در ستایش یک سبد خرید ۱۱ میلیونی؛ درود بر کیفیت!
برای بسیاری از کاربران، سبد خرید ۱۱ میلیونی تصویری از ولخرجی نبود، بلکه یادآور این پرسش بود که چرا چیزهایی که در بسیاری از جوامع بخشی از یک زندگی عادی محسوب میشوند، در ایران به نشانهای از فاصله طبقاتی تبدیل شدهاند؟
برترینها: تصویری از یک سبد خرید ۱۱ میلیون تومانی که ملیحه حبیبی منتشر کرد، بهانهای شد برای شکلگیری یکی از بحثهای داغ شبکههای اجتماعی؛ بحثی که فقط درباره چند قلم کالای داخل یک سبد نبود، بلکه به مسئلهای بزرگتر یعنی تعریف «رفاه» و فاصله مردم با یک زندگی معمولی رسید. عدهای این خرید را نمادی از مصرفگرایی دانستند و عدهای دیگر گفتند که اینها حق طبیعی هر جامعه نرمالیست و مشکل اصلی شرایطی است که همین انتخابهای ساده را برای بسیاری از مردم به آرزو تبدیل کرده است.
در میان واکنشها، نظر کاربری به نام نازنین بیش از دیگران مورد توجه قرار گرفت. او در دفاع از حق داشتن یک زندگی باکیفیت نوشت: «آره واجبه، واجبه که شکلات خارجی بگیریم، واجبه هر روز قهوه باکیفیت بخوریم، سبزی پاک شده و بسته بندی شده بگیریم، واجبه هله و هوله بخریم بذاریم تو خونه، واجبه بریم رستوران،... واجبه که رفاه داشته باشیم این ساده ترین حقمونه و هر روز داریم بیشتر از دست میدیمش.»
این نگاه با حمایت تعداد زیادی از کاربران روبهرو شد؛ کسانی که معتقد بودند مسئله اصلی تجمل نیست، بلکه حس از دست رفتن تدریجی رفاه و کوچک شدن دایره انتخابهای روزمره است. برای بسیاری از کاربران، سبد خرید ۱۱ میلیونی تصویری از ولخرجی نبود، بلکه یادآور این پرسش بود که چرا چیزهایی که در بسیاری از جوامع بخشی از یک زندگی عادی محسوب میشوند، در ایران به نشانهای از فاصله طبقاتی تبدیل شدهاند؟
علی نوشت: من میپذیرم که واجبه ولی دنیای واقعی اینطوری کار نمیکنه متاسفانه پس چرت نگید. همین الان چند درصد مردم دنیا چنین شرایطی دارن؟ در طول تاریخ کشورمون حتی پدر و مادرهای اکثریت ما چنین شرایطی نداشتن چه برسه نسل های قبلی. مسئله اینجاست که جهان بر وفق مراد ما نیست همیشه...
لاگرتا نوشت: ببینید دوستان شما بانخوردن شکلات و قهوه اینا نمی میرین، ولی یه چیزایی روح زندگیه. اینکه بری برای خودت چرت و پرت بخری، خوراکی های خوشمزه بگیره بخوری و کارایی که واجب نیست ولی انجام بدی. اینکه مجبور شدیم فقط به حداقل ها برای زنده موندن راضی باشیم خیلی ناامید کننده است.
امیرحسین: احساس میکنم مردم دارن کم کم فراموش میکنن که زندگی لاکچری یعنی چی،لاکچری اونیه که چندین خونه و ماشین با ارزش میلیون دلاری داره نه اونی که شیر،شکلات و سبزیجات میخره
آراد: چقدر مردم رو فقیر، داغون، فلک زده کردن که این شکلات و یکم خوراکی که رفاه هم نیست نیاز اولیه هستش رو میگن چیزای گرون قیمت. نگاه هم بکنی هیچیش خارجی نیست ، همه ایرانی. همه چیز هم تولید داخل اما قیمت ها فضایی.
نوآور: چطور واجبه هرروز صبح زود از خواب بیدار شیم، خودمونو سروقت برسونیم؟ واجبه ۸ ساعت از گلدن تایم روزمون و ۳۰ سال از پرانرژی ترین دوره زندگیمون رو بذاریم برای کار کردن برای یک شخص و سازمان و یک کشوری؟ ولی وقتی کمی رفاه میخوایم، حرف مفت میشنویم؟ بس کنید بابا! ما حق داریم درست زندگی کنیم.
زانا: جدی یک ماه هست که میخوام نیم کیلو قهوه بگیرم ولی از توانم خارج هست هربار میگم خرجای واجب تر هست و بی خیال میشم این چه زندگی کوفتی هست که ساختن برای ما. به خدا من شغل و تحصیلات خوبی دارم ولی مالی همه جوره دارم کم میارم.
مهدی: آفرین خیلی موافقم. اینکه یه سریا حاظرن نون خشک بخورن تازه به بقیه ایراد میگیرن که قناعت کنید، صرفه جویی کنید، فلان کنید دلیل نمیشه همه همین شن. ۲ کیلو سوسیس و یه کیلو چرخ کرده دیگه چیه که بعضیا میگن لاکچریه؟ هنوز برنج و روغن و مرغ رو طرف نخریده. هنوز مونده!
و مهرداد: اصلا واجبه بهترینها برای مت ایرانیا باشه هر چیزی که بهترینش تو دنیاس باید ما استفاده کنیم. درود بر مصرفگرایی. درود بر ماشین لوکس، غذای باکیفیت، هوای باکیفیت.
ارسال نظر