سرگذشت تلخ رمان‌نویس مشهور ایرانی در فرانسه

آخ که دلم چقدر گرفت....
گلی خانم،خالق درخت گلابی
همون درخت گلابی که زنده یاد داریوش مهرجویی فیلمش را ساخت.
آرزوی سلامتی براش دارم

برای برخی از‌ فرزندان این دوره باید تاَسف خورد که مادر یا پدر نازنین خود را در خانه سالمندان نگهداری میکنند.خانه سالمندان برای کسانی است که بدون اولاد هستند یا به اولاد خود در ینگه دنیا دسترسی ندارند.واقعا" به برخی از افراد باید گفت((نگو وارث؛؛بگو حارث))‌.به نظر من نگهداری از والدین سالمند اجری معادل زیارت حج عمره دارد.در دهه ۷۰ دوستی داشتم که برای رسیدگی به احوال پدر ناتوانش از شغل رسمی دولتی خود استعفاء داد.وحتی ازدواج نکرد و با مستمری ناچیز پدرش روزگار میگذراند.چون مادرش هم فوت کرده بود..

زحمت می کشی یک عمر با سختی زندگی می کنی اگه بچه داشته باشی کلی جان می کنی تا بچه بزرگ شود برایش جان فشانی می کنی انوقت که پیر و از کارافتاده شدی می برد می اندازد ، توی خانه سالمندان تا در تنهای و غربت بمیری چقدر زندگی تلخ و گزنده است

چه پسر بی عاطفه ای

عاشق ایران تو غربت چه میکنه
از ماست که برماست

دقیقن چقدر تآسف بار برای همچین هنرمندانی که در غربت وتنهایی باید روزگار پیری رو سر کنند کاش میشد خانم ترقی اورد به تهران واینجا ازش نگهداری کنیم متآسفم برای اولاد نا بهرد نامهربان