جاباما
۱۳۸۸۳۶۴
۱۰ نظر
۱۴۷۶
۱۰ نظر
۱۴۷۶
پ

خودکشی این دسته از جوانان همه را شدیدا نگران کرد

نامه را به درِ اتاق چسبانده و نوشته کالبدشکافی نکنید. نوع قرص و مقدار آن را هم مشخص کرده، بعد بار سفر را بسته و به اجبار رفته است.

اعتماد: نامه را به درِ اتاق چسبانده و نوشته کالبدشکافی نکنید. نوع قرص و مقدار آن را هم مشخص کرده، بعد بار سفر را بسته و به اجبار رفته است. نمی‌دانیم در لحظات آخر به چه موضوعی فکر می‌کرده اما می‌دانیم که عرصه را بر او تنگ کرده‌اند و این تنها مورد خودکشی‌ در میان دستیاران و رزیدنت‌های سال اول و دوم نیست. «دکتر بابک شکارچی»، معاون آموزشی و پژوهشی سازمان نظام پزشکی به «اعتماد» می‌گوید: «از ابتدای امسال تاکنون، تعداد خودکشی‌ها به ۱۶ مورد رسیده و فقط سه مورد آن هفته گذشته اتفاق افتاده است.» نگاهی به اخبار این حوزه در صفحات پزشکی فضای مجازی نیز نشان می‌دهد که از مهر ماه امسال تاکنون حدود ۱۴ مورد مرگ زودهنگام و دست‌کم مشکوک به خودکشی در میان رزیدنت‌ها یا پزشکانی که در حال طی کردن دوره طرح خود هستند، به وقوع پیوسته است.

خودکشی این دسته از جوانان همه را شدیدا نگران کرد

ابطال از دیوان، اصرار از وزارت بهداشت

وقتی با رزیدنت‌ها و پزشکان و افراد آگاه در این رشته هم‌کلام می‌شوید، عموما از سه ضلع یک مثلث نامیمون نام می‌برند؛ فشار کاری زیادی و پایین بودن حقوق، رفتار نامناسب ارشدها با آنها و طلب ضامن یا وثیقه‌های سنگین از آنها به عنوان شرط ادامه تحصیل و پایان دوره رزیدنتی. با وجود سابقه‌ای که این آسیب‌ها از سال‌های قبل داشته است اما هنوز برای جلوگیری از خودکشی و افسردگی این قشر از جامعه برنامه‌ریزی صورت نگرفته است، ضمن اینکه پزشکی قانونی هم، همچنان علت این مرگ‌ها را به صورت قطعی و شفاف اعلام نمی‌کند. در هفته‌های گذشته با اخبار تلخ مرگ و خودکشی علی قانعی‌فرد، پگاه طلایی‌زاده و سیامک بهروان، دوباره این موضوع سر زبان‌ها افتاد، یکی از آنها تابستان انصراف داده بود و باید بابت انصراف، هزینه گزافی پرداخت می‌کرد و دیگری تحت فشار روانی شدیدی قرار گرفته بود‌.

دیوان عدالت اداری سال ۱۴۰۰ با توجه به شکایت یکی از دانشجویان، بخشنامه‌هایی درباره وثیقه‌ها و تعهد محضری را باطل کرده است، اما هنوز مسوولان زیر بار اجرای حکم ابطال آن نرفته‌‌اند و وزیر بهداشت دولت رییسی ۲۸ آذر سال ۱۴۰۰ مجددا در نامه‌ای نسبت به اخذ سند تعهد به ضمانت دو نفر ضامن از پذیرفته‌شدگان آزمون‌ها تاکید کرده است.

درحالی که هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مهر ۱۴۰۰ در پاسخ به شکایت مطروحه از سوی نوید مومنی، بخشنامه معاون حقوقی و امور مجلس وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی که متضمن الزام به اخذ تضمینات‌ و وثیقه‌هاست را خارج از حدود اختیار اعلام و آن را ابطال کرد.

