بنا: امیدوارم به سرنوشت مورینیو دچار نشوم

روزنامه شهروند: ٢ ماهی از بازگشت آقای خاص به کشتی فرنگی می‌گذرد و این‌بار به نظر می‌رسد خبری از کنار کشیدن و قهر نیست و محمد بنا تصمیم گرفته تا المپیک کارش را با قدرت ادامه دهد. او معتقد است نحوه کار برای المپیک ٢٠١٦ با دوره قبلی کاملا متفاوت است و به همین دلیل نمی‌تواند قولی برای تکرار مدال‌های درخشان دوره گذشته بدهد. سرمربی تیم ‌ملی کشتی فرنگی که با ورودش بار دیگر سبک جدیدی را به تمرینات تیم ‌ملی آورده، می‌گوید شاگردانش دیگر به تمرینات سخت او عادت کرده‌اند چون همه می‌دانند که محمد بنا در کارش با هیچ‌کس شوخی ندارد. بعد از آغاز مرحله دوم اردو با سرمربی فرنگی‌کاران همکلام شدیم تا او راهی که برای تیم ‌ملی در ٩ ماه آینده در نظر گرفته را تشریح کند. در ادامه گفت‌وگوی ما را با محمد بنا می‌خوانید:

‌ مرحله دوم اردوی تیم ‌ملی آغاز شده،‌ شرایط فرنگی‌کاران چطور است؟

شروع اردوها که خوب بوده و همین که توانستیم همه پتانسیل کشتی فرنگی را دور هم جمع کنیم،‌ اتفاق خوبی است. سال‌ها من با اکثر این نفرات زندگی کرده‌ام و دیگر تقریبا می‌دانیم که باید چه کار کنیم و هدفمان چیست. برای ارزیابی شرایط فرنگی‌کاران باید چند اردوی دیگر به من فرصت بدهید.

‌ با روی کار آمدن شما باز هم بحث‌هایی مطرح شده که به برخی از فرنگی‌کاران توجه بیشتری دارید و نفراتی چون نوروزی و سوریان از همین حالا جایشان در ترکیب تیم‌ ملی تثبیت شده است. این مسأله واقعیت دارد؟

طبیعی است که وقتی تیمی تشکیل می‌شود و به اردو می‌رود، یکسری اولویت‌ها وجود دارد اما وقتی ٩ ماه تا المپیک مانده ما نمی‌دانیم که چه اتفاقاتی قرار است در این مدت برایمان رخ دهد. به‌ویژه این‌که ورزشی مثل کشتی کاملا پرفشار بوده و ممکن است اتفاقات غافلگیرکننده‌ای به وجود بیاید. پس به همین دلایل من نمی‌توانم به‌صورت صد‌درصد درباره هیچ‌کدام از شاگردانم حرف بزنم.

‌ پس هیچ کشتی‌گیری برای شما در اولویت نیست؟

زمانی است که شما ٣‌سال فرصت دارید و می‌توانید یکسری جوان برای مسابقات بزرگ بسازید اما الان برای المپیک آماده می‌شویم و زمان زیادی هم نداریم. المپیک میدانی است که باید پخته‌ترین و باتجربه‌ترین نفرات را اعزام کنیم اما این‌که بگویم فلانی چون پسرم است و بیشتر دوستش دارم،‌ در ترکیب تیم‌ ملی قرار می‌گیرد، درست نیست. بالاترین عشق من خود کشتی است و موفقیت تیم ‌ملی برای من افتخار است. مثلا در ‌سال ٢٠٠٥ من حمید سوریان ١٩ ساله را به حسن رنگرز بزرگ ترجیح دادم چون زمان داشتم یا به عبدولی ١٨ ساله میدان دادم اما الان شرایط متفاوت است.

به نظر می‌رسد تمرینات سخت شما که حتی به کوه و تپه هم کشیده، باعث گلایه برخی از کشتی‌گیران شده است...

هرکه فیل خواهد، جور هندوستان کشد. تمرین چند روز قبل ما در تپه‌ای در کنار دریاچه آزادی بود و کشتی‌گیران نیز اگر مدال جهانی و المپیک می‌خواهند باید این فشارها را تحمل کنند. البته شاگردان من که تجربه چنین تمریناتی را دارند و با آن کنار آمده‌اند و بقیه که تازه وارد اردو شده‌اند، قطعا از بقیه شنیده‌اند من در کار اصلا خوش‌اخلاق نیستم.

‌ با وجود این تمرینات سخت، چه قولی به مردم ایران می‌دهید؟

مهم برای من خوشحالی مردم است و برای همین نیز شبانه‌روز تلاش می‌کنیم، اما آدم باید روی زمین راه برود چون نمی‌توانیم در رویا زندگی کنیم و در آسمان‌ها سیر کنیم. شاید اگر شرایط مثل المپیک قبلی بود،‌ من قول می‌دادم که نتیجه المپیک لندن و ٣ مدال طلا را تکرار کنیم اما الان وضعیت‌مان به هیچ عنوان شباهتی با ٤‌سال قبل ندارد. مثلا بشیر باباجان‌زاده که دوره قبل تا پای مدال المپیک پیش رفت، ٢‌سال است که اصلا در تیم‌ ملی نبوده یا نوروزی قهرمان المپیک قبلی امسال در مسابقات جهانی کشتی نگرفته است. ٦ وزن المپیکی داریم و ما هم دوست داریم که ٦ طلا بگیریم اما الان برای قول دادن و پیش‌بینی کردن تعداد مدال‌ها خیلی زود است.

