مریم طوسی یواشکی ورزشکار شد!
۲۱۷۷۷۰
۲۲ تير ۱۳۹۴ - ۱۳:۳۱
۲۷۱۶۲ 
امروز با دختری هم صحبت شدیم که با تمام سختی ها جنگید و تمام موانع را پشت سر گذاشت. شاید گاهی نفس کم آورد اما رساند خود را به آن اوج قله ای که همیشه از دامنه به آن نگاه می کرد. امروز لقب آن دختر «باد» است، دختر باد ایران...

مجله اینترنتی برترین ها





مجله خانواده سبز - سونیا ضیایی: در سخت ترین شرایط نیز می توان زیست و برخاست و جهان را «زیر» و «رو» کرد!! در مسیر قدم بگذاری، راه ها گشوده خواهند شد.

نباید ایستاد، نباید از ادامه دادن ترسید و یا پشیمان شد. امروز با دختری هم صحبت شدیم که با تمام سختی ها جنگید و تمام موانع را پشت سر گذاشت. شاید گاهی نفس کم آورد اما رساند خود را به آن اوج قله ای که همیشه از دامنه به آن نگاه می کرد. امروز لقب آن دختر «باد» است، دختر باد ایران...

مریم طوسی: یواشکی ورزشکار شدم!

شنیدیم که در مسابقات انتخابی المپیک مدال طلا به دست آوردی؟

بله. تقریبا یک ماه پیش مسابقات آغاز فصل و انتخاباتی تیم ملی را داشتیم که موفق شدم مدال طلای 200 و 400 متر را به دست بیاورم.

تا به حال شده بخواهی در کشور دیگر به این رشته بپردازی؟

همیشه دوست دارم در ایران باشم و برای هم وطنانم افتخار کسب کنم. تا این که در کشوری غریب به این ورزش بپردازم. البته خیلی دوست داشتم امکانات کشورم مانند سایر کشورهای اروپایی بود و نه تنها من، بلکه تمامی ورزشکاران به خصوص بانوان که به نسبت آقایان شرایط بسیار سخت تری دارند، انتظار داریم تا به ما اهمیت بیشتری داده و امکانات بیشتری را در اختیار ما قرار بدهند، از طرفی ما بانوان ثابت کرده ایم که در کسب مدال توانایی داریم.

مریم طوسی علاوه بر فعالیت ورزشی، در عرصه اجتماعی نیز فعال است، مانند سفیر حسن نیت بودن.

بله، من این افتخار را دارم که در انجمن سلامت خانواده به عنوان سفیر حسن نیت و سلامت خانواده انتخاب شدم. در این انجمن تمام تلاش مان این است که بتوانیم جوانان مان را نسبت به خطرات اطرافشان آگاه کنیم.

مریم طوسی: یواشکی ورزشکار شدم!

چرا دوومیدانی؟

من در خانواده ای بزرگ شدم که تقریبا همه ورزشی هستند و ورزش را دوست دارند. پدرم والیبال بازی می کردن، من هم می شود گفت کودک بسیار فعالی بودم و سرعت را از ابتدا دوست داشتم. البته برای ادامه این رشته از خیلی موانع رد شدم.

چطور موانعی؟

در زمان دبستان به مسابقات کشوری دعوت شدم، اما به دلیل برخی مشکلات، مادرم رضایت به ادامه این ورزش را نداشت، بعد از آن، من تمامی رشته ها را امتحان کردم، ولی دوومیدانی برای من معنی دیگری داشت، تا این که در دبیرستان بدون اطلاع مادرم و یواشکی در مسابقات استانی شرکت و جواز مسابقات کشوری را دریافت کردم که بعد از آن، به خانواده ام از علاقه ام گفتم، آنها هم بعد از دیدن علاقه زیاد من به این رشته با ادامه دادنم موافقت کردند.

تا به حال شده خسته شده و دیگه نتوانی ادامه بدی؟

دوومیدانی، رشته ای سنگین با تمرین های سخت است. شاید خیلی ها آمدند حتی مدال هم گرفتند اما دوام نیاورده و کنار کشیدند. در دوومیدانی باید عشق داشته باشی تا بتوانی فشار تمرینات را تحمل کنی. البته این را هم باید اضافه کنم که همیشه حمایت مردم و خانواده ام به من برای ادامه دادن انگیزه داد.

مریم طوسی: یواشکی ورزشکار شدم!

بچه چندم خانواده هستی؟

من بچه سوم و آخر خانواده هستم و دو برادر بزرگ تر از خودم دارم.

شده کسی ازت امضا بخواد؟

بله؛ شده منو شناختن و خواستن تا باهاشون عکس بیندازم. این موضوع واقعا برای من بسیار ذلت بخش و هیجان انگیزه و حس غرور و افتخار به من می ده.

 به غیر از دوومیدانی به رشته دیگری هم علاقه داری؟

بیشتر والیبال را دوست دارم و تعقیب می کنم. در طول بازی های لیگ هم تا جایی که بتونم به سالن می روم و از نزدیک بازی ها را دنبال می کنم.

