این ميوه‌ ضد عفونت تابستانی

۹۵درصد بدن شما را آب تشكيل داده است. به‌طور متوسط يك انسان به ۸ ليوان آب در روز نياز دارد تا وضعيت بدنش متعادل باشد. آب به داخل خون و لنف شما راه مي‌يابد و وظيفه رساندن اكسيژن و موادغذايي به سلول‌ها را عهده‌دار مي‌شود. مواددفعي و نامناسب بدن هم از طريق آب، به شكل عرق يا ادرار، دفع مي‌شوند.

اگر هميشه به مقدار لزوم آب بخوريد و بدن شما هيدراته باشد، بافت‌هاي نرم- از جمله پوست- و مفاصل شما حالت و عملكرد بهتري خواهند داشت. درواقع كل بدن براي زنده و فعال بودن به آب نياز دارد. بدن ما به گونه‌اي طراحي شده است كه حتي اگر آب نخوريم آب موردنياز بدن را جذب مي‌كند؛ ميوه‌ها و سبزي‌ها لبريز از آب هستند،‌ گوشت و حبوبات هم همين‌طور، اما براي تامين نياز آب بدن‌تان از طريق آن‌ها،‌ به مقدار بسياري از آن‌ها نياز خواهيد داشت. پس بهترين كار اين است كه آب مورد نياز بدن‌تان را با نوشيدن آب تامين كنيد. يادتان هم باشد در روزهاي گرم و خشك به مقدار بيشتري آب نياز داريد و شايد حتي لازم باشد روزي ۱۲ تا ۱۵ ليوان آب بنوشيد.


دستگاه ادراري شامل كليه‌ها، حالب‌ها،‌ مثانه و اروتراست. بعد از اين‌كه دستگاه گوارش موادغذايي و آب را از خوراكي‌ها جدا كرد، آن‌ها را به خون وارد مي‌كند. خون در جريان گردش خود به كليه مي‌رود و كليه‌ها پس از تصفيه آن مواددفعي را به لوله‌هايي به اسم حالب مي‌فرستند. هر ۲ حالب به مثانه- كه حكم انبار تجمع ادرار را دارد، وارد مي‌شوند- مثانه عضوي عضلاني است كه در قسمت جلوي لگن قرار گرفته و در زمان ادرار كردن با انقباض خود ادرار را از طريق اورترا خارج مي‌كند.


برخي مواد را به عنوان محرك‌هاي مثانه مي‌شناسيم،‌ پس براي آن‌كه از احتمال عفونت مثانه خود بكاهيد از آن‌ها دور بمانيد: نوشيدني‌هايي كه كافئين بالا دارند (مثل قهوه، چاي و انواع كولاها)، ميوه‌ها و آبميوه‌هاي اسيدي (مثل تمام آبميوه‌هاي خانواده مركبات، آناناس و گوجه‌فرنگي) از اين مواد هستند.


شما مي‌توانيد با كم كردن احتمال ورود باكتري‌ها به دستگاه ادراري خودتان از احتمال ابتلايتان به سيست و ساير عفونت‌هاي ادراري بكاهيد. اين‌ها توصيه‌هايي است كه مي‌تواند به شما در اين زمينه كمك كند:

مقدار مناسبي آب بنوشيد. يادتان باشد كه هر روز بايد به مقدار كافي آب بنوشيد و هيچ‌گاه تشنه نمانيد. آب كرانبري (و ساير ميوه‌هاي گروه توت‌ها) بدون اضافه كردن قند هم مي‌تواند احتمال عفونت را در شما تا حدودي كاهش دهد.

برخي مواد را به عنوان محرك‌هاي مثانه مي‌شناسيم،‌ پس براي آن‌كه از احتمال عفونت مثانه خود بكاهيد از آن‌ها دور بمانيد: نوشيدني‌هايي كه كافئين بالا دارند (مثل قهوه، چاي و انواع كولاها)، ميوه‌ها و آبميوه‌هاي اسيدي (مثل تمام آبميوه‌هاي خانواده مركبات، آناناس و گوجه‌فرنگي) از اين مواد هستند.

هيچ‌گاه ادرار خودتان را نگه نداريد. هر زمان كه احساس كرديد بايد به دستشويي برويد حتما اين كار را بكنيد.

رعايت نكات بهداشتي در زمان استحمام و دستشويي رفتن در كاهش احتمال بروز عفونت مثانه نقش بسيار مهمي دارد.

حتي‌الامكان از استفاده از حمام‌هاي عمومي خودداري كرده و سعي كنيد اگر از يك وان استفاده مي‌كنيد حتما قبل از نشستن در آن، آن را كاملا تميز و در صورت امكان ضدعفوني كنيد.

وقتي براي اولين بار در صبح به دستشويي مي‌رويد ممكن است رنگ ادرار‌تان زرد پررنگ‌ باشد اما در طول روز بايد رنگ آن كمتر و كمتر شود. يادتان باشد بسياري از مكمل‌هاي ويتاميني و برخي از داروها مي‌توانند رنگ و بوي ادرار را تغيير دهند.



براي مشخص‌شدن عفونت مثانه پزشك معالج شما درخواست آزمايش ادرار و كشت ادرار خواهد كرد. اگر در زمان اخذ نمونه دقت كافي نكنيد ممكن است نتيجه آزمايش به دليل آلوده‌‌شدن نمونه با باكتري‌هاي روي پوست به غلط مثبت شود.

