یزدانی: با امید رفتم و با آتل برگشتم
رضا یزدانی یکی از آخرین سربازان نسلی است که از دهه ۸۰ تا ۹۰ برای کشتی ایران افتخار آفرینی کردند، نسلی که حالا جایشان را به کشتی گیران تازهنفس و جوان داده اند.
او خوب ميداند چقدر در میان مردم محبوبیت دارد و حالا هم به این فکر ميکند که هفت ماه بعد به محبتهای مردم سرزمینش پاسخی شایسته بدهد. گفت و گوی رضا یزدانی با «قانون» را ميخوانید.
چه شد که کشتی گیر شدید؟
خیلی اتفاقی! قبل از من، دایی ام کشتی گیر بود، زیر نظر حاج محمود اسماعیل پور تمرین ميکرد. دوم ابتدایی بودم که همراه او به سالن کشتی رفتم. حاج محمود وقتی مرا دید به دایی ام گفت او را به کشتی بیاور. اما من اصلا علاقه ای به کشتی نداشتم. هرچقدر اصرار کردند ثبت نام نکردم. سه سال گذشت و من کلاس پنجم ابتدایی شدم، باز هم حاج محمود اصرار داشت که کشتیگیر شوم؛ بالاخره تشویقهای او باعث شد اندکی علاقهمند شوم و در باشگاه کشتی جویبار ثبت نام کردم ولی چندان جدی تمرین نميکردم.
حتما جدی نبودی که کميدیر در کشتی ایران چهره شدی؟
آخرین سال جوانان بود که ملی پوش شدم. تا قبل از آن اصلا جدی تمرین نميکردم. آن سال در مسابقات آسیایی به مقام سوم رسیدم. تقصیر خودم بود از حریفم ۷بر صفر جلو بودم اما در یک لحظه گیر افتادم و ضربه شدم.
اولین بار که به اردوی تیم ملی دعوت شدید و خانه کشتی ایران را از نزدیک دیدید چه حسی داشتید؟
حس بسیار خوبی داشتم، برایم تازگی داشت الان دیگر آن حس را ندارم!
به تشویقهای حاج محمود اشاره کردید، پس او نقش زیادی در موفقیت شما داشته است.
حاج محمود یک مربی تمام عیار و کامل است و شاید در بین مربیان سازنده همتا نداشته باشد. او شاگردان زیادی را تربیت کرده و سازنده ترین مربی ایرانی است. او برای من تلاش زیادی کرد چون وقتی تمرین ميکردم علاقه زیادی به کشتی نداشتم و قطعا در خصوص من کار بسیار سختی داشت. زیرا هم باید به صورت فنی و هم به لحاظ روانی روی من کار ميکرد. او موفق بود و مرا به کشتی علاقه مند کرد. سال ۱۳۸۳ وقتی پدرم فوت کرد اوضاع روحی مناسبی نداشتم. حاج محمود در فاصله سال ۸۱تا۸۳ خیلی تلاش کرد تا خودم را پیدا کنم. او مربی تیم ملی جوانان بود و با پیگیریهای وی چند ماهی به خانه کشتی آمدم و تمرین کردم. پس از آن بود که دوباره تصمیم گرفتم کشتی را ادامه بدهم.
حاج محمود تا این اواخر ناراحت بود و از بیمهریها گلایه داشت، چرا با مربی بزرگی چون او چنین برخوردی شده است؟
کشتی مازندران در حق ایشان بی توجهی کرد، مسئولان نسبت به عملکردش توجه نکردند، او هیچگاه در کشتی به حقش نرسید!