پزشکی قانونی همچنان علت این مرگ‌ها را به صورت قطعی اعلام نمی‌کند

از ابتدای سال تاکنون تعداد خودکشی‌های موفق رزیدنت‌ها به ۱۶ مورد رسیده است. اگرچه به گفته دکتر بابک شکارچی، شاید تعداد خودکشی‌های موفق بیشتر از این تعداد باشد اما در هر حال این اتفاق به ماجرای غیرمنطقی تبدیل شده و از کنترل خارج شده است، چراکه همزمان با وضعیت نامناسب اقتصادی، در دوره رزیدنتی هم شرایط سختی حاکم شده است: «ممکن است فرد از دوره قبل از رزیدنتی دچار افسردگی شده باشد چون فکر می‌کند آینده خوبی در انتظارش نیست. بعد در دوره رزیدنتی اتفاق‌های دیگری این افسردگی را تشدید می‌کند. اول اینکه با این وضعیت اقتصادی آیا در شهری مثل تهران با حقوق ۸ میلیون تومانی می‌شود زندگی را چرخاند؟ ۱۲ تا ۱۵ شب در ماه کشیک بدهی، اجازه کار هم نداشته باشی و همزمان باید درس بخوانی تا بتوانی امتحانات سختی را پشت سر بگذاری. این بچه‌ها از نظر مالی تامین نمی‌شوند، ضمن اینکه اگر در میان راه دچار مشکل شوند و بخواهند از این رشته انصراف دهند، نمی‌توانند. دولت هزینه سنگینی برای انصراف از این رشته‌ها درنظر گرفته است همچنین ماجرای ضامن‌ها، شرایط را سخت‌تر کرده است. همه این مسائل در به بن‌بست رسیدن این افراد موثر است و درنهایت اقدام به خودکشی می‌کنند. این‌طور نیست که بگوییم چون نمی‌توانیم وضعیت اقتصادی را درست کنیم، باید این بچه‌ها و شرایطی که در آن قرار گرفته‌اند را رها کنیم. یک رادیولوژیست که حدودا ۱۴ تا ۱۵ سال جز دوره ۱۲ ساله مدرسه، درس خوانده است، وقتی وارد بازار کار می‌شود

۱۳ الی ۱۴ میلیون تومان حقوق دریافت می‌کند. یک حق ماندگاری هم در مناطق دورافتاده با شرایط آب و هوایی خاص درنظر می‌گیرند، آن‌هم به شرط اینکه ۲۳ شب همان‌جا بمانی و تلفنت همیشه در دسترس باشد. نمی‌توانی حتی از شهر خارج شوی و دقیقا مانند حبس در خانه است. اگر یک‌بار خواب باشی یا نتوانی تلفن را پاسخ بدهی و اتفاقی برای بیمار بیفتد، در سازمان پزشکی قانونی برای شما پرونده درست می‌کنند. اگر راه دور باشد، عملا برای رفتن به شهر خود و دیدن خانواده، زمانی پیدا نمی‌کنید و در بهترین حالت باید با هواپیما رفت و آمد کنید که با دریافتی شما صرف نمی‌کند.»

