هفت ماه با «بدنام»؛ چرا مخاطب هنوز منتظر پایان ماجراست؟

برترین‌ها: «پس کی تمام می‌شود؟» این روزها شاید یکی از پرتکرارترین واکنش‌ها درباره «بدنام» باشد؛ واکنشی که در نگاه اول می‌تواند نشانه خستگی مخاطب از طولانی شدن سریال به نظر برسد. اما یک سوی دیگر ماجرا را هم باید دید: همین مخاطبی که حالا بی‌تاب رسیدن به قسمت آخر است، نزدیک به هفت ماه است که قدم‌به‌قدم با این قصه آمده. طبیعی است بعد از این همه همراهی، انتظار داشته باشد بالاخره سرنوشت شخصیت‌ها روشن شود و داستان به نقطه پایان برسد.

این انتظار را قطعا می‌توان بخشی از موفقیت سریال دانست. مخاطبی که دیگر برایش مهم نیست چه اتفاقی برای شخصیت‌ها می‌افتد، معمولاً منتظر پایان نمی‌ماند؛ تماشا را رها می‌کند. اما درباره «بدنام»، با وجود گلایه‌ها از ریتم و طولانی شدن برخی بخش‌ها، همچنان بحث بر سر این است که «آخرش چه می‌شود؟» و همین سؤال نشان می‌دهد نخ ارتباط مخاطب با قصه هنوز قطع نشده است.

از طرف دیگر، شاید برای قضاوت درباره طول مسیر «بدنام» باید به اتفاقاتی که در مرحله تولید و تدوین بر آن گذشته هم توجه کرد. امیر شیبان خاقانی، تدوینگر سریال، از حذفیات و اصلاحاتی گفته که بخشی از آنها به ملاحظات ساترا مربوط بوده و تأکید کرده که حذف برخی دیالوگ‌ها و صحنه‌ها به بخش‌هایی از داستان آسیب زده است. در روایت او، چالش فقط کوتاه کردن چند صحنه نبوده؛ مسئله این بوده که حذف‌ها طوری انجام شود که مخاطب متوجه جای خالی آنها نشود و پیوستگی روایت و ارتباط احساسی‌اش با شخصیت‌ها حفظ شود.

این نکته مهم است؛ چون وقتی مخاطب امروز می‌گوید «چرا تمام نمی‌شود؟»، بخشی از پاسخ را باید در مسیر پیچیده‌ای جست‌وجو کرد که این سریال تا رسیدن به نسخه نهایی طی کرده است. حتی پیش‌تر نیز کارگردان از اعمال ممیزی‌های متعدد و حذف صحنه‌هایی گفته بود که به گفته او گاهی روی مسیر داستان اثر گذاشته‌اند.

پس شاید بهتر باشد صدای مخاطب را این‌طور بشنویم: «دیگر می‌خواهم بدانم پایانش چه می‌شود.» این با «دیگر نمی‌خواهم ببینمش» فرق دارد. مخاطبی که هفت ماه پای سریال مانده، حالا حق دارد پایان قصه را بخواهد؛ پایانی که قرار است تکلیف تمام این همراهی، انتظار، بحث و حتی اعتراض‌ها را روشن کند.

و شاید «بدنام» حالا بیش از هر زمان دیگری باید به همین خواسته پاسخ بدهد: نه با طولانی‌تر کردن مسیر، بلکه با رسیدن به همان نقطه‌ای که مخاطب ماه‌ها برایش صبر کرده است. آمارها نیز نشان می‌دهد این همراهی تا پایان نه تنها کم نشده که هر ماه افزایش هم پیدا کرده است.