یزدانی: جوری کشتی گرفتم که مردم دوست دارند

خبرگزاری ایسنا: حسن یزدانی درباره عملکردش در جام تختی و کسب ۳ پیروزی مقتدرانه مقابل رقبای خارجی در وزن ۸۶ کیلوگرم اظهار کرد: خدا را شکر می‌کنم توانستم در اولین حضورم در وزن ۸۶ کیلوگرم عملکرد خوبی داشته باشم و رضایت کادر فنی تیم ملی و مردم را بدست بیاورم. البته هنوز هم ایرادهایی دارم که باید آن ها را با کمک کادر فنی برطرف کنم.

دارنده مدال طلای المپیک ریو درباره تفاوت‌های کشتی در وزن ۸۶ کیلوگرم با وزن قبلی گفت: کشتی در هر شرایط و هر وزنی بسیار دشوار است و باید با همه وجود و با آمادگی کامل به روی تشک مبارزه رفت اما به هر حال حضور در اوزان مختلف تفاوت‌هایی با هم دارد.

وی افزود: کشتی در وزن ۸۶ کیلوگرم با جابجایی کمتر و قدرت بیشتر نسبت به وزن ۷۴ کیلوگرم همراه است و نقش قدرت بدنی در این وزن بسیار پررنگ‌تر است. حضور در جام تختی قطعا تجربه بسیار خوبی برای من بود تا با استفاده از این تجربیات نقاط ضعفم را هر چه بیشتر برطرف کنم.

یزدانی در ادامه گفتگو با ایسنا، درباره انگیزه بالای خود در جام تختی که باعث شد هر سه حریف خود را با امتیاز عالی پیش از پایان زمان قانونی مسابقه شکست دهد، گفت: انگیزه بسیار زیادی داشتم تا بعد از رقابت‌های المپیک و حضور در وزن جدید باز هم خوب و جنگنده ظاهر شوم و سعی کردم جوری کشتی بگیرم که مردم از من انتظار دارند. واقعا تشویق‌های بیامان مردم انگیزه و روحیه زیادی به من داد و جا دارد از همه تماشاگران کشتی دوست خراسانی بخاطر محبت‌هایشان تشکر کنم.

دارنده مدال نقره جهان در سال ۲۰۱۵ درباره برنامه‌های پیش روی خود نیز خاطرنشان کرد: قرار است در صورت صدور روادید راهی تورنمنت پاریس شوم تا در آنجا نیز محک بخورم. تمام سعی من این است در وزن جدید نیز موفقیت‌های بیشتری بدست بیاورم تا باز هم برای کشورم افتخارآفرین باشم. البته حریفان بسیار سرسختی در جهان دارم که باید با آمادگی کامل به مصاف آن‌ها بروم.

وی درباره پوشیدن لباس آتش‌نشان ها در مراسم اختتامیه جام تختی گفت: حادثه دلخراش ساختمان پلاسکو که به شهادت تعدادی از آتش‌نشانان فداکار ما انجامید بسیار سخت و طاقت فرسا بود.جا دارد این حادثه تلخ را به خانواده این عزیزان تسلیت بگویم و امیدوارم افرادی که زیر آوار قرار دارند هر چه سریعتر نجات پیدا کنند و این حادثه با کمترین تلفات همراه باشد. وظیفه ما این بود که به این عزیزان از خود گذشته ادای احترام کنیم و این کمترین کاری بود که می‌توانستیم انجام دهیم.