در مورد محصولات شست‌وشو و بهداشتي خود كاملا دقيق باشيد.

اگر دچار عفونت‌ مثانه به طور مكرر مي‌شويد، ديافراگم، شيوه مناسبي براي پيشگيري از بارداري در شما نيست.


نكته: اگر به طور منظم و به ميزان لازم آب بنوشيد، ادرار شما بايد شفاف و بي‌رنگ باشد. البته ممكن است ادرار شما زرد كمرنگ باشد اما مهم است كه شفاف باشد. اولين درمان سيست تجويز آنتي‌بيوتيك مناسب است. بسته به شدت بيماري ممكن است بين ۳ تا روز آنتي‌بيوتيك براي بيمار تجويز شود. اگر بيماري مزمن شده باشد ممكن است براي بيمار تركيبي از آنتي‌بيوتيك‌هاي مختلف، به مدت طولاني تجويز شود. گاهي ممكن است پزشك براساس نتيجه آزمايش ادرار و شك به وجود عفونت درمان را با يك آنتي‌بيوتيك شروع كند و سپس پس از آماده شدن نتيجه كشت ادرار درمان را با آنتي‌بيوتيكي كه ميكروب عامل عفونت به آن حساس‌تر است ادامه دهد. اگر عفونت به‌طور مزمن باقي بماند يا تعداد دفعات عود آن زياد باشد، ممكن است بررسي‌هاي تشخيصي براي رد علت احتمالي (مثل وجود ناهنجاري در دستگاه ادراري) لازم باشد. اگر درد بيمار زياد باشد ممكن است براي او دارويي مثل فنازوپريدين تجويز شود كه از اسپلاسم مثانه مي‌كاهد. اين دارو ممكن است ادرار و حتي تعريق انسان را نارنجي رنگ بكند.


عقيده قديمي مردم غرب در مورد اين‌كه خوردن آب كرانبري و ساير ميوه‌هاي خانواده توت مثل بلوبري، زغال‌اخته و شاه‌توت احتمال ابتلا به عفونت‌هاي ادراري در زنان را كاهش مي‌دهد، درست است.



عقيده قديمي مردم غرب در مورد اين‌كه خوردن آب كرانبري و ساير ميوه‌هاي خانواده توت مثل بلوبري، زغال‌اخته و شاه‌توت احتمال ابتلا به عفونت‌هاي ادراري در زنان را كاهش مي‌دهد، درست است. به‌نظر مي‌رسد ماده‌اي در اين ميوه‌ها كه مانع از چسبيدن باكتري‌ها به جدار مثانه و تكثير آن‌ها مي‌شود و اين باعث مي‌شود كه باكتري‌ها توسط جريان ادرار دفع شوند البته اگر ميزان باكتري‌هاي واردشده زياد باشد آن وقت حتي خوردن مقادير زياد آب كرانبري هم نمي‌تواند جلوي عفونت را بگيرد.

اما براي پيشگيري از ابتلا به اين بيماري بايد چقدر از اين ميوه‌ها مصرف كرد؟ واقعيت اين است كه پاسخ اين سوال را هيچ‌كس نمي‌داند اما به طور معمول براي كساني كه دچار عفونت مكرر مثانه مي‌شوند توسط پزشكان يك فنجان آب كرانبري، ۳ بار در روز براي پيشگيري توصيه مي‌شود. در حال حاضر قرص‌هاي كرانبري هم كه نياز به نسخه پزشك ندارند در بازار موجود هستند كه بايد روزي ۲ قرص مصرف شوند.


بسياري از زنان در طول دوره زندگي خود دچار عفونت‌هاي ادراري مي‌شوند. شايع‌ترين فرم اين عفونت‌ها با عفونت مثانه يا سيست است. علت اصلي سيست هم همان ميكروب‌هاي دستگاه تناسلي و گوارشي هستند. اگر ميكروب‌هاي اين مناطق به دستگاه ادراري راه پيدا كنند و دستگاه ايمني بدن نتواند مانع آن‌ها شود در مثانه تكثير مي‌شوند و عفونت را ايجاد مي‌كنند. با توجه به تفاوت طول اورترا در مردان و زنان احتمال ابتلا به اين بيماري در زنان بسيار بيشتر است. براي همين زنان بايد مراقبت‌هاي بهداشتي را ‌به خصوص در زمان دستشويي رفتن رعايت كنند. استفاده ازديافراگم براي پيشگيري از بارداري هم با توجه به فشاري كه اين جسم مصنوعي روي اورترا زنان وارد مي‌كند و تخليه آن را مشكل مي‌كند باعث افزايش احتمال ابتلا به عفونت ادراري مي‌شود.

علائم عفونت مثانه در هر زن با زن ديگري فرق مي‌كند. برخي زنان علائم خفيفي دارند اما برخي ديگر از سوزش شديد رنج مي‌برند. حتي اگر به فرم خيلي خفيف بيماري مبتلا باشيد هم بايد آن را درمان كنيد. اگر يكي از اين علائم را داشتيد حتما به پزشك مراجعه كنيد:

۱. احساس سوزش در زمان ادرار كردن
2.احساس نياز مكرر به مراجعه به دستشويي
۳.درد شكم يا ناحيه لگن
4.كنترل نداشتن ادرار
۵. افزايش تعداد دفعات رفتن به دستشويي در شب‌ها
6. ادرار بدبوي كدر
۷. وجود خون در ادرار