هیلاری کلینتون؛ بازنده‌ی بزرگ دو انتخابات

هفته نامه صدا - خدیجه غبیشاوی: زمانی که هیلاری کلینتون در سال ۲۰۰۱ میلادی به عنوان سناتور مجلس سنای آمریکا انتخاب شد، نخستین بانوی اول آمریکا بود که در انتخابات سراسری پیروز یک کرسی می شد، وی پس از آن و در سال ۲۰۰۹ میلادی به عنوان شصت و هفتمین وزیر خارجه آمریکا در دولت باراک اوباما مشغول به کار شد و تا سال ۲۰۱۳ در این سمت حضور داشت. در سال ۲۰۱۶ وی نخستین زنی بود که در تاریخ آمریکا به عنوان نامزد یک حزب اصلی انتخاب ریاست جمهوری انتخاب شد.

هیلاری کلینتون در 26 اکتبر سال 1997 در شیکاگو به دنیا آمد و از دانشکده یالای این ایالت مدرک حقوق خود را دریافت کرد. وی در سال 1975 با هم کلاسی دانشکده حقوق خود بیل کلینتون ازدواج کرد. پس از آن و با انتخاب همسرش به عنوان رییس جمهوری آمریکا از سال 1993 تا سال 2001 میلادی به سمت بانوی نخست آمریکا رسید و از سال 2001 تا 2009 به عنوان سناتور به مجلس سنای این کشور راه پیدا کرد.

اوایل سال ۲۰۰۷ میلادی، کلینتون برنامه خود را برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرد و در انتخابات اولیه حزب دموکرات در سال ۲۰۰۸ میلادی زمانی که مشخص شد باراک اوباما اکثریت آرای داخلی حزب را به خود اختصاص داده است از نامزدی کناره گیری کرد. اوباما پس از آنکه در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسید، کلینتون را به عنوان وزیر خارجه اش انتخاب کرد. وی در ژانویه سال ۲۰۰۹ برای حضور در کابینه دولت اول اوباما سوگند یاد کرد و تا سال ۲۰۱۳ در این سمت حضور داشت.

در بهار سال ۲۰۱۵ وی بار دیگر برنامه اش برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را اعلام کرد. در سال ۲۰۱۶ وی نخستین زنی در تاریخ آمریکا بود که به عنوان نامزد نهایی یکی از دو حزب اصلی آمریکا برای حضور د انتخابات ریاست جمهوری انتخاب شد. وی در انتخابات ریاست جمهوری نوامبر سال ۲۰۱۶ برابر دونالد ترامپ نامزد جمهوری خواهان شکست خورد.

تحصیلات و مسئولیت ها

هیلاری رودهام در دانشکده ولسلی شرکت کرد. جایی که وی به شدت به عنوان یک دانشجوی سیاست فعال بود و تا پیش از فارغ التحصیلی در سال 1969 به عنوان دانشجوی ارشد کلاس انتخاب شد. وی پس از آن وارد دانشکده حقوق یالا شد؛ جایی که با بیل کلینتون آشنا شد. هیلاری در سال 1973 فارغ التحصیل شد و برای آموزش به مرکز آموزش کودکان این دانشکده رفت؛ جایی که وی همزمان با انجام تحصیلات تکمیلی به کودکان پزشکی یاد می داد.

کلینتون در دوران دانشجویی و در تابستان ها کارهای مختلفی را انجام می داد. در سال ۱۹۷۱، برای نخستین بار برای کار به شهر واشنگتن دی سی رفت و در دفتر مهاجرت سناتور والتر موندال مشغول به کار شد. در تابستان ۱۹۷۲ وی در کمپین تبلیغات انتخاباتی جورج مگ گاورن نامزد دموکرات ها در انتخابات ریاست جمهوری مشغول به فعالیت شد.

در تابستان سال 1974، رودهام به عضویت کمیته سوال از روسای جمهور درآمد. پس از استعفای ریچارد نیکسون رییس جمهور وقت آمریکا در آگوست همان سال، وی به عضویت هیئت علمی دانشکده حقوق آرکاناس درآمد، جایی که هم کلاسی هایش در یالا اِسکول و نامزدش بیل کلینتون به تدریس مشغول بودند.