پزشکی که توان پرداخت چک مدرسه فرزندش را ندارد

شکارچی معتقد است وقتی کسی را به منطقه‌ای با شرایط آب و هوایی بد و دور می‌فرستند، باید بیشتر به او رسیدگی کنند: «به زور که نمی‌شود از این بچه‌ها کار خواست. به این‌ افراد حتی اجازه کار هم نمی‌دهند و این شرایط را سخت‌تر کرده است. یک فوق‌تخصص گوارشی را می‌شناسم که ۱۴ میلیون تومان حقوق دریافت می‌کند. او می‌گوید، توان پرداخت چک‌های مدرسه فرزندم را ندارم درحالی که معلم و مدیر مدرسه باور نمی‌کنند و می‌گویند مگر پزشک نیستی؟ اعتراض هم می‌کنند، اما وزارتخانه هیچ پاسخی به آنها نمی‌دهد. شاید از بیرون لفظ و اسم رشته پزشکی قشنگ است، ولی وقتی وارد آن می‌شوید، می‌بینید اینها هم دغدغه‌های اقتصادی دارند و بسیاری از خانواده‌های غیرپزشکی، آرامش بیشتری از آنها دارند و مثلا دیگر این استرس را ندارند که اگر برای مریض‌شان اتفاقی افتاد، چه کنند یا چه نکنند. شرایط افرادی که در این رشته کار می‌کنند به ‌شدت سخت و مملو از انواع نگرانی‌ها است، بنابراین بسیاری از آنها در جامعه پزشکی، طبقه متوسط رو به پایین هستند. افرادی که جزو خانواده‌های مرفه هستند که به راحتی از ایران مهاجرت می‌کنند. افراد متوسط رو به پایین می‌مانند. مثلا فرد از یک روستای کوچک آمده است و خانواده سال‌ها زحمت کشیده تا او را وارد رشته پزشکی کنند. اما ببینید مثلا چه اتفاقاتی می‌افتد که یک رادیولوژیست خود را در دوره طرح می‌کشد؟ این افراد سرمایه‌های مملکت هستند. خانواده‌ها سال‌ها زحمت کشیده‌اند و آنها را تحویل دانشگاه داده‌اند، دانشگاه‌ها زحمت کشیده‌اند تا نهایتا متخصص تحویل دهند که هم برای خود هم برای جامعه خوب باشد. اگر بخواهیم ورزشکار، مهندس، دانش‌آموز و در کل اقتصاد سالم و موفق داشته باشیم، باید سیستم پزشکی سالمی داشته باشیم و هوای افراد جامعه پزشکی را داشته باشیم و هر اتفاقی افتاد آنها را هندل کنیم. باید بهای هر چیزی را بپردازیم و بگوییم این سختی‌ها را به تو تحمیل می‌کنیم، شب و روز هم باید سرت در کتاب باشد، اما از آن سمت تو را تامین می‌کنیم. اما ببینید حتی قانون جوانی جمعیت و تسهیلاتی که برای مادران باردار یا همسران شاغل است هم شامل رزیدنت‌ها نمی‌شود و این خیلی دردناک است. برای افرادی که همسران آنها هم پزشک هستند و طرح آنها در دو شهر متفاوت و دور از هم هست هم شرایط انتقال سخت است و در پاسخ به درخواست انتقال یکی از طرفین می‌گویند، شهر مبدا باید موافقت کند و شهر مبدا هم می‌گوید که تا جایگزین پیدا نکند قبول نمی‌کند. ما نمی‌گوییم اینها تافته جدا بافته هستند اما ما آنها را تافته جدا بافته کردیم که بعد از آنها بهره ببریم، چراکه می‌خواهیم سلامت جامعه را تامین کنیم و خیال‌مان از تمام بخش‌های جامعه راحت شود، اما متاسفانه الان بسیاری از ایران می‌روند، تنها به این دلیل که فقط در ایران نباشند.»

مهاجرت پزشکان هندی‌ و چینی معکوس شده است

درنهایت تمام رفتارها و اتفاقاتی که در حوزه پزشکی و بیمارستان‌های آموزشی می‌افتد، نه تنها روند مهاجرت به هر قیمتی را تندتر می‌کند که منجر به افزایش اختلالات روانی می‌شود که به گفته شکارچی ادامه این روند اتفاقات بدتری را رقم خواهد زد: «نهایتا باعث بیماری این افراد می‌شویم که یا خودکشی می‌کنند یا عقده‌ای می‌شوند و وقتی درس‌شان تمام شد پدر مردم را در می‌آورند. ما در این سال‌ها بارها جلسه گذاشتیم. ابتدا که اصلا خودکشی‌ها را قبول نمی‌کردند، ولی درنهایت قبول کردند که سه‌شنبه در این باره جلسه برگزار کنند. معتقدیم که می‌توان جلوی این خودکشی‌ها را گرفت. از سال گذشته ما با بچه‌های نظام پزشکی و دستیاری صحبت کردیم و از آنها راهکار خواستیم و برای تغییر آیین‌نامه رزیدنتی، پیشنهاداتی را نوشتیم و به وزارتخانه دادیم، اما وزارتخانه یک نگاه هم به آن نینداخت. اولین قدم برای بهبود وضعیت این افراد، شرایط بیمه آنهاست. البته که حین کار بیمه دارند، اما وقتی درس‌شان تمام شد، باید این پول را به آنها برگردانند و در واقع به صندوق رفاه بدهکار می‌شوند. همین‌طور موضوع حقوق و خوابگاه دانشجویی و متاهلی را باید سر و سامان دهیم و در طولانی‌مدت هم برای گذراندن طرح، مزایایی درنظر گرفته شود. همچنین هوشیار باشیم و اگر یک نفر علامت دارد با او صحبت کنیم. درست است که می‌گویند درباره خودکشی حرف نزنید که سرایت نکند، اما باید آگاهی بدهیم که اگر کسی این علایم را دارد به او توجه کنیم. در حال حاضر مهاجرت پزشکان، پرستاران و مهندسان هندی‌ و چینی‌ که در آنجا تحصیل می‌کردند، معکوس شده است. چرا؟ چون شرایط اقتصادی و اجتماعی در کشور خودشان به قدری خوب شده که می‌گویند چرا در امریکا بمانیم؟ چینی‌هایی که در گذشته با هر شرایطی حاضر می‌شدند به امریکا مهاجرت کنند، در حال بازگشت به کشور خود هستند، چون شرایط بهتر شده است.»

