فردین معصومی: از رسول خادم حمایت کنید

فردین معصومی، مربی و کارشناس کشتی در روزنامه آسمان آبی نوشت: کشتــی آزاد و فرنگی ایران، سال پرتلاطمی را پشت سر گذاشت. نظر به این‌که هنوز دو رویداد مهم، یکی رقابت‌های قهرمانی کشتی آزاد آسیا و دیگری مسابقات جام جهانی کشتی پیش روی گوش‌شکسته‌های ایران است، بهتر است کمی صبر کنیم تا در پایان این رقابت‌ها برای کشتی کشورمان، نمره تعیین کنیم. هرچند، گاه در نقد عملکرد کشتی‌ ایران، به‌ویژه در بخش آزاد، مسابقات قهرمانی جهان سال ۲۰۱۷ پاریس و نتیجه ضعیف تیم ملی کشتی آزاد ایران صحبت به میان می‌آید، اما نکته‌ای که این نقدها از نظر بسیاری منتقدان دور می‌ماند، هزینه‌ای است که کشتی ایران باید برای جوانگرایی، پشتوانه‌سازی و حرکت مثبت به‌سوی آینده پرداخت می‌کرد. به یقین نتایج خوب کشتی‌گیرانی که در عرصه مسابقات جهانی آبدیده شده‌اند، در آینده نزدیک، مهر تأییدی بر این مدعا می‌زند.

این روزها اما کناره‌گیری رسول خادم، رئیس فدراسیون کشتی از سمت خود و پس از آن استعفای دسته‌جمعی کمیته فنی فدراسیون کشتی ایران، بسیار خبرساز شد. اتفاقی که البته بعید است مورد موافقت مسئولان دستگاه ورزش کشور قرار بگیرد، چرا که کناره‌گیری خادم در این برهه به هیچ‌وجه عقلائی و به‌سود کشتی ایران نیست. رئیس فدراسیون کشتی ایران در توضیح کناره‌گیری خود از این سمت، نامه‌ای هم نوشته؛ نامه‌ای سرگشاده که رسانه‌ای شد تا همه از عزم جزم خادم برای رفتن خبردار شوند.

حال باید این کناره‌گیری را از زوایای مختلف بررسی کرد. اگر کمی به عقب‌تر برگردیم، با موضوع محرومیت ۶ ماهه علیرضا کریمی، کشتی‌گیر خوب تیم ملی کشتی آزاد کشورمان و همین‌طور محرومیت دو ساله حمیدرضا جمشیدی، مربی این ورزشکار از حضور در همه میدان‌های کشتی مواجه می‌شویم. اتفاقی که مدت‌ها به کابوس اصلی کشتی و حتی ورزش ایران تبدیل شده بود. بیم آن می‌رفت که هر آن، خبری مبنی بر تعلیق فدراسیون کشتی ایران و حتی کل ورزش ایران مخابره شود. این کابوس هرچند با محرومیت کریمی و جمشیدی تا حدودی برطرف شد، اما خیلی‌ها را به فکر فرو برد.

بدون شک رژیم صهیونیستی خط قرمز نظام مقدس جمهوری اسلامی است و ما به‌عنوان تابع این نظام نباید از خط قرمزها عبور کنیم. از سوی دیگر اما با توجه به چالش به‌وجود آمده، باید برای نجات ورزش ایران از خطرات احتمالی در موارد مشابه، چاره عاجلی اندیشید. بدون شک اگر این اتفاق تکرار شود و کشتی‌گیری از کشورمان برابر حریف خود از رژیم اشغالگر قدس نایستد، ورزش ایران با خطر بزرگی روبه‌رو می‌شود.

در خبرها البته آمده که رئیس پیشین فدراسیون کشتی تأکید کرده پیش از این کشتی‌گیران ما راه روبه‌رو نشدن با صهیونیست‌ها را بلد بودند. این‌که آن‌ها یا دست‌شان را گچ می‌گرفتند، یا با راهکارهای دیگر از رویارویی با نمایندگان رژیم اشغالگر سرباز می‌زدند، البته حقیقت است، اما باید توجه داشت که هر ترفندی به مرور زمان، نمایان می‌شود. فکر نمی‌کنم دیگر بتوانیم با این بهانه‌ها از روبه‌رو شدن با ورزشکاران این رژیم غاصب، شانه خالی کنیم. آن‌ها حالا با توسل به اهرم ورزش، سعی در ضربه‌زدن به نظام جمهوری اسلامی را دارند، اما بدون تردید با یک تدبیر خوب و مؤثر این دسیسه آن‌ها هم مثل همیشه نقش بر آب خواهد شد.

صهیونیست‌ها حالا با سرمایه‌گذاری زیاد و با استفاده از ورزشکاران تبعه دیگر کشورها، کیان نظام جمهوری اسلامی را هدف قرار داده‌اند و ما در اوضاعی هستیم که باید تصمیمی کاربردی بگیریم. ما وام‌دار نظام و شهدای خود هستیم؛ در این تردیدی نیست، اما از سوی دیگر وقتی تمام سرمایه‌گذاری و لابی صهیونیست‌ها برای ضربه‌زدن به ورزش و نظام ما و پایمال‌کردن حق بسیاری جوانان برومند کشورمان است، باید راه‌حل مناسبی برای مدیریت این مقوله انتخاب کنیم.

با توجه به همه جهات، باید گفت کناره‌گیری رئیس فدراسیون کشتی ایران در موقعیت کنونی واقعا نمی‌تواند کمکی به جریان کشتی ایران بکند. امیدوارم که به‌زودی معضلات کشتی ایران با رایزنی و برگزاری نشست‌های مشترک بررسی شوند و برای اعم این معضلات، چاره‌اندیشی شود و رسول خادم هم با قدرت برنامه‌های خود را برای توسعه کشتی در ایران و موفقیت در ابعاد بین‌المللی به سرانجام برساند.