معروف ترین حماقت های تاریخ فوتبال

هفته نامه چلچراغ - حامد فلاح: بعضی وقت ها در تاریخ فوتبال یک اشتباه کوچک ممکن است که تاوان سنگینی داشته باشد. مثلا در همین فدراسیون فوتبال کشورمان، بازیکن دواخطاره به مدیرانش خبر نداد که دواخطاره است و در بازی تیم ملی امید مقابل عراق بازی کرد و ایران سه بر صفر باخت و از رقابت های المپیک لندن حذف شد. اما هدف ما در این مطلب این نیست که چنین اشتباه هایی را بررسی کنیم.

ما می خواهیم به حماقت ها اشاره کنیم. مثلا نادیده گرفتن یک استعداد توسط یک تیم ممکن است که یک عمر پشیمانی به بار آورد. از این نوع حماقت ها! مرز بین حماقت در فوتبال با مرز گاف و تخلف و این ها مرز باریکی است. حماقتی که البته از مسائل فنی نشئت بگیرد، دیگر کلا ماجرایش فرق می کند.

این مطلبی که می خوانید، کاملا متفاوت است. در سال های اخیر در فوتبال دنیا نمونه های زیادی وجود داشته اند که تعلل در خرید یک استعداد و نادیده گرفتن توانایی هایش تبدیل به یک عمر حسرت برای فرد یا افرادی شده که مانع از انتقال او شده اند، چرا همان بازیکن مستعد نادیده گرفته شده پس از چندین سال تبدیل به یک ستاره جهانی شده است. حالا مطلب را بخوانید، بیشتر متوجه می شوید.

وقتی زلاتان ایبراهیموویچ به آرسنال نرفت


زمانی که این بازیکن در باشگاه مالموی سوئد توپ می زد، آرسن ونگر با ایبرا تماس گرفت. زلاتان به لندن رفت و از دیدن بازیکنان محبوبش در پیراهن توپچی ها حسابی کیف کرد. نزدیکان ونگر از او خواستند که در تمرینات تست بدهد، اما این ستاره سوئدی با خشم گفت: «زلاتان ایبراهیموویچ تست نمی دهد!» بدین ترتیب این ستاره به راحتی از دست آرسنال و ونگر پرید.

درواقع به زلاتان برخورد که تست بدهد و البته آرسن ونگر نقش یک مربی شوت را بازی کرد و زلاتان از دستش پرید تا سال های سال این تیم در حسرت جام بماند. آخر آقای ونگر، زلاتان ایبراهیموویچ باید تست بدهد مرد حسابی؟


مارادونا و خساست شفیلد یونایتد


باشگاه کوچک لیگ انگلیس در آستانه خرید دیگو در سن ۱۷ سالگی بود، اما آن ها نتوانستند هزینه لازم برای انتقال را تامین کنند و ال دیگو را از دست دادند. مسلما سران وقت شفیلد یونایتد هرگز خود را به خاطر این تعلل و کم کاری نخواهند بخشید. این در حالی بود که طرف آرژانتینی کلی از مارادونا تعریف کرده بود و گفته بود اگر بازیکن را بخرند، ضرر نمی کنند، اما شفیلد یونایتدی ها به خاطر خسیس بودن مارادونا را از دست دادند. واقعا باید گفت خاک بر سرشان! بعدها مطبوعات انگلستان نوشتند که آن ها پول داشته اند و فقط خواسته اند دندان گردی کنند.


هنریک لارسن را نخواستند، بارسایی شد


در سال ۲۰۰۴ لارسن در آستانه ترک سلتیک بود و پیش از بازنشستگی می خواست در لالیگا بازی کند. اوساسونا به دنبال خرید این مهاجم بود و به نظر می رسید که راهی پامپلونا شود. اسطوره فوتبال سوئد پذیرفته بود که به این باشگاه کوچک که هواداران متعصبی داشت، ملحق شود، اما آن ها پول مورد نظر لارسن را ندادن. بعد باورشان شد که بارسلونا لارسن را به خدمت بگیرد و در این تیم بدرخشد. بدین ترتیب لارسن راهی نیوکمپ شد تا آخرین ماه های دوران فوتبالش پرافتخار باشد و البته اوساسونایی ها حسابی از این انتقال سوختند.


زیدان در بلکبرن روورز


مربی بلکبرن روورز خواستار خرید بازیکن جوانی به نام زیدان شد. مدیر این باشگاه جواب داد: «ما تیم شروود را داریم، برای چه می خواهی برای یک بازیکن فرانسوی هزینه کنی؟» بعدها مشخص شد که مدیر بلکبرن چه اشتباه بزرگی انجام داده است. زیزو بعدها تبدیل به یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال شد و تیم شروود در سطح یک بازیکن معمولی باقی ماند. تیم شروود کجا، زیدان کجا؟

روزنامه های انگلستان بعدها نوشتند که مدیر باشگاه بلکبرن چطور دودستی توی سرش می زد و می گفت وای من چه کسی را از دست دادم. حماقت که شاخ و دم ندارد. دارد؟ شما جای مدیرعامل باشگاه بلکبرن بودید استعفا نمی دادی؟


فالکائو در استون ویلا


این حماقت واقعا خواندنی است. باشگاه انگلیسی استون ویلا برای خرید ال تایگره یا همان فالکائوی خودمان ستاره کلمبیایی باشگاه ریورپلات آرژانتینی پنج میلیون یورو به این باشگاه پیشنهاد داد. مذاکرات به نتیجه ای نرسیدند تا در نهایت استون ویلا به سراغ خرید هسکی برود و فالکائو راهی پورتو شود.

فالکائو در پورتو و پس از آن اتلتیکو مادرید تبدیل به یکی از بهترین مهاجمان دنیای فوتبال شد، اما هسکی در استون ویلا کار خاصی نکرد. حالا فکر می کنید که ریورپلات چقدر اضافه می خواست؟ چیزی حدود ۳۰۰- ۲۰۰ هزار یورو. خب برادر من، شما که داری پنج میلیون یورو می دهی، ۳۰۰- ۲۰۰ هزار تا اضافه هم می دادی، چه اتفاقی می افتاد؟ فالکائو کجا؟ هسکی کجا؟