‌ ٢ ماهی از آغاز دوباره همکاری شما با فدراسیون می‌گذرد. آیا این‌بار خادم توانسته به قول‌هایی که داده،‌ عمل کند یا این‌که باز هم احتمال کناره‌گیری‌تان در ماه‌های آینده وجود دارد؟

ابتدا باید یک مسأله را برای مردم تشریح کنم. تا به حال هم اگر محمد بنا چیزی خواسته، به هیچ عنوان برای خودش نبوده و فقط برای پیشرفت کشتی فرنگی بوده است. من یکسری ابزار و اختیارات برای کارم می‌خواهم که بتوانیم مسیر سختی که در پیش داریم را طی کنیم. در دوره قبلی نیز بحث قهر وجود نداشت و فقط اختلاف سلیقه کاری در نگاه من و خادم وجود داشت. در ضمن فقط خود خادم هم نبود و مجموعه‌ای از مدیران بودند. در دوره جدید من به خاطر حضور پرقدرت در المپیک تصمیم گرفتم این مسائل را کنار بگذارم و دیگر در این قید و بندها نیستم.

شما می‌گویید خواسته‌ای برای خودتان ندارید. یعنی محمد بنا تا المپیک پولی بابت کارش دریافت نمی‌کند؟

شاید می‌توانستم وزارت ورزش و کمیته المپیک را تحت فشار بگذارم که ماهی ٢٠٠‌میلیون تومان برای کادر فنی می‌خواهم اما مشکلات من هیچ‌وقت مالی نبوده است. شاید باورتان نشود اما من تا قبل از المپیک لندن ماهیانه ٨٠٠‌هزار تومان حقوق می‌گرفتم و نگاهم اینگونه نیست که برای پول کار کنم. البته هرکسی بگوید پول دوست ندارد دروغ گفته است اما این‌که بخواهم به خاطر پول دعوا راه بیندازم، در شخصیت من نیست.

در سال‌های اخیر، شاهد حساسیت فرنگی‌کاران روی توجه بیشتر به تیم ‌ملی کشتی آزاد بودیم. شما هم چنین نگاهی دارید؟

من کشتی آزاد را رقیب کشتی فرنگی نمی‌دانم و برای آنها کری نمی‌خوانم. به شاگردانم هم گفته‌ام که خودمان را هم بُکشیم،‌ باز هم کشتی آزاد به خاطر ریشه عمیق‌تری که در کشورمان دارد،‌ بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد. در دوره قبلی که محمدی و کاوه در رأس تیم کشتی آزاد بودند نیز می‌گفتم اگر شما ٦ طلا گرفتید، ما به ٢ طلا هم راضی هستیم. البته جالب بود که ‌سال ٢٠٠٥ وقتی کشتی آزاد فقط یک برنز در مسابقات جهانی کسب کرد و ما یک طلا و یک نقره گرفتیم، همه نوشتند کشتی آزاد ضعیف کار کرده و هیچ‌کس نگفت فرنگی چطور بهترین نتیجه تاریخ خود را کسب کرده است.

‌ احسان روزبهانی، قهرمان بوکس نیز در تمرینات تیم کشتی فرنگی دیده می‌شود،‌ دلیل خاصی دارد؟

احسان رفاقتی با حمید سوریان دارد و در ضمن مربی بدنساز تیم فرنگی، با او نیز کار می‌کند. به همین خاطر در روزهایی که تمرین دو و استقامت داشتیم، کنار تیم بود.

‌ در آخر به لقب شما می‌رسیم؛ «آقای خاص». این لقب را دوست دارید؟

این لقب را من خودم به خودم ندادم. ‌هادی عامل در گزارش خود چنین لقبی را به من داد و همین‌طور دهان‌به‌دهان چرخید. البته خودم معتقدم خیلی خاص نیستم و یک انسان معمولی هستم اما هیچ‌کس از لقب بدش نمی‌آید.

این روزها آقای خاص فوتبال جهان نتایج خوبی نمی‌گیرد،‌ شما که به چنین سرنوشتی دچار نمی‌شوید؟

بله،‌ مورینیو که این فصل خیلی خراب کرده است. البته هر مربی چنین اتفاقی برایش در دوره‌ای رخ می‌دهد اما به نظر می‌رسد کارهای خاص مورینیو به اتمام رسیده است. حالا این‌که خاص بودن من چه زمانی به اتمام می‌رسد را خدا می‌داند. البته امیدوارم به این زودی‌ها نباشد که حداقل در المپیک نتیجه خوبی بگیریم.