مصاحبه جالب با سیروس قایقران ۲۳ سال قبل

وقتی لیست اولیه مردان مستعفی منتشر شد، مرحوم دهداری با دیدن نام سیروس قایقران در آن بسیار منقلب شد چون این بازیکن چهره مورد علاقه پرویزخان بود و همواره از او حمایت می کرد اما حالا امضای مرد محبوب گیلانی هار ا پای نامه کناره گیری از تیم ملی می دید! نکته جالب توجه اینجاست که خود قایقران هم وقتی فهمید از تیم ملی کناره گیری کرده، یکه خورد چون براساس ادعای خودش، حتی روحش هم از این قضیه خبردار نبود!!

کاپیتان فقید تیم ملی بالغ بر ۱۵ سال است که چهره در نقاب خاک کشیده اما حرف هایی که در مورد آن ماجرا بر زبان آورده بسیار جالب بود و در نوع خود خواندنی است. مصاحبه ای که در ادامه می آید ماحصلی از دو گفتگوی مرحوم قایقران با نشریات هدف و پهلوان در پاییز سال ۱۳۶۹ است که به طور کامل اتفاقات رخ داده آن زمان را شرح داده است.

چطور شد که تصمیم به استعفا گرفتید؟

- من اصلا تصمیم به کناره گیری نگرفته بودم اما نمی دانم چطور شد مرا استعفایم دادند! وقتی فهمیدم که کار از کار گذشته و نامم در آن لیست قرار گرفته بود اما خیلی زود قضیه را فیصله دادم و انصافا پرویزخان هم در این مسئله خیلی کمکم کرد. ایشان فهمید که من سادگی کرده و ندانسته پای برگه ای را امضا کحرده ام که بعدا کلی دردسر می شود. من اصلا نمی دانستم پای چه برگه ای امضا زده ام.

مگر می شود؟

- بله، می شود. الان برایتان می گویم. هنگامی که داشتیم از سئول برمی گشتیم، چند نفر از ملی پوشان که اهل تهران بودند به کنار صندلی ام در هواپیما آمدند و گفتند: «سیروس جان، پای این برگه را امضا کن.» من گفتم: این چی هست؟! گفتند: «می خواهیم نامه بنویسیم و از رئیس فدراسیون و رئیس سازمان بخواهیم به ما گرمکن و کفش خارجی مرغوب بدهند.» من هم که از همه جا بی خبر بودم نامه را امضا کردم. خب طبیعی هم بود. به بچه ها اعتماد داشتم اما چند دقیقه بعد دیدم در هواپیما هیاهو شده و وقتی پرس و جو کردم، فهمیدم گروهی از بچه ها کناره گیری کرده و می گویند تا وقتی این کادر فنی باشد ما نیستیم.

واکنش شما چه بود؟

- دنبال این بودم که ببینم چه کسانی استعفا داده اند تا بروم و با آنها صحبت کنم. می خواستم آنها را از تصمیمشان منصرف کنم اما وقتی سمت یکی دو نفر از آنها رفتم یکی از بچه ها گفت: «آقا سیروس، شما خودت با ما هستی آن وقت آمده ای و می گویی استعفا ندهیم!» راستش اول منظورش را درست متوجه نشدم اما وقتی پرویزخان آمد سراغم همه چیز دستگیرم شد.

مرحوم دهداری با شما حرف زد؟

- بله، به من گفت: «سیروس، من می دانم تو آدم صاف و صادقی هستی. تو را فریب داده اند، وگرنه اهل استعفا نبودی.» من که شوکه شده بودم به ایشان گفتم: «پرویزخان کدام استعفا؟ کی گفته من کناره گیری کرده ام؟!» آنجا بود که ایشان به امضای من پای برگه اشاره کرد و تازه فهمیدم که ای دل غافل! داستان از چه قرار است!

بعد چه شد؟

- به آقای دهداری گفتم: «مگه قرار نبود ما همه پای برگه را امضا کنیم تا فدراسیون یا سازمان به ما گرمکن و کفش خارجی بدهد؟ پرویزخان که فهمید مرا گول زده اند، گفت: «نه پسرجان، برای کناره گیری از تیم ملی از تو امضا گرفته اند!» آنجا بود که فهمیدم چه کلاهی سرم رفته اما بلافاصله امضای خودم را پس گرفتم و آقای دهداری هم که فهمید فریب خورده ام خیلی راحت مرا بخشید. این عین حقیقت بود. حتی بعد از آن واقعه، وقتی تیم ملی به جام ملت های ۱۹۸۸ قطر رفت، پرویزخان بازوبند کاپیتانی تیم ملی را هم به من سپرد تا برای اولین بار یک شهرستانی کاپیتان ایران شود. خود ایشان الان هستند و می توانید ماجرا را از خودشان بپرسید. مطمئن باشید حرف هایم را تایید می کنند. (در پاییز سال ۱۳۶۹ مرحوم دهداری هنوز زنده بود.)

اصلا چطور شد که آن اتفاقات رخ داد؟

- شرایط در کره جنوبی چندان مطلوب نبود. میان بازیکنان و مربیان اختلاف ایجاد شده بود. البته این را هم بگویم که آقای دهداری در میانه کار قرار گرفته بود چون بچه ها با ایشان مشکلی نداشتند بلکه با آقای رضا وطنخواه به مشکل خورده بودند. پرویزخان مانده بود این وسط؛ در نهایت هم تصمیم گرفت سمت دستیارش را بگیرد و آن اتفاقات رخ داد. دود آن استعفا فقط به چشم فوتبال رفت. بچه های خیلی خوبی محروم شدند و فضای قهرآلودی در تیم ملی حاکم شد. البته این اتفاق باعث شد چهره های جدیدی به فوتبال ما معرفی شوند اما ای کاش آن اتفاق تلخ در مسیر بازگشت از سئول به تهران، رخ نمی داد.