از بین شادمهر، معین و گلشیفته حالا فقط یک نفر برمیگردد!
یکدفعه ورق برگشت. اسمهایی که سالها فقط در حد شایعه و گمانهزنی دربارهشان صحبت میشد، حالا یکییکی وارد ایران میشوند و همین باعث شده این سوال پیش بیاید؛ نفر بعدی چه کسی است؟
برترینها: طی ماههای گذشته، بازگشت چند چهره شناختهشده خارج از کشور حسابی سروصدا به پا کرده. بیژن مرتضوی بعد از سالها به ایران برگشته، محسن نامجو هم برگشته و حتی اگر قیصر را هم جزو سلبریتیها حساب کنیم، او هم به ایران آمده و برگشته نروژ. اتفاقهایی که شاید تا همین یکی دو سال پیش اگر کسی دربارهشان حرف میزد، خیلیها با خنده از کنارش رد میشدند.
انگار یکدفعه ورق برگشت. اسمهایی که سالها فقط در حد شایعه و گمانهزنی دربارهشان صحبت میشد، حالا یکییکی وارد ایران میشوند و همین باعث شده این سوال پیش بیاید؛ نفر بعدی چه کسی است؟
جالب اینجاست که تا همین یکی دو ماه قبل، بیش از همه سه اسم در فضای مجازی و رسانهها تکرار میشد؛ معین، شادمهر عقیلی و گلشیفته فراهانی. سه چهرهای که هرکدام مسیر متفاوتی را طی کردهاند، اما در یک نقطه مشترک هستند؛ سالهاست هر از گاهی شایعه بازگشتشان به ایران داغ میشود.
در مورد معین، حتی بعضی مدیران رده بالا و چهرههای شناختهشده بارها از علاقه خود برای بازگشت او گفته بودند. از آن طرف، خود معین هم هیچوقت در شمار خوانندههایی نبود که فعالیت سیاسی پررنگی داشته باشد. همین باعث شده بود خیلیها تصور کنند اگر قرار باشد یک خواننده لسآنجلسی روزی به ایران برگردد، شاید اولین گزینه معین باشد.
اما ورق آنطور که خیلیها تصور میکردند پیش نرفت. معین در یکی از کنسرتهای اخیرش، برای نخستین بار موضعی گرفت که بسیاری آن را پایان شایعات بازگشت او تعبیر کردند. شاید به همین دلیل است که امروز، برخلاف چند ماه قبل، کمتر کسی از بازگشت معین با قطعیت حرف میزند و اصلا بازگشت او فعلا غیرممکن شده است.

تقریباً همزمان، شادمهر عقیلی هم دوباره به صدر اخبار برگشت. طی ماههای گذشته بارها از رایزنیها و احتمال بازگشت او صحبت شد؛ حتی خبرهایی درباره انجام برخی گفتوگوها در خارج از ایران، از جمله در ترکیه، منتشر شد که هیچگاه بهصورت رسمی تأیید نشد. اما ویدئویی که در ۲۴ ساعت گذشته از شادمهر منتشر شده، باعث شده بسیاری معتقد باشند او نیز فعلاً مسیر متفاوتی را انتخاب کرده و دستکم در شرایط فعلی، نباید انتظار بازگشتش را داشت.
تا اینجای ماجرا شاید اتفاق عجیبی نیفتاده باشد. بالاخره معین و شادمهر سالهاست خارج از ایران زندگی میکنند و هر از گاهی هم درباره بازگشتشان شایعه ساخته میشود. اما اسم سومی که این روزها دوباره سر زبانها افتاده، از همان ابتدا با دو نفر قبلی یک تفاوت بزرگ داشت.
گلشیفته فراهانی.
اگر از خیلیها میپرسیدند دورترین چهره برای بازگشت به ایران چه کسی است، احتمالاً نام گلشیفته یکی از اولین پاسخها بود؛ بازیگری که نه فقط بهدلیل مهاجرتش، بلکه بهخاطر مواضع سیاسی، حضور در رسانههای بینالمللی و حاشیههایی که طی نزدیک به دو دهه گذشته پشت سر گذاشته، تقریباً در ذهن افکار عمومی از هرگونه احتمال بازگشت فاصله گرفته بود.
اما اتفاق عجیب از جایی شروع شد که گلشیفته در روزهای اخیر، در حاشیه جشنواره فیلم «شبهای سیاه تالین» از تجربه خود در هالیوود گفت؛ از اینکه سالها نقشهایی به او پیشنهاد میشد که ایرانیها و مردم خاورمیانه را صرفاً در قالب تروریست یا شخصیتهای کلیشهای نشان میداد. او این تصویرسازی را «چرند» توصیف کرد و گفت هم تبلیغات آمریکا و هم تبلیغات ایران، واقعیت منطقه را تحریف کردهاند.
شاید خود این حرفها بهتنهایی اتفاق عجیبی نباشد؛ اما وقتی روزنامه خراسان، رسانهای با خطمشی سیاسی شناختهشده که در مشهد هم منتشر میشود، این اظهارات گلشیفته را در صفحه اول خود با تیتر «آنچه هالیوود درباره ایران نشان میدهد، چرند محض است» برجسته میکند، طبیعی است که دوباره بحثهای قدیمی زنده شود!

البته این به معنای آن نیست که گلشیفته در آستانه بازگشت به ایران است یا چنین تصمیمی گرفته؛ نه. اما دستکم یک پیام دارد؛ اینکه درباره کسی که تا دیروز حتی مطرح شدن نامش در برخی رسانهها هم بعید به نظر میرسید، حالا فضای رسانهای شکل دیگری پیدا کرده است! همین تغییر، کافی بود تا این سؤال مطرح شود؛ آیا معادلات در حال تغییر است یا فقط با یک همزمانی رسانهای روبهرو هستیم؟!
پاسخ این سؤال را باید در مسیر زندگی این سه نفر جستوجو کرد؛ سه هنرمند که هر سه خارج از ایران زندگی میکنند، اما فاصلهشان با مفهوم «بازگشت» اصلاً یکسان نیست.
پرونده معین؛ محتملترین گزینهای که حالا بعیدتر از همیشه به نظر میرسد
اگر قرار بود تا همین چند ماه پیش از مردم بپرسید کدام خواننده لسآنجلسی از همه به بازگشت به ایران نزدیکتر است، احتمالاً بیشتر جوابها یک اسم مشترک داشت؛ معین.
دلیلش هم فقط محبوبیت او نبود. معین طی چهار دهه فعالیت هنری، برخلاف بسیاری از همنسلانش، کمتر وارد حاشیههای سیاسی شد. نه کنسرتهایش رنگوبوی فعالیت سیاسی داشت، نه آثارش بر محور شعارهای سیاسی ساخته شد و نه سبک زندگی و تصویری که از خودش ارائه میکرد، شباهتی به چهرههایی داشت که عملاً مسیر بازگشتشان را برای همیشه بسته بودند.
حتی از نظر هنری هم معین همیشه همان معین ماند؛ خوانندهای که بیشتر از هر چیز با ترانههای عاشقانه شناخته میشود. از «پرنده» و «همدم» گرفته تا «کعبه» و «یکی را دوست میدارم»، مخاطبان او بیشتر با یک خواننده احساساتی و نوستالژیک روبهرو بودند تا یک چهره جنجالی.
به همین دلیل بود که طی سالهای اخیر، هر بار صحبت از بازگشت خوانندگان خارج از کشور میشد، نام معین از همه بیشتر شنیده میشد.
اما اتفاقات هفتههای اخیر، این معادله را تا حد زیادی تغییر داد. معین در پیامها و اظهارنظرهای تازه خود، ضمن رد شایعات مربوط به بازگشتش به ایران، تأکید کرد که در شرایط فعلی برنامهای برای این کار ندارد و برخی اخبار منتشرشده در این باره را نادرست خواند. او همچنین اعلام کرد آرزوی دیدار مردم ایران را دارد، اما این آرزو را منوط به «حال خوب مردم» دانست.
