صداوسیما و ساترا دارند دست و پای آخر را می‌زنند

برترین‌ها: در نشست تخصصی «به کسی مربوط نیست» که با محوریت مسائل حقوقی تولید و انتشار محتوای پلتفرم‌های نمایش خانگی برگزار شد، بر ضرورت خودتنظیم‌گری پلتفرم‌ها با بهره‌گیری از ظرفیت‌های صنفی تأکید شد.

در این نشست، وحید آگاه سخنان خود را با اشاره به مواجهه نخستین صداوسیما با پلتفرم‌ها چنین آغاز کرد: «صداوسیما با شکل‌گیری پلتفرم‌ها و شبکه نمایش خانگی متوجه از دست رفتن انحصار از دستان خود شد و بر همین اساس روی رویه و سیاست‌های خود اصرار ورزید. صداوسیما دو راه پیش رو داشت یکی پذیرش دنیای جدید که طبق قانون اساسی زمینه بیان همه عقاید فراهم است، البته این رویه در صداوسیما وجود نداشت و دیگری نپذیرفتن بازار رقابت. پلتفرم‌ها محصول جامعه مدنی هستند. صداوسیما خود را به روز نکرد. به نظر می‌رسد صداوسیما برای در دست داشتن انحصار به دنیال حمایت حاکمیت بود در حالی که این امر امکانپذیر و مطلوب نیست.»

او ادامه داد: «در قانون بودجه ۱۴۰۰ تبصره ۶ مسئولیت صدور مجوز و تنظیم مقررات برعهده ساترا است تا نظارت کند و جلوگیری از اثر سوء داشته باشد. این موضوع در قانون بودجه ۱۴۰۱ هم آمد و سه حوزه منحصرا به صداوسیما واگذار شد. ساترایی که نمی‌دانیم چیست و داخل مجموعه صداوسیماست و مستقل نیست، عهده‌دار مسئولیت صدور مجوز نظارت و تنظیم مقرراتی شد که باید در مسیر قانون پیش برود.»

این حقوق‌دان همچنین از بند ب ماده ۷۷ برنامه پنج‌ساله هفتم توسعه به عنوان گام نادرست دیگری که در زمینه نظارت برشبکه نمایش خانگی برداشته شده نام برد و گفت: «وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و تلویزیون همواره در زمینه نظارت بر عرصه شبکه نمایش خانگی درگیری و کشمکش داشته و دارند. بعد از مدتی و در زمان ادامه حیات تلویزیون‌های خانگی و پلتفرم‌ها قانون‌گذاری بر این‌ها به جایی به نام ساترا سپرده شد که این بعد از بحث‌های اولیه اتفاق افتاد.»

نعناکار، نماینده انجمن صنفی شرکت‌های وی‌اودی نیز با بیان این که نمی‌توان هم شاهد، هم قاضی و هم ناظر بود، گفت: «متاسفانه در دهه اخیر با یک مسئله روبه‌رو هستیم و آن تهی شدن واژه‌ها از معانی است. صوت و تصویر فراگیر هنوز معنای مشخصی ندارد چرا که مگر ما صوت و تصویر غیرفراگیر داریم؟ وقتی واژه خلق می‌شود باید در پی آن معنا هم وجود داشته باشد. ساترا عنصری است که در قانون جایی ندارد. امان از این شوراها که مصوبه می‌دهند و نمی‌توان جایی از آنها شکایت کرد و آن را ابطال کرد. شورای عالی اطلاع‌رسانی زمانی تشکیل شد و مسئله سامان دادن به فضای مجازی با آنها بود که بعد منحل شد و دوباره شورایی دیگر و شوراهایی دیگر که مدام تشکیل و منحل شدند. بعضی مواقع یک محصول، ریزمحصولات دیگری دارد و نمی‌توان برای آن یک قانون در نظر گرفت.»

او ادامه داد: «وقتی واژه‌ها از مفاهیم خالی می شوند یک سازمانی که هیچ موجودیتی ندارد با رابطه و نه ضابطه شکل می گیرد و بودجه‌ای می‌گیرد و رسمیت پیدا می‌کند. اما وقتی به دنبال سرخط می‌روی متوجه می‌شوی مسیر درستی طی نشده است. زمانی که شما تعامل نداشته باشید دچار تهاجم می‌شوید به‌خصوص در حوزه فرهنگی این امر بسیار است چرا که تعاملی ندارد. ما راهی نداریم مگر این که برمدار قانون بگردیم که مسئله مهمی است. آینده پلتفرم ها مطرح است و باید همسو با شرایط روز پیش برویم.»

نعناکار درباره برنامه «اکنون» که پخش آن از فیلیمو به مشکل برخورد و ادامه کار آن گفت: «این بیشتر به دست و پا زدن سازمان صداوسیما برمی‌گردد چرا که عدم درک صحیح از مفاهیم قانونی داریم. اگر حکمت را مبنا قرار دهیم به یک شکل تفسیر می‌کنیم و با آنچه که در تفکر ما وجود دارد به مدل دیگری از تفسیر می‌رسیم.»