ازدواج با بیل کلینتون

هیلاری رودهام در ۱۱ اکتبر سال ۱۹۷۵ با بیل کلینتون ازدواج کرد. چلسی دختر زوج کلینتون ها در ۲۷ فوریه سال ۱۹۸۰ به دنیا آمد. در سال ۱۹۷۶ هیلاری کلینتون در کمپین موفقیت آمیز تبلیغاتی جیمی کارتر مشغول به کار شد؛ در حالی که همسرش بیل به عنوان دادستان کل انتخاب شده بود. بیل کلینتون در سال ۱۹۷۸ و در سن ۳۲ سالگی به عنوان فرماندار انتخاب شد و در سال ۱۹۸۰ در انتخابات مجدد برای حضور در این سمت شکست خورد. اما در سال ۱۹۸۲، ۱۹۸۴ و ۱۹۸۶ و سال ۱۹۹۰ مجددا برای این سمت انتخاب شد.

بانوی نخست

در دوران تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری بیل کلینتون در سال 1992، هیلاری به عنوان شریک پویا و ارزشمند همسرش ظاهر شد و بیل به عنوان رییس جمهور، پس از پیروزی همسرش را به عنوان رییس میز اصلاح سلامت ملی در سال 1993 انتخاب کرد. در نتیجه بررسی ها و تحقیقات این کمیته برنامه ای تدوین شد که هیچ گاه در مجالس آمریکا به بحث و بررسی گذاشته نشد و در سپتامبر سال 1994 ممنوع شد.

در این دوران، هیلاری و همسرش در پروژه املاک و مستغلات وای تواتر سرمایه گذاری کردند. در ادامه سرمایه گذاران اصلی این پروژه ورشکسته شدند که این موضوع هزینه ای در حدود ۷۳ میلیون دلار برای دولت فدرال به همراه داشت. پروژه وای تواتر پس از آن به موضوع جنجالی جلسه استماع و تحقیقات تبدیل شد.

در سال 1998 کاخ سفید در رسوایی جنسی مونیکا لوینسکی غرق شده بود. در شرایطی که هیلاری عموما از همسرش حمایت می کرد براساس گزارش ها اما قصد داشت تا زندگی زناشویی با همسرش بیل کلینتون را ترک کند و از او جدا شود. بیل کلینتون استیضاح شد اما در سمت خود ابقا شد.

پیروزی در انتخابات مجلس سنا و حضور در انتخابات ریاست جمهوری

در سال ۱۹۹۹، کلینتون تصمیم گرفت تا در انتخابات مجلس سنای این کشور از نیویورک شرکت کند. وی توانست در این انتخابات با ۵۵ درصد از آرا در قبال ۴۳ درصد از آرای رقیبش که سناتور وقت نیویورک بود به پیروزی برسد و عنوان نخستین همسر یک رییس جمهور را بگیرد که در یک انتخابات عمومی شرکت می کند و به پیروزی می رسد؛ همچنین عنوان اولین زنی را گرفت که به عنوان سناتور نیویورک وارد مجلس سنا می شد. وی به آسانی در نوامبر سال ۲۰۰۶ میلادی بار درگیر در این انتخابات به پیروزی رسید.

در اوایل سال 2007 کلینتون برنامه خود را برای کسب یک نخستین دیگر اعلام کرد و گفت که قصد دارد نخستین زن رییس جمهور آمریکا شود. طی انتخابات داخلی حزب دموکرات در سال 2008 میلادی، سناتور کلینتون زمانی که مشخص شد که نامزدی باراک اوباما اکثریت آرای اعضای حزب دموکرات را به خود اختصاص داده است نامزدی خود را لغو کرد. زمانی که کلینتون کمپین تبلیغاتی خود را تعلیق کرد، در جمع هوادارانش سخنرانی کرد و گفت: «اگرچه ما نمی توانستم این بالاترین و سخت ترین سقف شیشه ای را از بین ببریم اما به لطف شما 18 میلیون ترک بر آن برجای گذاشتیم. نور چراغ ها بیش از گذشته درخشان است و ما را پر از امید و اطمینان کرده است که مسیر یک بار دیگر آسان تر خواهدشد. ما هنوز راه طولانی با یکدیگر داریم ما تاریخ ساز شدیم.»

وزارت خارج آمریکا

اندکی پس از آنکه باراک اوباما در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا به پیروزی رسید، هیلاری کلینتون را به عنوان وزیر خارجه اش انتخاب کرد. وی این پیشنهاد را پذیرفت و به طور رسمی به عنوان شصت و هفتمین وزیر خارجه آمریکا از سوی مجلس سنای این کشور در تاریخ 21 ژانویه سال 2009 انتخاب شد.

کلینتون در دوران تصدی وزارت خارجه از سمتش برای بهبود وضعیت حقوق زنان و حقوق بشر استفاده کرد. وی به یکی از پرمسافرت ترین وزاری خارج آمریکا در تاریخ این کشور تبدیل شد و از فضای شبکه های اجتماعی برای بیان نظرات خود استفاده کرد. ولی همچنین رهبری تلاش های دیپلماتیک آمریکا در ارتباط با بهار عربی و دخالت نظامی در لیبی را برعهده داشت.

وزارت خارج آمریکا در دوره هیلاری کلینتون به دلیل حملات مرگبار به کنسولگری این کشور در بنغازی لیبی و کشته شدن سفیر آمریکا به همراه سه نفر دیگر از همراهانش در ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۱۲ تحت تحقیقات قرار گرفت. کمیسیون مستقلی گزارشی درباره حملات بنغازی تهیه کرد که براساس آن علت این حادثه شکست های سیستماتیک و نبود مدیریت و رهبری وزارت خارجه اعلام شد.

مسائل سلامت

کلینتون که عنوان کرده بود مسئولیت سوءمدیریت در حملات بنغازی را می پذیرد، قرار بود درباره این حملات به سوالات اعضای کنگره در دسامبر سال 2012 پاسخ دهد. وی به علت ابتلا به ویروس معده در این جلسه شرکت نکرد و پس از آن بود که به دلیل یک عارضه مغزی غش کرد. برخی از اعضای کنگره آمریکا اینکه در این شرایط کلینتون به بیماری دچار شده است را زیر سوال بردند و حتی آلن وست عنوان کرده بود که معتقد است که وزیر خارج آمریکا به بیماری ویروس بنغازی مبتلا شده است. در 30 دسامبر 2012، کلینتون در بیمارستان بستری شد و 2 ژانویه سال 2013 پس از درمان از بیمارستان مرخص شد و به خانه بازگشت.

نامزدی انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶

در مارس سال 2015 زمانی که مشخص شد کلینتون از ایمیل شخصی برای مسائل کاری استفاده کرده است، با تحقیقات و جنجال بسیاری مواجه شد. وی در کنفرانس خبری زمانی که درباره برابری جنسیتی و وضعیت حقوق بشر در ایران سخن میگفت، اعلام کرد که براساس مجوز پروتکل های دولتی مجاز است که از ایمیل های شخصی خود استفاده کند و به راحتی این کار را انجام می دهد.

پس از حدس و گمان های بسیار درباره اینکه آیا کلینتون در انتخابات ریاست جمهوری شرکت خواهدکرد یا نه، برنامه وی برای حضور در این انتخابات در بهار سال ۲۰۱۵ رسما اعلام شد. در آوریل همان سال جان پادستا مسئول کمپین تبلیغاتی کلینتون اعلام کرد که وزیر خارجه سابق این کشور به عنوان نامزد دموکرات ها وارد رقابت های انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شده است.

پس از آن کلینتون نیز رسما حضورش در این رقابت ها را اعلام و تایید کرد. در 6 ژوئن سال 2016 به عنوان نخستین زن در تاریخ 240 ساله آمریکا از سوی یکی از دو حزب اصلی آمریکا وارد رقابت های انتخابات ریاست جمهوری این کشور شد.

در ۱۲ ژوئن سال ۲۰۱۶ تنها دو هفته پیش از نشست ملی دموکرات ها در فیلادلفیا، برنی سندرز کلینتون را تایید کرد و گفت: «این کمپین برای هیلاری کلینتون نیست یا دونالد ترامپ یا برنی سندرز، یا هر کاندیدای دیگر که به دنبال ریاست جمهوری است. این کمپین برای نیاز مردم آمریکا و پاسخ به مشکلات جدی آنها است که با آن مواجه هستیم. هیچ شکی در ذهنم ندارم که وقتی وارد ماه نوامبر می شویم، کلینتون بهترین نامزد این انتخابات خواهدبود.»

وی افزود: «من هر کاری که بتوانم انجام می دهم تا هیلاری کلینتون رییس جمهور آینده آمریکا شود.» کلینتون درباره حمایت های سندرز از خودش گفت: «سندرز نسل جوان را وارد سیاست کرد؛ کسانی که به شدت علاقه مند به کشورشان هستند. همه کسانی که اینجا هستند و همه کسانی که در سراسر کشور هستند به تو افتخار می کنند. مرسی.»