به بهترین افتخارات برسیم.

فاصله بین پینگ‌پنگ ایران با آسیا چقدر است؟

واقعیت این است كه پینگ‌پنگ آسیا حتی یك گام از پینگ‌پنگ جهان هم سرتر است. به‌دلیل اینكه كشورهای شرق آسیا واقعا در این رشته مهارت و تخصص دارند و بزرگانی در این منطقه هستند كه رسیدن به حد آنها بسیار سخت است. آنها خیلی تلاش می‌كنند، تمرینات منظمی دارند، امكانات خوبی در اختیارشان است و به‌طور كلی چون حرفه‌ای هستند به پینگ‌پنگ به چشم شغل نگاه می‌كنند.

سال 2015 جهش 76 پله‌ای در رتبه(رنكینگ) جهانی داشتید، این موفقیت چگونه حاصل شد؟

همیشه زیرنظر پدرم كه در واقع نخستین مربی‌ام بود‌ تمرین مستمری داشته‌ام. شاید باور نكنید ولی گاهی اوقات روزی چهار ساعت تمرین می‌كنم. البته بدنسازی هم نقش بسیار مؤثری در موفقیت یك بازیكن دارد. امیدوارم ‌ بتوانم روند صعودی‌ام را همچنان حفظ كنم. برای موفقیت بی‌وقفه در حال تلاش هستم.

البته راه سختی در پیش دارید.

بله! قبول دارم. باید خیلی بیشتر از این تمرین كنم. حریفان سختی داریم؛ خیلی قدر هستند. مثلا برزیل یكی از تیم‌های قدرتمند دنیاست كه همیشه پینگ‌پنگ‌بازان در مقابل حریفان برزیلی به مشكل بر می‌خورند.

با این حال ورزش پرهیجان و پرطرفداری مثل پینگ‌پنگ نیاز به زیرساخت هم دارد.

درست است. ما باید در بخش باشگاه‌داری خیلی سرمایه‌گذاری كنیم. باید لیگ قوی و پویایی داشته باشیم تا از دل آن استعدادها كشف شوند. هر چی لیگ قوی‌تر باشد، تیم ملی هم قوی‌تر می‌شود و شرایط بدنی بازیكنان در حد بالایی می‌ماند. به‌نظرم ما استعدادهای زیادی در پینگ پنگ داریم كه باید شرایط كشف آنها را مهیا كنیم.

شما برای رسیدن به المپیك ریو 2016 در دیدار انتخابی و كسب سهمیه برادرتان را شكست دادید.

واقعا یكی از سخت‌ترین بازی‌های عمرم بود. از یك طرف خوشحال بودم كه سهمیه المپیك را كسب كردم و از طرف دیگر از اینكه نوشاد شكست خورده بود خیلی ناراحت بودم. خوشبختانه نوشاد موفق شد دوباره حریفانش را شكست بدهد و سهمیه المپیك را كسب كند.

احساس زیبایی بود كه دو برادر سهمیه المپیك را كسب كردند.

عالی بود. واقعا خوشحالی‌ام مضاعف شد.

المپیك چطور تجربه‌ای بود؟

همانطور كه می‌دانید المپیك بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان است؛ یعنی تمام كشورها بهترین ورزشكاران‌شان را به این رقابت‌ها اعزام می‌كنند تا بهترین و بیشترین مدال‌ها و نتایج را بگیرند. معتقدم ورزشكاری كه رشته‌اش المپیكی است باید حتما این میدان را تجربه كند. از ریو درس‌ها و تجربه‌های ارزنده‌ای كسب كردم؛ واقعا عالی بود. شاید اگر به المپیك نمی‌رفتم هیچ وقت این تجربه را به‌دست نمی‌آوردم.

چه توصیه‌ای به نوجوانان و جوانانی كه می‌خواهند وارد این رشته شوند دارید؟

به همه توصیه می‌كنم ‌ تمرینات خود را به‌صورت كاملا جدی و با پشتكار پیگیری كنند. هر روز كه تمرین می‌كنند این نكته را به یاد داشته باشند كه باید تكنیك جدیدی یاد بگیرند و اشتباهات گذشته را تكرار نكنند. در غیراین صورت همیشه در همان مقطعی كه هستند در جا می‌زنند و نمی‌توانند انتظار داشته باشند كه به هدف‌شان برسند. توصیه دیگری كه به ورزشكاران دارم این است كه هیچ وقت از باختن نترسند؛ چون تا باخت نصیب بازیكن نشود هرگز راه بردن را یاد نخواهند گرفت.

معمولا آخر هفته را چه كار می‌كنید؟

تمرین، تمرین‌ و باز هم تمرین. پینگ پنگ لحظه‌ای از زندگی ما جدا نمی‌شود.