وقتی به رده بزرگسالان آمدی چگونه به دوبنده تیم ملی دست پیدا کردی؟
در رده سنی بزرگسالان با تیم جویبار لوله قرار داشتم و در مسابقات لیگ هر هفته کشتی میگرفتم و در آن رقابتها موفق شدم کشتی گیران بزرگی همچون مجید خدایی را شکست بدهم و همین باعث شد در انتخابی تیم ملی کشتی بگیرم. سال ۲۰۰۶در مسابقات جام جهانی ساری در وزن ۸۴کیلو کشتی گرفتم و تیم کشورمان قهرمان جام جهانی شد. پس از آن مسابقه در جام جایزه بزرگ باکو کشتی گرفتم و در آنجا هم قهرمان شدم. در مسابقات جهانی ۲۰۰۶ گوانگژو به مدال برنز جهان رسیدم و همان سال در بازیهای آسیایی دوحه مدال طلای وزن ۸۴کیلو را به گردن آویختم.
از مسابقات جهانی ۲۰۰۷ برایمان بگو؟
سال 2007در انتخابی تیم ملی کشتی گرفتم و دوبنده تیم ملی را به دست آوردم. در مسابقات جهانی باکو سوم شدم. من و سعید ابراهیميتنها مدال آوران تیم بودیم و به لحاظ تیمينتیجه خوبی نگرفتیم.
سال 2008در المپیک همه از شما انتظار کسب مدال داشتند؛چه شد که مدال نگرفتید؟
مشکلاتی گریبانگیر ما شد. پس از مسابقات لیگ از ناحیه معده دچار مشکل شدم. روند درمانی من یک ماه طول کشید و نتوانستم به انتخابی تیم ملی برسم. چند ماه تمرین نکردم، چون دیگر شرایط برای حضورم در المپیک مهیا نبود و تمریناتم را انجام ندادم. پس از مسابقات آسیایی که تیم ایران نتیجه خوبی نگرفت و دوم شد ، مرا به اردوی تیم ملی دعوت کردند. اضافه وزن پیدا کرده بودم و شرایط چندان خوبی نداشتم. به هر نحوی بود در جام تختی کشتی گرفتم و قهرمان شدم. سپس در مسابقات جایزه بزرگ باکو شرکت کردم و اول شدم. شرکت در این دو تورنمنت قبل از المپیک و وزن کم کردن زیاد باعث شد نتوانم در المپیک موفق شوم. در گروه بسیار سختی هم قرار گرفتم. در آن رقابتها کسانی که در مسابقات جایزه بزرگ باکو شکست خوردند مدال گرفتند. بعد از المپیک به خاطر اضافه وزن زیاد به یک وزن بالاتر رفتم.
سال ۲۰۰۹ چرا در مسابقات جهانی غایب بودی؟
از ناحیه ترقوه آسیب دیدم، مدتی از تمرین دور بودم، سهمیه انتخابی تیم ملی را به من ندادند و در مسابقات انتخابی تیم ملی شرکت نکردم و مسابقات جهانی را از دست دادم.
چرا مسابقات جهانی 2010را از دست دادید، واقعا قضیه نرفتن شما به تماشای تئاتر در تصمیم مربیان دخیل بود؟
سال ۲۰۱۰در مسابقات آسیایی دهلی قهرمان شدم. خودم را برای مسابقات جهانی آماده کرده بودم، در تورنمنت لهستان شرکت کردم و آسیب دیدم و باید پیگیر درمان ميشدم و مرتب به فیزیوتراپ مراجعه ميکردم. در اردوی تیم ملی بودیم که اعلام کردند ملیپوشان به تماشای تئاتر بروند، من نرفتم برای مربیان سوءتفاهم پیش آمد و خیلی راحت مرا از تیم ملی کنار گذاشتند. پس از آن به مسابقات بازیهای آسیایی اعزام شدم و در گوانگژو تگیف و قربان قربانف را شکست دادم و به مدال طلا دست یافتم.
در سال ۲۰۱۱شروعی طوفانی داشتید، شاید خیلیها فکر ميکردند در ۹۶ کیلو نميتوانید موفق باشید اما در استانبول قهرمان جهان شدید، در این خصوص چه صحبتی دارید؟
آن سال شرایط برای موفقیتم مهیا بود. کشتیهای خوبی گرفتم و بالاخره اولین مدال طلای جهانی خودم را گرفتم. در مسابقه فینال با حریف ترک، فضای داوری به سود او بود. کشتی گیر ترک بدنش را چرب کرده بود. تگیف قزاقستانی پیش از مسابقه به من گفت که حریف ترک بدنش را چرب کرده و دور انگشتانم را چسب بزنم. به هر صورت به او فرصت ندادم و موفق شدم به پیروزی برسم.
المپیک لندن برای شما و دوستدارانت تراژدی بزرگی بود، برای ما از آن روز تلخ بگو؟
بگذار کميبه عقب برگردیم، در فاصله سال ۲۰۱۱تا ۲۰۱۲ در مسابقات لیگ شرکت کردم. در فینال مسابقات رباط صلیبی من دچار کشیدگی شد. از این آسیب دیدگی لطمه زیادی خوردم. با این حال در مسابقات جام جهانی کشتی گرفتم و جک وارنر آمریکایی را به راحتی شکست دادم. برای حضور در المپیک از شرایط خوبی برخوردار نبودم، اولین کشتی من با گادیسوف بود که پدیده کشتی روسها محسوب ميشد . پس از اینکه گادیسوف را بردم احساس کردم ۹۰درصد راه را طی کرده ام. سپس با کشتی گیر روسالاصل قرقیزستان روبهرو شدم، در حین کشتی و در تایم دوم پایم صدای عجیبی داد! به هر صورتی که شده کشتی را بردم . به آقای ریف فیزیوتراپ تیم گفتم پایم درد دارد او اقدام لازم را برای تسکین موقت پا انجام داد ، اما ۱۰دقیقه بعد اسم مرا برای کشتی مقابل حریف اوکراین از بلندگوی سالن اعلام کردند. احساس کردم مربیان وکشتی گیر اوکراین متوجه آسیب دیدگی من شده اند. در آن کشتی بود که رباط صلیبی و مینیسک پایم پاره شد حتی نميتوانستم روی پایم بایستم. حالت عجیبی داشتم از یک طرف نميتوانستم کشتی بگیرم و از طرف دیگر برایم قابل قبول نبود که بدون مدال طلا به کشورم برگردم. تلخترین خاطره ورزشی من همان مسابقات المپیک است. همه ناراحت بودند، مردميکه در سالن حضور داشتند با نوع نگاهشان ناراحتی خودشان را بیان ميکردند. همانجا مرا نزد پزشکان بردند. ام آر آی گرفتند و مشخص شد رباط صلیبی و مینیسک پایم پاره شده. من با هزار امید و آرزو به لندن رفتم و با دو عصا و آتل از مسابقات المپیک برگشتم!
فاصله باقیمانده تا مسابقات جهانی ۲۰۱۳را چگونه گذراندید؟
بلافاصله پس از المپیک زیر نظر دکتر کیهانی در بیمارستان اختر تحت مداوا قرار گرفتم. روحیه لازم را نداشتم و روند درمانم 10ماه طول کشید و به انتخابی تیم ملی هم نرسیدم اما پس از مسابقات انتخابی تیم ملی، کادر فنی به من فرصت داد تا در مسابقه درون اردویی شرکت کنم. البته مسئولان شهرم ازجمله حاج آقا قلیپور امام، جمعه کشتی دوست جویبار ، گنجی شهردار جویبار و هيات کشتی استان مازندران پیگیر کارم بودند. خدارا شکر پیراهن تیم ملی را به تن کردم . در مسابقات جهانی 2013 بوداپست هم باید از اعتبارم دفاع و هم باید از پایم مراقبت ميکردم . خدارا شکر آنجا توانستم برای دومین بار قهرمان جهان شوم.
به نظر خودت چرا در مسابقات جهانی 2014 تاشکند شکست خوردید؟
برای حضور در مسابقات جهانی ۲۰۱۴در مسابقات انتخابی تیم ملی که در قزوین برگزار شد توانستم همه حریفانم را شکست دهم. من فکر ميکنم شیوه تمرینات من در ناکاميمسابقات جهانی تاشکند تاثیر گذاشت. البته حریف ترک من هم دوپینگی از آب درآمد و محروم شد.
اما برای موفقیت در بازیهای آسیایی اینچئون انگیزه زیادی داشتید.
بله، باید جبران ميکردم. بعد از استراحت چند روزه خودم را برای بازیهای آسیایی آماده کردم و خدا را شکر توانستم برای سومین بار قهرمان این رقابتها شوم.
سال 2015 برایت خوش یمن نبود، در جامجهانی هم چندان مطمئن کشتی نگرفتی و به دلیل مصدومیت مسابقات جهانی را از دست دادید، خودت چه فکر ميکنی؟
برای مسابقات جام جهانی ۲۰۱۵فکر ميکردم تیم به من احتیاج دارد، مهرههای کمرم آسیب دیده بود، شرایط مطلوبی نداشتم و اصلا تمرینات منظمينداشتم. مقابل شریف اف از لحاظ بدنی کم آوردم و نتوانستم کشتی را جمع کنم. پس از آن به فکر مدوا افتادم. پزشکان گفتند باید استراحت کنی تا به کمرم آسیب نرسد. اما در انتخابی تیم ملی آماده بودم ، متفاوت کشتی گرفتم و قهرمان شدم. پس از آن کادر فنی نام مرا در لیست مسافران تورنمنت لهستان قرار داد، مجبور شدم شدت تمریناتم را بالا ببرم اما از ناحیه ساق پا دچار پارگی شدم. لخته انعقاد خون در ساق پایم شکل گرفت و پزشکان استراحت مطلق برایم تجویز کردند. متاسفانه روند بهبودی به خوبی شکل نگرفت و باعث شد به مسابقات جهانی نرسم. خیلی دوست داشتم به مسابقات جهانی برسم و شکست سال قبل را جبران کنم.
برای حضور در المپیک ریو چه برنامه ای دارید؟
در این مدت هرجا مردم مرا ميبینند ميگویند کی به روی تشک بر میگردی؟محبت مردم باعث شده روحیه مضاعف بگیرم. الان هم وقت زیادی ندارم. لیگ جهانی کشتی؛ جام تختی و مسابقات انتخابی تیم ملی را در پیش دارم و باید آماده باشم. حریفان بسیار خوبی هم در داخل دارم. کار سختی دارم اما ميخواهم در المپیک به هدفم برسم و دینم را به مردم ادا کنم.
تلاشهای کادر فنی تیم ملی را چگونه ميبینید؟
کادر فنی تیم ملی کشتی آزاد پرکار و پر تلاش است و با برنامه ریزی عمل ميکنند. رسول خادم در دوران قهرمانی کشتی گیر بزرگی بوده است و حالا به عنوان سرمربی و رئیس فدراسیون شرایط یک قهرمان را بیشتر از همه درک ميکند.
آیا المپیک آخرین میدان حضور شما به عنوان کشتی گیر خواهد بود؟
در حال حاضر فقط به مسابقات المپیک فکر ميکنم، نتیجه المپیک در تصمیمات و برنامه بعدی من تاثیرگذار خواهد بود.
به مربیگری در آینده فکر میکنید؟
قطعا نميتوانم از کشتی جدا باشم. کشتی یک عشق است در وجودم! قطعا پس از دوران ورزشی ام این احتمال وجود دارد بتوانم در کار مربیگری فعالیت کنم. البته در دوران قهرمانی هم تجربه مربیگری داشته ام ، مانند مسابقات لیگ.