دوست داشتی دوومیدانی هم مانند والیبال و فوتبال در ایران طرفدار داشت؟

به طور حتم، صددرصد، دوومیدان رشته ای با 24 ماده است رشته ای پر از هیجان، در کشورهای دیگر بلیط های دوومیدانی چند هفته قبل فروش می رود ولی متاسفانه در ایران این رشته تماشاگری ندارد.

دلیل این کم توجهی نسبت به این رشته چه چیزی می تواند باشد؟

متاسفانه کم لطفی رسانه ها در امر تبلیغات، علل اصلی این پیشامد است. امیدوارم فدراسیون ها، بودجه ای برای تبلیغات و جذب بیشتر اسپانسرها در نظر بگیرند.

مریم طوسی: یواشکی ورزشکار شدم!

شنیدیم مریم خانم به غیر از حوزه ورزشی دستی هم در هنر دارد، همین طوره؟

من در گذشته به نقاشی هم می پرداختم و با مدادرنگی به صورت حرفه ای چهره می کشیدم. الان هم خلی دوست دارم گاهی بشینم و بکشم ولی خوب فشردگی تمرینات اجازه نمی دهد.

برخی از ورزشکارها بعد از مدتی وارد عرصه بازیگری می شوند شما چطور؟ دوست داری بازیگر شوی؟

چند تا پیشنهاد بازیگری داشتم! ولی دوست ندارم در حال حاضر به حاشیه بروم ترجیح می دهم فعلا در دوومیدانی به فعالیتم ادامه بدهم، چون اگر به سمت و سوی بازیگری بروم دیگر تمرکزم نسبت به ورزش بهم خواهدریخت.

در بین هنرپیشگان طرفدار کدام بازیگر هستی؟

بازی علی نصیریان، پرویز پرستویی و فیلم های کمدی مخصوصا با بازی اکبر عبدی رو خیلی دوست دارم.

در مورد سریال های ایرانی چه نظری داری؟ آیا مجموعه های ایرانی را دنبال می کنی؟

بله، سریال های ایرانی را تا جایی که بتوانم تعقیب می کنم. بین سریال ها هم «پایتخت» را خیلی دوست داشتم و پایتخت 4 را هم دنبال خواهم کرد.

چند جمله برای دخترانی که آرزو دارند روزی همچون مریم طوسی باشند.

تا به امروز که من به این جایگاه رسیدم با تلاش و پشتکار بوده و این دوومیدانی بود که به من آموخت، هر مانعی که جلوی راهم سبز شد چگونه از آن رد شده و هیچگاه متوقف نشوم. هر انسانی هر هدفی هم که داشته باشد، باید برای رسیدن به آن از موانع رد شده و سختی راه را تحمل کند، امیدوارم تمامی جوان های کشورم در هر حوزه ای که فعالیت دارند به هدف خود رسیده و قله های موفقیت را تک به تک فتح کنند.

مریم تو کارای خانه چطوره، دستی تو آشپزی داری؟

حقیقتش به دلیل این که اکثر اوقات صبح ها و بعدازظهرها در تمرین هستم وقتی به خانه بر می گردم خیلی خسته می شم، اما زمانی که تمرین نداشته باشم حتما در کارها به مادرم کمک می کنم. در مورد آشپزی هم باید بگویم شاید کمتر بتونم غذا بپزم. اما معمولا طعمش خوب از آب در می آید.

خودت دوست داری کم کم تشکیل خانواده بدی؟

بله من هم مانند همه دوست دارم زندگی خودم را تشکیل بدهم. به هر حال جزئی از زندگی است ولی در حال حاضر به دلیل پیش رو داشتن تورنمنت های مهم سعی می کنم ذهنم را بیشتر به مسابقات معطوف کنم ولی امیدوارم که آینده خوبی در انتظار داشته باشم.

مریم طوسی: یواشکی ورزشکار شدم!

در همه کارهای زندگی سریع هستی یا این سرعت، مختص دوومیدان است؟

من در زندگی عادی خیلی خونسرد و آرام هستم و اهل عجله نیستم حتی گاهی مادرم از این رفتار من حرص می خورد.

دست فرمونت چطوره؟

وا... می گن که خوبه (با خنده). البته همیشه با سرعت مجاز رانندگی می کنم، چون از ابتدا که رانندگی را شروع کردم پدرم یه نصیحتی کرد و گفت این ماشین فقط دو تیکه آهن است و اگر غلفت کنی، پشیمونی بزرگی به وجود می آید که قابل جبران نیست، خدا رو شکر تا به حال تصادفی نداشتم.

مریم طرفدار کدام خواننده است؟

گروه «چارتار» رو خیلی دوست دارم ولی متاسفانه یکی دو بار که در تهران کنسرت داشتند، من مسافرت بودم و نتوانستم به کنسرت این گروه بروم.

• بزرگ ترین آرزو: شاد کردن دل مردم و خانواده ام. از طرفی امیدوارم سهمیه المپیک ریو 2016 را کسب و افتخارآفرینی کنم.

• آخرین کنسرتی که رفتم کنسرت «امید حاجیلی» بود که واقعا کنسرت بسیار پرانرژی و لذت بخشی بود.
نام:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز: 450
قوانین ارسال نظر
بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج