راننده تاکسی بالاخره به حرف آمد

جملات قصار از زبان رابرت دنیرو

در این مطلب مروری داریم بر گفته ها و اندیشه های این بازیگر بزرگ سینمای جهان، بازیگری که مارلون براندوی کبیر در وصف اش گفته بود: به گمانم حتی خود دنیرو هم نمی‌داند که تا چه حد مهارت دارد.

استعداد در انتخابها نهفته است.
وقتی که مردید وقت برای استراحت دارید.
تهیه‌كنندگی و فیلمسازی تكمیل‌كننده كار بازیگری‌ام هستند.
وقتی که آرام و مطمئن هستید ، کار خوب انجام می دهید.

پول زندگی را آسان تر می کند.
بعضی کارها را فقط باید انجام داد
هیچوقت از مقایسه خوشم نیامده است.
قول مى دهم آخرين فيلمى كه بسازم خودم هم فيلمنامه اش را بنويسم.

در طول این سالها یاد گرفته ام اقتصادی تر کار کنم.
اسکورسیزی کارگردان کاملا ایده آل من است
در زندگی چیزی طعنه آمیزتر و متناقض تر از خود زندگی نیست.
يك بازيگر بايد بر عكس مردم عادي احساساتش را به صورت كامل به نمايش بگذارد.
فکر می کنم در واقع، بازیگران، گردانندگان این تیمارستان (هالیوود) هستند.

در کمدی من آزادی عمل و فراغ بالی دارم که در درام هرگز نمی‌شود داشت.
اغلب با ظرافت، کم‌گویی و گزیده‌گویی می‌شود همه چیز را گفت. پرگویی و دنگ و فنگ اصلاً لازم نیست.
بزرگترین چیزی که تو زندگی آموختم، این است: 1- به دوستت خیانت نکن 2- دهنت رو بسته نگه دار
بعضی وقت ها بعضی کارها را هرچه سریعتر انجام دهیم، نتیجه بهتری می گیریم تا اینکه مدتها درباره شان فکر کنیم که بکنیم یا نکنیم.
شخصیتهایی که من بازی می کنم واقعی هستند. پس این حق را دارند که همانند دیگر شخصیتها به تصویر کشیده شوند. (عقاید او در مورد شخصیتهای تبه کار و گانگستری که در اغلب فیلمهایش بازی کرده است.)

وقتی که شما یک فیلم درام بازی می‌کنید در واقع تمام روز یک شخص را تا حد مرگبار با یک چکش می‌زنید یا قسمتی از صورت کسی را گاز می‌گیرید. در حالی که در یک فیلم کمدی شما یک ساعت بر سر بیلی کریستال (Billy Crystal) فریاد می‌زنید و سپس به خانه می روید.
من از آن دسته بازیگرانی نیستم که خودم را به عنوان یک انسان جذاب عرضه کنم. من پیشتر باید تصمیم می گرفتم که یک بازیگر باشم یا یک شخصیت.
به داستین هافمن نگاه کنید. من همیشه به روش حرف زدن او ، باهوش بودنش، شوخ بودنش و خصوصیات دیگرش غبطه خورده ام. من نمی توانم آن کار را انجام بدهم.

آل پاچينو يعني اوج بازيگري
صادقانه میگویم، تو (آل پاچینو) بهترین بازیگر نسل ما هستی- البته به استثنای من
آل پاچینو يكي از بزرگ‌ترين بازيگران چند دهه اخير دنياي سينماست. چيزهاي زيادي از او آموختم كه مهم‌ترين آنها ادب و احترام گذاشتن به اطرافيان است.

یکی از چیزهایی که در مورد بازیگری صدق می‌کند این است که بازیگری به تو اجازه می دهد که به جای دیگران زندگی کنی و هزینه‌ای هم پرداخت نکنی
من نیمه ایتالیایی هستم، نه کاملا ایتالیایی. کمی هم رگه آلمانی، فرانسوی و هلندی دارم و نیز کمی ایرلندی. اما اسم من ایتالیایی است و من بیشتر با رگه ایتالیای خودم شناخته شده‌ام.
در روش کاری من ترکیبی از بی قانونی و نظم وجود دارد.
قضاوت در جشنواره کن شمشیری دو لبه است.
ما به یک دولت متفاوت نیاز داریم تا نشان دهد ما (آمریکا) بار دیگر در حال نزدیک شدن به بقیه دنیا هستیم. (سال 2004 در حمایت از جان کری رقیب انتخاباتی جرج بوش)
کارگردانی از من می پرسید برای چه می خواهی بازیگر شوی و من نمی دانستم چه جواب بدهم و در نتیجه سکوت می کردم. وی می‌گفت بازیگر می‌شوی تا خودت را بیان کنی. و من می گفتم" آره آره خودشه."

سخترین وجه مشهور بودن این است که همیشه مردم با تو به خوبی رفتار می کنند. شما در حال گفتگو هستید و مردم با هر آنچه شما می گویید موافق هستند، حتی اگر شما موضوعی کاملا نامربوط بگویید.
اگر قرار است كاری را انجام دهید، خیلی بهتر است كه آن را همین الان انجام دهید،اصلا خوب نیست كه 10 سال دیگر به خودتان بگویند «خیلی دلم می‌خواست فلان كار را انجام دهم، ولی نتوانستم.
تنها دلیلی كه باعث شده به سراغ رستوران داری بروم، این است كه احساس می‌كنم با رستوران‌داری می‌توانم غذاهای خوشمزه‌تری بخورم.( دنیرو رستورانی به نام اگو "Ago" در هالیوود غربی دارد.)
احساس می‌كنم فیلم‌های قدیمی‌ترم كه مربوط به سال‌های آغاز فعالیت بازیگری‌ام می‌شوند، اصلا به درد تماشا كردن نمی‌خورند!
اگر شما بتوانید كاری را كه دراماتیك است انجام دهید و در همان حال بازیگر نقش‌های كمدی باشید، كار بسیار جالبی انجام داده‌اید. انجام چنین كاری حس و حال خوبی به من می‌دهد.
نيويورك در حال حاضر يكي از هيجان‌انگيزترين شهرهاي دنياست. هيچ كجا نيويورك نمي‌شود.
هميشه ترجيح مي‌‌دهم فيلم‌هايم را در نیویورک فيلمبرداري كنم. يادتان باشد كه هنرمندان روشنفكر ما هم اكثرا مقيم همين شهر هستند.
از بازى در فيلم هاى كمدى لذت مى برم بخصوص وقتى كارگردان جى روچ (كارگردان ديدار با والدين) باشد.

وقتی یک بازیگر با بازیگری دیگر در مقام کارگردان کار کند، احساس راحتی می‌کند. چون ذاتا می‌داند کسی که در مقابل اوست همه زیر و بم حرفه‌اش را می‌داند.
در «مخمصه»مایکل مان دقیقاً می‌دانست چه می‌خواهد. حتی موقع تمرین آدم احساس می‌کرد که در یک کار متفاوت شرکت کرده است. خیلی تخت تأثیر او قرار گرفتم.
در فیلمسازی، همین که بازیگران خوبی برای فیلم‌تان پیدا کنید نود درصد کار را انجام داده‌اید.
یک قانون بی‌چون و چرا در هالیوود حاکم است که می‌گوید: تو باید از دیگران بهتر باشی.
مارلون براندو، مونتگمری کلیفت و جیمز دین الگوهای بازیگری من هستند
طنز و شوخی همیشه نزد من اهمیت داشته‌اند. مادرم هم می‌گفت که من شوخ طبعم. حیف که عمرش کفاف نداد کمدی‌های مرا ببیند. اگر می‌دید حتماً می‌پسندید.

منبع: کافه سینما

باز نشر: مجله اینترنتی Bartarinha.ir