ناو فوجیان چین چگونه به رقیب آبراهام لینکلن تبدیل شد؟

خبرآنلاین: در حال حاضر از ناو فوجیان، به‌عنوان بزرگ‌ترین ناو هواپیمابر آسیا یاد می‌شود. این ناو چینی با بهره‌گیری از سیستم‌های پرتاب کاتوبار (CATOBAR)، و طراحی بومی از جهش بزرگی در توان نمایش قدرت چین خبر می‌دهد.

از سوی دیگر ناو یواس‌اس آبراهام لینکلن، یک ناو هسته‌ای از کلاس نیمیتز با برد عملیاتی جهانی و ناوگان هوایی بزرگ‌ است. در این مقاله در نظر داریم تا این دو ناو هواپیمابر را از ابعاد مختلف با هم مقایسه کنیم.

اهمیت استراتژیک

فوجیان بزرگ‌ترین کشتی جنگی ساخته‌شده در تاریخ آسیا و بزرگ‌ترین ناو با پیشرانه غیرهسته‌ای متعارف در جهان است. ساخت این ناو چندین سال به طول انجامید و سیستم کاتوبار آن با پرتاب به کمک منجنیق و بازیابی با کابل مهار، برای اولین بار در چین جایگزین سکوهای Ski-jump که در ناوهای پیشین این کشور استفاده می‌شد، شده است.

ناو آبراهام لینکلن (CVN-۷۲)، پنجمین ناو هواپیمابر هسته‌ای کلاس نیمیتز است که در سال ۱۹۸۹ میلادی وارد خدمت شد و با بیش از ۹۰ فروند هواپیما و پنج هزار پرسنل در خدمت نیروی دریایی آمریکاست. این ناو با پیشرانه هسته‌ای می‌تواند بیش از ۲۰ سال بدون سوخت‌گیری فعالیت کند.

طراحی بومی

فوجیان، سومین و بزرگ‌ترین ناو هواپیمابر نیروی دریایی ارتش چین و نخستین ناوی است که به‌طور کامل در داخل این کشور طراحی و ساخته شده و با وزن جابجایی تقریبی هشتاد تا ۸۵ هزار تن و طول حدود ۳۱۶ متر، از نظر اندازه، پیچیدگی و پتانسیل عملیاتی، از ناوهای لیائونینگ و شاندونگ پیشی گرفته است.

از سوی دیگر، ناو آبراهام لینکلن توسط شرکت کشتی‌سازی نیوپورت نیوز (هانتینگتون اینگالز فعلی) با استفاده از طراحی‌های آمریکا، رآکتورهای A۴W وستینگهاوس و منجنیق‌های بخار ساخته شده که بازتاب‌دهنده مهندسی آمریکایی با زنجیره‌های تأمین جهانی است.

عملیات سوخت‌گیری و اورهال میان‌دوره‌ای (RCOH) که در سال ۲۰۱۷ میلادی انجام گرفت، این ناو را برای سازگاری با جنگنده‌های F-۳۵C ارتقا داد.

قابلیت‌های عملیاتی

ناو چینی دارای سه منجنیق الکترومغناطیسی است که ازنظر مفهومی مشابه سیستم EMALS به‌کار رفته در ناوهای کلاس جرالد آر. فورد آمریکاست. این منجنیق‌ها به فوجیان اجازه می‌دهد تا هواپیماهای سنگین‌تر و با سوخت کامل را به پرواز درآورد که به‌طور قابل‌توجهی باعث بهبود انعطاف‌پذیری مأموریت و تعداد دفعات برخاستن خواهد شدد. در سال ۲۰۲۵، چینی‌ها درعین‌حال جنگنده چندمنظوره J-۱۵T، جنگنده پنهان‌کار J-۳۵ و هواپیمای هشدار زودهنگام هوابرد KJ-۶۰۰ را به پرواز درآوردند که این نشان‌دهنده آمادگی رزمی این ناو است.

در سوی دیگر، ناو آبراهام لینکلن دارای چهار منجنیق بخار است که توان جابجایی جت‌های سنگین‌تری مثل F/A-۱۸ سوپر هورنت (با وزن برخاست ۳۰ تن) و F-۳۵C لایتنینگ ۲ (۳۱ تن)، به اضافه هواپیماهای C-۲ گری‌هاند و E-۲ هاوک‌آی را دارد.

سیستم پرتاب الکترومغناطیسی (EMALS) هم در جریان عملیات سوخت‌گیری و اورهال میان‌دوره‌ای به آن اضافه شد که پرتاب دقیق محموله‌های متنوع تا مجموع جابجایی ۴۵ هزار کیلوگرم را امکان‌پذیر می‌سازد.

ظرفیت کل هواپیماها

طراحی عرشه تخت و آشیانه‌های گسترش‌یافته فوجیان، امکان فرود بیش از ۵۰ فروند هواپیما شامل جنگنده، هواپیمای هشدار زودهنگام، هلیکوپتر و پهپاد را برای این ناو چینی فراهم کرده است. بدین ترتیب این اولین باری است که چین می‌تواند یک بال هوایی واقعی را برای نمایش قدرت پایدار در فواصل دور از سواحل خود مستقر کند.

ناو آمریکایی از ۶۰ تا ۹۰ فروند هواپیما پشتیبانی می‌کند که شامل ۴۴ جنگنده ضربتی سوپر هورنت و F-۳۵C، ۵ فروند هواپیمای جنگ الکترونیک EA-۱۸G گرولر، ۴ فروند E-۲D هاوک‌آی، ۹ فروند هلیکوپتر MH-۶۰R/S سی‌هاک و هواپیماهای لجستیکی است و عرشه پروازی ۴.۵ هکتاری، ۴ آسانسور و ۲ آشیانه، انجام بیش از ۱۲۰ سورتی پرواز روزانه از این ناو را میسر می‌سازد.

گامی بزرگ در تکنولوژی دریایی آمریکا و چین

فوجیان درعین‌حال به رادارهای پیشرفته آرایه فازی فعال (AESA)، سیستم‌های جنگ الکترونیک و موشک‌های سطح‌به‌هوای کوتاه‌برد HQ-۱۰ برای دفاع نزدیک مجهز است که توسط توپ‌های ۳۰ میلی‌متری سیستم سلاح نزدیک (CIWS) پشتیبانی می‌شود. این ناو از سیستم پیشرانه متعارف (توربین‌های بخار با ژنراتورهای دیزل-الکتریک) استفاده می‌کند که پایداری و مداومت دریانوردی آن را محدود می‌کند.

عملیات سوخت‌گیری و اورهال میان‌دوره‌ای آبراهام لینکلن در سال ۲۰۱۷ علاوه بر توانمندسازی عملیات‌های F-۳۵C، اتصال ماهواره‌ای استارلینک و یوتل‌ست (OneWeb LEO) با سرعت یک گیگابیت بر ثانیه را فراهم کرد. این ناو به‌عنوان اولین ناو مجهز به ترمینال‌های Kymeta u۸، استانداردهای جدیدی را برای جنگ‌های ترکیبی در دریاهای مورد مناقشه تعیین کرده است.