کشتی فرنگی و رکوردی که برجای ماند

خبرگزاری مهر: یکی از نکات بارز و فراموش نشدنی این دوره از بازیهای آسیایی برای تیم ملی کشتی فرنگی ایران به جز کسب مدال در تمامی اوزان، ناداوری و قضاوت های عجیب و مغرضانه در مبارزات ملی پوشان ایران به ویژه سعید عبدولی بود که مطمئنا تا سالها از یاد و خاطر علاقمندان به کشتی پاک نخواهد شد.

به هرحال آنچه از تیم ملی کشتی فرنگی ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون باقی ماند، دو مدال طلای حبیب اله اخلاقی و مهدی علیاری در اوزان ۸۰ و ۹۸ کیلوگرم و همچنین پنج مدال برنز افشین بیابانگرد، سعید عبدولی، پیام بویری، مجتبی کریم فر و بشیر باباجان زاده در اوزان ۶۶، ۷۱، ۷۵، ۸۵ و ۱۳۰ کیلوگرم بود که به رغم تمامی خاطرات خوب و بدش برای همیشه در پرونده این بازیها ثبت شد.

افشین بیابانگرد مردانگی کرد

حضور افشین بیابانگرد در وزن ۶۶ کیلوگرم کشتی فرنگی بازیهای آسیایی حکایت جالب و عجیبی داشت. در حالیکه امید نوروزی مرد طلایی المپیک تا واپسین روزهای اعزام تیم ملی به کره جنوبی در لیست مسافران بود و قرار شد به رغم مصدومیت در این میدان آسیایی به میدان برود، به یکباره همه چیز تغییر کرد.

نوروزی به مرخصی رفت و دیگر بازنگشت تا کادر فنی در وضعیتی بحرانی و اضطراری از افشین بیابانگرد در این وزن استفاده کنند. فرنگی کاری که به تازگی از در وزن ۷۱ کیلوگرم رقابتهای جهانی با مدال برنز بازگشته بود و به هیچوجه آمادگی حضور در یک میدان سگین دیگر آن هم در یک وزن پایین تر را نداشت. به هر حال افشین با توجه به منافع ملی به درخواست کادر فنی پاسخ مثبت داد و با یک کاهش وزن سنگین و کشنده خود را به وزن ۶۶ کیلو رساند. البته غیرت و مردانگی بیابانگرد بی نتیجه نماند و او توانست با مدال برنز بازیهای آسیایی به ایران بازگردد.

سعید عبدولی یعنی ناداوری!

یکی از اتفاقات تلخ این دور از بازیهای آسیایی برای سعید عبدولی افتاد و به نوعی خاطره تلخ بازیهای المپیک ۲۰۱۲ لندن را برای تمامی اهالی کشتی زنده کرد. عبدولی در حالی که در نیمه نهایی رودرروی فرنگی کار ۷۱ کیلویی میزبان ایستاد هیچگاه فکر نمی کرد به رغم اجرای ۴ فیتوی بی نقص و ضربه فنی، بازنده میدان باشد!. به هر حال او در نیمه نهایی به ناداوری محرز داوران باخت و در عین شایستگی با یک مدال برنز به کار خود خاتمه داد. هر چند که متولیان وزارت ورزش نیز اعلام کردند پاداش مدال برنز عبدولی معادل مدال طلای بازیهای آسیایی به او پرداخت خواهد شد.

بویری هم رو سفید شد

وزن ۷۵ کیلوگرم نیز شرایطی مشابه با وزن ۶۶ کیلو داشت، بطوریکه هادی علیزاده پورنیا در روزهای آخر اردوی تیم ملی به دلیل مصدومیت جای خود را پیام بویری، نایب قهرمان جوانان جهان داد و دوبنده وزن ۷۵ کیلو به این جوان بی تجربه در عرصه بزرگسالان سپرده شد. هر چند بویری هم با توجه به نخستین تجربه خود در رده بزرگسالان، جانانانه جنگید و تا نیمه نهایی پیش آمد، به ناداوری در برابر حریفی از کشو میزبان دچار شد و او نیز به مدال برنز این رقابتها بسنده کرد.