سال بالایی‌ها «پگاه» را اذیت می‌کردند

«دکتر تراب‌زاده» یکی از رزیدنت‌هایی است که حالا تحت تاثیر مرگ زودهنگام دوستش «پگاه طلایی‌زاده» هم هست. اگرچه به «اعتماد» می‌گوید که خانواده پگاه می‌گویند خودکشی نکرده و دچار ایست قلبی شده است: «پگاه خیلی آرام بود، یک ماه پیش هم با او حرف زدم، حالش بد بود ولی شرایطش در این حد حاد نبود که بخواهد خودکشی کند.» او هم از سختی‌های رزیدنتی و فشار کاری زیاد یاد می‌کند و اینکه با وجود چنین فشار کاری، حقوق ۸ میلیونی اصلا پاسخگو نیست: «10 تا ۱۲ روز کشیک دارید و روزهایی هم که کشیک نیستید، باید تا ساعت ۷ و ۸ و حتی بیشتر بمانید. هیچ حقی هم ندارید که مریض شوید. متاسفانه سال بالایی‌ها هم خیلی پگاه را اذیت می‌کردند. مدتی انتقالی گرفت و به زاهدان رفت، اما گفتند باید سالی ۱۰۰ میلیون پرداخت کنی. بعد تصمیم گرفت به اهواز برگردد، اما در آنجا هم اجازه نمی‌دادند به سطح بالاتر برود. فشار زیاد است و در برابر آن حقوقی هم به ما نمی‌دهند. ۸ میلیون به کجای آدم می‌رسد؟ چون ما کار می‌کنیم و اصلا این‌طور نیست که در حال آموزش باشیم. در واقع تمام کار بیمارستان‌های آموزشی را رزیدنت‌ها انجام می‌دهند و اتند‌ها فقط نظارت می‌کنند. پگاه هم بعد از بازگشت، مشکلاتی داشت. نمی‌گذاشتند به اتاق عمل برود و لول او تغییر کند و این موضوع خیلی در روحیه آدم، تاثیر دارد و تحقیرآمیز است. ما ورودی ۸۹ بودیم اما او برای تخصص به رشته چشم پزشکی رفت، چون از همان اول این رشته را دوست داشت. خیلی صبور بود، کل دوره پزشکی هم دور از خانواده بود و کلا خیلی مقاوم بود. نمی‌توانم بگویم آدم لوسی بود و تا فشاری به او وارد می‌شد، کم می‌آورد. اصلا نمی‌توانم باور کنم و برایم این موضوع قابل درک نیست، اما به هر حال بعد هم که انصراف داد دانشنامه‌اش را آزاد نمی‌کردند. می‌گفتند باید ۷۰۰ تا ۸۰۰ میلیون تومان، پرداخت کنی. کجای دنیا کسی چیزی را نخواهد، باید چنین پولی بدهد؟ نمی‌توانست هیچ کاری کند، نمی‌توانست به خارج از ایران برود. البته می‌گفت نهایتا خانه‌ام در تهران را می‌فروشم و می‌روم، اما آن‌قدر ناراحت نبود و نمی‌دانم واقعا چه شد. به هر حال انگیزه‌ای نداشت. البته که مادر او هم اصلا نمی‌گوید پگاه خودکشی کرده و همچنان ایست قلبی در باشگاه را مطرح می‌کند. پگاه می‌گفت این همه زحمت کشیدیم تا مثلا متخصص شویم که چه شود؟ و واقعا هم همین است. آدم در هر سنی می‌تواند لذت‌هایی را تجربه کند، ولی ما باتوجه به کارمان نمی‌توانیم هیچ تفریحی داشته باشیم و پول آن را هم نداریم. اگر خانواده حمایت نکنند، نمی‌توانیم کاری کنیم و انتهای این ماجرا برای ما سرافکندگی است درحالی که آدم در این سن دوست دارد حتی به پدرو مادرش کمک کند، اما همچنان باید دستش جلوی آنها دراز باشد.»