عموی شما هم عضو تیم ملی بودند؟

بله! پدر و عمویم هر دو ۱۰ سال عضو تیم ملی بودند.

به رشته‌های ورزشی دیگر هم علاقه‌مندید‌؟

اخبار ورزشی كشور و جهان را پیگیری می‌كنم. از موفقیت ورزشكاران كشورم در میدان‌های آسیایی و بین‌المللی خیلی خوشحال می‌شوم. فوتبال، والیبال، كشتی و... را پیگیرم.

سقف آرزوهای نیما عالمیان كجاست؟

واقعیت این است كه سقفی برای آرزوهایم درنظر ندارم‌ اما در تلاش هستم كه بتوانم بار دیگر به المپیك راه پیدا كنم.

این تجربه را كه داشته‌اید!

بله ولی با توجه به تجربه‌ای كه از بازی‌های المپیك ریو كسب كردم امیدوارم بتوانم از این تجربه برای نتیجه بهتر در المپیك توكیو بهره بگیرم.

وضعیت لیگ پینگ‌پنگ ایده‌آل است؟

واقعیت این است كه هر چه لیگ پویاتر باشد، استعدادهای بیشتری شناسایی می‌شوند و می‌توانند در آینده به تیم ملی كمك كنند. باید تیم‌هایی كه در لیگ شركت می‌كنند هم آماده باشند و هم انگیزه لازم برای رقابت را داشته باشند تا ضمن ایجاد حس رقابت، پینگ‌پنگ‌بازان هم این حس را داشته باشند كه دیده می‌شوند و می‌توانند به تیم ملی راه یابند.

رسانه‌ها هم در این شناساندن نقش دارند.

‌ بدون شك ورزش بدون رسانه معنی ندارد و رسانه‌ها در چند سال اخیر نقش مهمی در پیشرفت ورزش كشور داشته‌اند. قبلا تمام خبرها به چند رشته ورزشی خاص معطوف بود، ولی الان همه رشته‌های ورزشی زیرنظر هستند و همین موضوع انگیزه ورزشكاران را هم بیشتر كرده است. اگر تمام رشته‌های ورزشی پخش تلویزیونی داشتند بدون تردید سرمایه‌گذاران هم راغب می‌شدند كه در ورزش سرمایه‌گذاری كنند. هم‌اكنون یكی از مشكلاتی كه ورزش دارد كمبود سرمایه‌گذار است كه به‌نظرم پخش تلویزیونی می‌تواند به این موضوع كمك كند.

اگر یك‌بار دیگر به گذشته برگردید باز هم پینگ‌پنگ را انتخاب می‌كنید؟

شك نكنید، باز هم این رشته را انتخاب می‌كردم. پدرم، عمو و برادرم جزو حرفه‌ای‌های این رشته بوده‌اند. من هم در همین مسیر قرار گرفتم و خوشحالم كه توانستم باعث افتخار پدرم باشم و گوشه‌ای از محبت‌ها و زحمات پدرم را جبران كنم.

ضعف پینگ‌پنگ ایران را در كجا می‌دانید؟

ما باید نیروهای تمرینی قوی از كشورهایی مثل چین، كره‌جنوبی و ژاپن به ایران دعوت كنیم تا با پینگ‌پنگ‌بازان تیم ملی تمرین كنند و بتوانیم از تجربه‌های آنها استفاده كنیم. اگر فدراسیون و مسئولان پینگ پنگ كشور بتوانند این شرایط را برای بازیكنان تیم ملی مهیا كنند این بخت را به‌دست خواهیم آورد كه بیش از پیش رشد كنیم.

فاصله بین پینگ پنگ ایران با آسیا چه مدت زمان می‌برد تا پیموده شود؟

خوشبختانه در سال‌های اخیر پینگ‌پنگ ایران رشد خوبی داشته است اما- همانطور كه شما گفتید- فاصله زیادی وجود دارد. تمرین‌های مستمر و زیاد یكی از راه‌هایی است كه می‌توانیم خود را به سطح اول آسیا و جهان برسانیم. باید لیگ را با قدرت هر چه تمام‌تر برگزار كنیم و تیم ملی نیز در تورنمنت‌های بین‌المللی كه حریفان قدرتمندی دارد شركت كند تا بازیكنان نقاط ضعف‌شان را بشناسند و از روبه‌رو شدن با حریفان صاحب نام در میدان‌های اصلی وحشت نداشته باشند. فكر می‌كنم كه این راه را با برنامه‌ریزی بلندمدت و سرمایه‌گذاری می‌توانیم جبران كنیم.