نکته جالب اینجاست که با کنار رفتن نام معین از فهرست گزینههای جدی، نگاهها ناخواسته به سمت دو نام دیگر رفت؛ شادمهر عقیلی و گلشیفته فراهانی. دو چهرهای که مسیر زندگی و نسبتشان با سیاست، تفاوتی اساسی با معین دارد.
پرونده شادمهر؛ کسی که همه فکر میکردند یک روز برمیگردد
اگر معین، خوانندهای بود که همه از آرامش و کمحاشیه بودنش برای احتمال بازگشت حرف میزدند، شادمهر عقیلی داستان دیگری داشت.
شادمهر برخلاف بیشتر خوانندههای لسآنجلسی، محصول همان نسلی بود که بعد از انقلاب در ایران بزرگ شد، در ایران ستاره شد و در ایران به اوج رسید. او از دل موسیقی رسمی بیرون آمد، در صداوسیما فعالیت کرد، آلبوم منتشر کرد، در فیلم سینمایی بازی کرد و خیلی زود تبدیل شد به محبوبترین خواننده نسل خودش.

دهه هفتاد را اگر بخواهیم در موسیقی پاپ ایران خلاصه کنیم، بدون شک یکی از اولین اسمها شادمهر است. «دهاتی»، «مسافر»، «پر پرواز» و دهها قطعه دیگر باعث شدند خیلیها او را نماد موسیقی پاپ آن سالها بدانند.
اما سال ۱۳۸۱، همهچیز تغییر کرد. شادمهر ایران را ترک کرد؛ ابتدا به کانادا رفت و چند سال بعد راهی آمریکا شد؛ مسیری که حالا نزدیک به یکربع قرن از آن میگذرد.
با این حال، یک تفاوت بزرگ میان شادمهر و بسیاری از خوانندگان مهاجر وجود داشت. او هیچوقت ارتباط احساسیاش با ایران را کاملاً قطع نکرد. هنوز هم بخش بزرگی از ترانههایش درباره ایران، خاطرات تهران، خانواده و نوستالژی است. همین موضوع باعث شده بود هر بار که صحبت از بازگشت هنرمندان خارج از کشور میشد، نام شادمهر هم در کنار معین شنیده شود.
در این سالها، شایعه بازگشت شادمهر شاید بیشتر از هر خواننده دیگری تکرار شده است. از خبرهای تأییدنشده درباره مذاکره گرفته تا روایتهایی از واسطهها و دیدارهایی که گفته میشد برای فراهم شدن شرایط بازگشت انجام شده است. هیچکدام از این روایتها هیچوقت به نتیجه مشخصی نرسید، اما آنقدر تکرار شد که خیلیها تصور کردند بالاخره یک روز این اتفاق خواهد افتاد. حتی پس از بازگشت محسن نامجو به ایران، دوباره این گمانهزنیها شدت گرفت.
اما با ویدئویی که از شادمهر منتشر شد و موضعی که او گرفت، از نگاه بسیاری از ناظران، فاصله او با ایده بازگشت را بیشتر از قبل نشان میدهد.
با کنار رفتن معین و شادمهر از فهرست گمانهزنیهای جدی، حالا یک اسم باقی میماند؛ اسمی که شاید از همان ابتدا، هیچکس حتی جرئت نمیکرد آن را در کنار واژه «بازگشت» قرار دهد.
گلشیفته فراهانی؛ دورترین نامی که دربارهاش حرف میزنند
اما گلشیفته فراهانی اصلاً در یک لیگ دیگر بازی میکند.
اگر قرار بود تا همین یکی دو ماه پیش از هر کسی بپرسید «بعیدترین چهره برای بازگشت به ایران چه کسی است؟» احتمالاً بدون مکث نام گلشیفته را میآورد. نه فقط به خاطر مهاجرتش؛ بلکه به خاطر مسیری که طی نزدیک به دو دهه گذشته انتخاب کرده است.