بعد از سیامک، آن‌قدر شکایت می‌کنم تا به نتیجه برسم

رزیدنت‌ یکی از دانشگاه‌های شهر تهران که نخواست نامی از او برده شود نیز از شرایط رزیدنت‌ها به «اعتماد» می‌گوید. او نیز مانند دکتر سیامک بهروان، که هفته گذشته خودکشی کرد، مشکل وثیقه داشته است و از مدتی پیش به علت همین فشارها، ترک کار کرده است تا پس از ماجرای تلخ مرگ دکتر بهروان، ماجرا را به صورت حقوقی پیگیری کند. اگرچه رزیدنت‌های دیگر کمتر با او همراه هستند و گویا تمایلی ندارند که حقوق خود را از مراجع قضایی بخواهند. «جو حاکم بر رزیدنتی جالب نیست و رزیدنت‌های سال بالاتر نسبت به سال پایین‌ترها، حالت تملک دارند و حتی استادها هم چنین روندی را دوست دارند. انواع خشونت‌های کلامی و فیزیکی جریان دارد. این موارد حتما عرصه را بر کسی که توان روحی کمتری دارد، تنگ می‌کند و از طرفی بحث تعهد یک‌طرفه با سیستم وجود دارد که در صورت امضا، تمام حق و حقوق و حتی مراجعه به دادگاه را از خود سلب می‌کنید و این منطقی نیست چون جزو حقوق اساسی انسان است، اما بچه‌هایی که سن پایینی دارند و به مسائل حقوقی هم آگاهی ندارند، این تعهدها را قبول می‌کنند و بعد دچار مشکلات روحی می‌شوند. بعد ممکن است در کنار فشار کاری و رفتار رزیدنت‌های سال بالایی به این نتیجه برسند که انصراف دهند ولی آن تعهد، جلوی آنها را گرفته است و باید خسارت چندصد میلیونی پرداخت کنند، بنابراین شاید به آخر خط برسند، مانند اتفاقی که برای سیامک عزیز افتاد. گاهی به‌واسطه مسائل مشترکی که در رزیدنتی وجود دارد با سیامک چت می‌کردم. خیلی عاشق روانپزشکی بود و همیشه می‌گفت، الان هم از این رشته بروم، سال دیگر هم باز مسیرم همین است. حدود دو هفته قبل از خودکشی، با سال بالایی‌ها مشکل داشت و به او تهمت الکی زده بودند، اما فکر نمی‌کردم این کار را انجام دهد تا اینکه خبر را شنیدم و واقعا اعصابم به‌هم ریخت. سیامک دادخواستی هم برای ابطال وجه‌های تعهد به دیوان عدالت اداری داده بود و البته در سال‌های پیش، دیوان عدالت اداری، دادخواست را قبول کرده و بخشنامه معاونت حقوقی وزارت بهداشت درباره الزام دستیاران به داشتن دو ضامن و وثیقه ملکی را ابطال کرده بود، اما تا امروز هنوز وزارتخانه زیر بار ابطال آن نمی‌رود.»

او خود نیز مشکل ضامن دارد در حال حاضر ترک بخش کرده است تا پیگیری‌های حقوقی در این باره را انجام دهد: «من هم در خانواده کسی را ندارم که استخدام رسمی باشد و پدر و مادرم بازنشسته هستند، در‌حالی که هم دانشگاه و وزارتخانه پدر و مادرم را قبول نکردند و گفتند؛ فقط استخدام رسمی بیاورید من هم نمی‌توانستم. وزارتخانه باید به رای دیوان عمل کند اما آن را قبول نمی‌کنند و معضل اصلی این است که اکثر رزیدنت‌ها هم حاضر نیستند اتحاد داشته باشند و این قضیه بنیادی حل شود و حتی نسبت به کسی که در این باره به آنها آگاهی می‌دهد، گارد دارند. بعد از اتفاقی که برای سیامک افتاد به قدری آشفته شدم که گفتم، اگر این شرایط را قبول کنم به نوعی شاید در ادامه این ماجرای تلخ، سهیم شوم. بالاخره یک نفر باید روی حرف خود بایستد. بنابراین تلاشم می‌کنم و آن‌قدر شکایت می‌کنم تا بتوانم به نتیجه برسم. افرادی که تعهد را امضا نمی‌کنند، نه تنها شماره دانشجویی ندارند که حقوقی هم دریافت نمی‌کنند و رسما دانشجو محسوب نمی‌شوند و در صورت حضور، فقط شیفت پر می‌کنند. البته که نامه زدند که وقتی تعهد ندارید، حضورتان هم در بخش غیرقانونی است و الان هم که ترک بخش کرده‌ام، احتمالا نامه اخراجم را می‌زنند.»