طلای اخلاقی قابل پیش بینی بود

باتجربه ترین فرنگی کار تیم ملی ایران در بازیهای آسیایی در وزن ۸۰ کیلوگرم به میدان رفت. حبیب اله اخلاقی در این بازیها به خوبی توانست با تلفیقی از تجربه و تکنیک خود را به فینال برساند و در نهایت به یک نشان خوشرنگ طلا برسد. اخلاقی با این موفقیت توانست بار دیگر در کورس مدعیان تیم ملی باقی بماند و همچنان دوبنده تیم ملی در وزن ۸۰ کیلوگرم را از آن خود بداند.

طلای کریم فر در یک آن برنز شد!

مجتبی کریم فر فرنگی کار وزن ۸۵ کیلوگرم تیم ملی ایران از آن دسته ورزشکارانی بود که همه او را امید اصلی کسب مدال طلای بازیهای آسیایی می دانستند. انصافا او نیز تا نیمه نهایی خوب و مقتدرانه کشتی گرفت و نگاهش به طلا بود تا اینکه در برابر حریفی از کره جنوبی میزبان اسیر ناداوری و یک اشتباه بچگانه شد. در حالیکه کریم فر در یک کشتی برتر، تنها چند ثانیه تا پیروزی فاصله داشت و خود را در فینال، ضربه ای خواسته و ناخواسته به صورت فرنگی کار کره ای وارد کرد. همین اتفاق بهترین بهانه برای داوران بود تا اخطار سوم را به کریم فر داده و او را در عین ناباوری از رسیدن به فینال محروم کنند. هر چند کریم فر توانست در دیدار رده بندی به مدال برنز دست یابد، اما حسرت طلای بازیهای آسیایی همچنان بر دل این جوان خوزستانی باقی ماند.

مدال طلا برازنده پسر شهریار

کادر فنی با اطمینان کامل دوبنده وزن ۹۸ کیلوگرم تیم ملی کشتی فرنگی را به مهدی علیاری دادند و مطمئن بودند این جوان اهل شهریار می تواند با دستی پر به اعتماد آنان پاسخ دهد. علیاری هم طبق پیش بینی عمل کرد و حریفان خود را یکی پس از دیگری شکست داد تا اینکه خود را با طلایی بر سینه و ایستاده بر سکوی نخست بازیهای آسیایی دید.به گفته بسیاری از کارشناسان، این فرنگی کار یکی از کشتی گیران با آتیه و آینده دار تیم ملی خواهد بود که تا سالها خیال کادر فنی و فدراسیون کشتی را از مدال آوری در این وزن راحت می کند.

بشیر می توانست طلایی باشد

فرنگی کار سنگین وزن تیم ملی کشتی ایران هم جزو آن دسته ملی پوشانی بود که با چاشنی ناداوری باخت و به فینال نرسید. بشیر باباجانزاده در کشتی نیمه نهایی برابر حریف قزاق فقط نیاز به یک امتیاز برای پیروزی داشت و همچنان منتظر بود که داوران با اخطار به حریف، یک امتیاز هم به او بدهند که این گونه نشد. باباجانزاده هر چه حمله و تلاش کرد به در بسته خورد و در نهایت با حداقل امتیاز کشتی نیمه نهایی را واگذار کرد. بشیر در نهایت با مدال برنز با این بازیها وداع کرد اما او نیز می توانست یکی از طلایی های کشتی فرنگی و کاروان ورزش ایران در بازیهای آسیایی اینچئون باشد.

آنچه مسلم است کسب این نتیجه با توجه به فراز و نشیب های یکسال گذشته و مسایل و اتفاقات حاشیه ای در عرصه کشتی فرنگی ایران، چندان نامطلوب و انتقاد آمیز نیست و می توان به شاگردان احد پازاج ئ حسن بابک در بازیهای آسیایی ۲۰۱۴ کره جنوبی نمره قبولی داد. به ویژه آنکه تقارن زمانی رقابتهای جهانی ازبکستان و بازیهای آسیایی اینچئون هم باعث شد تیم کشتی فرنگی ایران دوپاره شود و مردان طلایی المپیک یعنی حمید سوریان، امید نوروزی و قاسم رضایی را در کره جنوبی در اختیار نداشته باشد.