به نظر شما مزایا و درآمد حال حاضر کشتیگیران کفاف زندگی آنها را ميدهد؟
قهرمانان کشتی ما مظلوم واقع شده اند و به عقیده من مزایای مناسب جهت یک قهرمان ورزشی در اختیار آنها قرار نگرفته است.
با کدام یک از کشتی گیران رابطه نزدیکتری دارید؟
با همه رابطه خوبی دارم اما بیشتر از همه با همشهریهایم ارتباط دارم.
در جویبار مهدی حاجی زاده را ميبینید؟
بله با مهدی ارتباط دارم. او اولین کسی بود که چراغ قهرمانی را درجویبار روشن کرد. حاجی زاده با کسب مدال طلای جهان راه را برای دیگر قهرمانان هموار کرد و به نوعی همه قهرمانان جویبار به او مدیون هستند.
راستی چگونه است که شهر کوچک جویبار این همه پتانسیل در کشتی دارد؟
شهر جویبار علاوه بر مربیان بزرگ، مسئولانی دارد که به کشتی توجه ویژه دارند. حاج آقا قلی پور امام جمعه جویبار یک سال تیم شهدای جویبار را تشکیل داد و این تیم قهرمان لیگ شد. آقای گنجی شهردار جویبار هم نگاه ویژه ای به کشتی دارد . دیگر مسئولان هم به کشتی علاقه مند هستند. همه این عوامل باعث موفقیت کشتی جویبار شده است. .
اهل مسافرت هستی؟
چه کسی از مسافرت بدش ميآید؟ بله اهل مسافرت هستم و سفر را دوست دارم اما حضور در اردوهای تیم ملی اجازه نميدهد زیاد به مسافرت تفریحی برویم. مسافرتهای ما اکثرا به خاطر حضور در مسابقات است.
در خصوص رضا یزدانی، خواننده موسیقی راک چه صحبتی داری؟
خواننده بسیار خوبی است، با قدرت ميخواند، صدایش را دوست دارم .
کدام ترانه اش را بیشتر ميپسندی؟
ترانه آدم یه جاهایی رو مجبوره. . .
واقعا آدم یه جاهایی رو مجبوره؟
بله، آدم گاهی مجبور ميشود؛گذشت کند، صبوری کند، سکوت کند و. . .
به سیاست علاقه داری؟
نه اصلا علاقه ندارم.
نظرشما درباره دکتر ظریف چیست؟
دکتر ظریف کار بزرگی کرد. کار او ماندگار بود و در مذاکرات هسته ای باعث شد بسیاری از مشکلات کشور حل شود.
خاطره ای از برخورد و دیدار با مردان سیاسی کشور دارید؟
در یکی از سالها که کشتی گیران به دیدار احمدینژاد رئیس جمهور وقت رفتند، همه باید خود را به رئیسجمهور معرفی ميکردند. هنگاميکه نوبت من شد احمدی نژاد گفت: این کشتی گیر که احتیاحی به معرفی ندارد ، ایشان پدیده کشتی ما آقای رضا یزدانی است.
یک وزیر گوش شکسته هم در کابینه احمدینژاد بود، با او ارتباط داشتید؟
بله،آقای حسینی، وزیر اقتصاد کشتی گیر و گوش شکسته بود. او به من محبت زیادی داشت و به من کمکهای زیادی کرد.
در خانه کشتی با کدام یک از کشتی گیران هم اتاق هستید؟
با کسی هم اتاق نیستم؛ تنها هستم و اینطور راحتم.
فکر میکنید انسان صبوری هستید؟
فکر نميکنم صبور باشم اما هیچگاه اهل حاشیه و حاشیه سازی نبوده ام.
با گادیسوف ارتباط دارید؟
نه اما مردم همیشه حال او را از من ميپرسند.
مصدومیت شما در المپیک برای گادیسوف هم گران تمام شد.
بله اگر من مصدوم نمیشدم و به فینال ميرفتم گادیسوف شانس کسب مدال برنز را داشت. او واقعا آماده بود.
ارسال نظر