گلشیفته از همان روزی که بعد از بازی در فیلم **Body of Lies** از ایران خارج شد، دیگر صرفاً یک بازیگر نبود؛ کمکم تبدیل شد به یکی از شناختهشدهترین چهرههای سیاسی و رسانهای ایرانی خارج از کشور. او در سالهای بعد بارها در رسانههای بینالمللی درباره مسائل سیاسی و اجتماعی ایران صحبت کرد، در رویدادهای مختلف حضور داشت و تقریباً در هر مقطع مهم، از او انتظار موضعگیری میرفت.

در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱ نیز گلشیفته یکی از شناختهشدهترین چهرههای حاضر در نشست جورجتاون بود؛ نشستی که با حضور چند فعال و چهره مخالف جمهوری اسلامی برگزار شد و بازتاب گستردهای داشت. از آن زمان به بعد، بسیاری تصور میکردند دیگر عملاً هیچ راهی برای مطرح شدن نام او در فضای رسمی ایران باقی نمانده است.
از سوی دیگر، حاشیههای شخصی او نیز کم نبود. انتشار عکسهای برهنه او برای مجله فرانسوی Madame Figaro در سال ۲۰۱۲، در آن زمان به یکی از جنجالیترین اتفاقات فرهنگی تبدیل شد؛ حرکتی که خودش آن را اعتراضی به محدودیتهای تحمیلشده بر زنان توصیف کرد و بازتاب گستردهای در رسانههای جهان داشت.
حتی خانواده او هم همیشه با فضای سیاست بیگانه نبودهاند. بهزاد فراهانی، پدر گلشیفته، سالهاست بهعنوان نویسنده، نمایشنامهنویس و بازیگر شناخته میشود و در مقاطع مختلف دیدگاههای سیاسی و اجتماعی خود را نیز بیان کرده است. همین پیشینه باعث شده بود بسیاری، خانواده فراهانی را اساساً در نقطهای متفاوت از فضای رسمی کشور ببینند.
به همین دلیل، شاید هیچکس به اندازه گلشیفته از واژه «بازگشت» فاصله نداشت!
اما اتفاقی که در روزهای اخیر افتاد، معادله را کمی پیچیدهتر کرد.
گلشیفته در جشنواره شبهای سیاه تالین، برخلاف انتظار بسیاری، نه از جمهوری اسلامی انتقاد کرد و نه از سیاست داخلی ایران گفت؛ بلکه بخش مهمی از حرفهایش متوجه هالیوود بود.
آیا این اتفاق به معنای بازگشت گلشیفته به ایران است؟ فعلاً نه؛ اما کنار هم قرار گرفتن این اتفاقات باعث شده دوباره گمانهزنیها درباره او جدیتر از گذشته مطرح شود.
اگر تا همین چند وقت پیش، نام گلشیفته در فهرست دور از دسترسترین گزینهها برای بازگشت قرار داشت، حالا دستکم مطرح شدن چنین احتمالی دیگر مثل گذشته غیرقابل تصور به نظر نمیرسد؛ هرچند فعلاً هیچ نشانه رسمی برای تأیید آن وجود ندارد.
نظر کاربران
واسه معین که خیلی متاسفم. نمیدونم چی باعث شد که تو اون کنسرتش یهو اون حرفارو بزنه اصلا چه لزومی داشت؟ یاد مصاحبه شهرام شب پره با علی ضیا افتادم که اونجوری از ایران و علاقش به بازگشت گفت بعد دو روز بعدش نشست هرچی فحش بلد بود نثار علی ضیا کرد و گفت پشیمونم و اینا. شاید همون بلایی که سر اون آوردن که بعد بیاد بشینه خودشو هم تکذیب کنه رو سر معین هم آوردن.
ورود این افراد نه دردی از مردم در این شرایط درمان میکنه نه می تونن فعالیت هنری داشته باشن وضعیت سینما و موسیقی و… هم تعریفی نداره جز کافی شاپ رفتن در فرشته و چند تا عکس یادگاری کاری می تونن بکنن اونم حق رفت و آمد به ایران باید برای همه مردم فراهم بشه منت چی رو می ذارید