این رزیدنت هم مانند بسیاری دیگر معتقد است که کار دوره رزیدنتی، بسیار سنگین است آن‌قدری که معمولا افراد خیلی فرصت استراحت پیدا نمی‌کنند: «فشار کاری زیادی روی بچه‌ها اثر می‌گذارد، درحالی که نمی‌توانند انصراف دهند و این موضوع در کنار هزینه، تعهد، توبیخ، توهین‌ها باعث ایجاد افکار خودکشی در آنها می‌شود. محیط بسیار خشن است و خیلی‌ها انتظار این برخورد را ندارد. اصلا هم جنبه آموزشی ندارد و شما باید همه‌چیز را از سال بالایی‌ها یاد بگیرید که اصولا ممکن است ۷۰درصد درست باشد و ۳۰درصد غلط. شاید حتی به ‌طور کامل هم یک موضوع را یاد نگیرید و در واقع آن‌قدر اشتباه انجام می‌دهید که بعد درست شود. آموزش رزیدنتی اصلا این‌طور نیست که سر کلاس باشید و بارها تمرین کنید. خیلی از موارد هم ممکن است اشتباه شود و ممکن است جان بیمار هم به خطر بیفتد.»

پ
برای دسترسی سریع به تازه‌ترین اخبار و تحلیل‌ رویدادهای ایران و جهان اپلیکیشن برترین ها را نصب کنید.
درآمد ماهیانه 5-20 میلیون از توی خونه با موبایل

آموزش رایگان کسب درآمد 5-20 میلیون ماهیانه از خونه و فقط با یه موبایل ساده رو در یک وبینار رایگان آموزشی یاد بگیر

همراه با تضمین و گارانتی ضمانت کیفیت

پرداخت اقساطی و توسط متخصص مجرب

ايمپلنت با ١٥ سال گارانتي 8/8 ميليون تومان

ویزیت و مشاوره رایگان
ظرفیت و مدت محدود

محتوای حمایت شده

تبلیغات متنی

سایر رسانه ها

    مطالب خواندنی

    نظر کاربران

    • ناشناس

      به مقام انسانیت رسیدیم

    • ناشناس

      بیچاره مردم

    • ناشناس

      هرجارونگاه میکنی بدبختی و فلاکت سایه انداخته

    • ناشناس

      وقتی جای کسی رو گرفتی که شاید تو این شرایط بهتر از تو عمل می کرد پس الان نمیشه به همین راحتی پا پس بکشی

    • ناشناس

      گل گفتی پسر منم حقش بود سهمیه بندی میکنن جای کس دیگران و میگیرن

    • بی نام

      خواهشنا وزرات بهداشت و مسئولین یک فکری به حال این بچه ها بکنن
      حیف این نخبگانه به خدا
      ده سال دیگه جای جبران نیست و برای یک کار پزشکی ساده باید بریم کشورهای اطراف

    • رهگذر

      بفرموده نزدیک قله بودیم که!!

    • بازنشسته گرفتار

      اون قدر و منزلت و عزتی که وعده دادید
      این بود
      دستمریزاد به دین و شرف و انسانیت شما

    • ناشناس

      همه افسرده همه غمگین همه خسته از این زندگیه نکبت بار

    • ماهان

      اوضاع خودکشی و مهاجرت پرستار ها از این هم خراب تره ولی همه در سکوت ان و هیچ اشاره ای نمیکنن

    ارسال نظر

    لطفا از نوشتن با حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

    از ارسال دیدگاه های نامرتبط با متن خبر، تکرار نظر دیگران، توهین به سایر کاربران و ارسال متن های طولانی خودداری نمایید.

    لطفا نظرات بدون بی احترامی، افترا و توهین به مسئولان، اقلیت ها، قومیت ها و ... باشد و به طور کلی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین کشور نداشته باشد.

    در غیر این صورت، «برترین ها» مطلب مورد نظر را رد یا بنا به تشخیص خود با ممیزی منتشر خواهد کرد.

    بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج