مهماندوست: در آذربایجان، گروگان هستم

خبرورزشی: تیم ملی تکواندو آذربایجان برای المپیک توکیو، تمریناتش را همراه تیم ملی بوکس این کشور با رعایت اصول بهداشتی در کمپ تمرینی شروع کرد. وضعیت کار رضا مهماندوست، سرمربی ایرانی تیم ملی تکواندوی آذربایجانی‌ها خیلی رو‌به‌راه نیست، اما او مجبور است فعلاً ادامه دهد. شرایط بد، به سرمربی ایرانی حس گروگان را می‌دهد. او به‌خاطر مشکلات مالی هنوز حقوقش را کامل نگرفته است.

درست است اردوی تیم شما شروع شده؟

بله، ویروس کرونا همه دنیا را درگیر کرده است و ما در این مدت همانند کشور‌های دیگر با طراحی تمرینات در فضای مجازی سعی کردیم، بچه‌ها را آماده نگه داریم. ولی چند روز است که با رعایت مسائل بهداشتی در کمپ تیم‌های ملی تمرینات را آغاز کردیم.

یعنی شما تکواندوکاران را هر روز تمرین می‌دهید؟

تمرینات ما ۴ روز در هفته و ۸ جلسه است و تکواندوکارانم ۳ روز را هم استراحت می‌کنند تا ببینیم در آینده چه اتفاقاتی می‌افتد. امیدوارم هرچه زودتر کرونا ریشه‌کن شود تا همه مردم به زندگی عادی بازگردند.

تعویق المپیک به نظر شما اتفاق بدی بود؟

تعویق المپیک روی آمادگی همه ورزشکاران تأثیر منفی گذاشته است. حفظ آمادگی و انگیزه ورزشکار کار سختی است. در حال حاضر اکثر کشور‌ها تمرینات درستی انجام نمی‌دهند و انسجام تیمی و انفرادی ندارند و در این فاصله برخی از ورزشکاران نیز باید وزن کم کنند و حفظ وزن آن‌ها برای یک سال و یا حتی بیشتر کار سختی است.

مشکلات مالی فدراسیون آذربایجان حل شد؟

متأسفانه مشکلات مالی هنوز حل نشده است، قبل از برگزاری اردوی جدید گفتند به فدراسیون برویم تا حقوق‌مان را بگیریم، اما تنها ۵۰ درصد حقوق ماه آخر را پرداخت کردند. وقتی اعتراض کردم گفتند به دلیل کرونا شرایط خاص است.

نظارت بر تکواندوکاران بیرون از اردو سخت‌تر است؟

تکواندوکاری که در کوران تمرینات و اردو‌ها حضور دارد، از لحاظ تغذیه شرایط متفاوتی با ورزشکاری که در خانه تمرین می‌کند دارد. ورزشکار در اردو‌ها طبق نظر کادر فنی و مربیان بدنسازی غذا می‌خورد و حضور در مسابقات نیز باعث می‌شود که یک ورزشکار با تفاوت یک یا دو کیلو، وزن خود را همیشه حفظ کند، اما عدم حضور در مسابقات و تمرینات باعث، اضافه وزن تکواندوکاران می‌شود و روی کار آن‌ها تأثیر منفی می‌گذارد.

چرا با شرایط بد جمهوری آذربایجان در آنجا ماندگار شدید؟

هیچ‌جای دنیا مثل آذربایجانی‌ها با ورزشکاران و مربیان این‌گونه رفتار نمی‌کنند. من یک مربی خارجی هستم و شغل اصلی‌ام مربیگری است. تنها یک سال تا شروع المپیک فرصت مانده، به همین خاطر نمی‌توانم تیم را رها کنم و به جای دیگری بروم. چون معتقدم برای نتیجه‌گیری کار باید تفکرات خودم را پیاده کنم. همه این شرایط باعث شده تا در آذربایجان یک گروگان باشم.