گوگل: ما ماشین نمی‌سازیم؛ راننده می‌سازیم

مجله دیجی کالا - فرشته سلیمانی: گوگل که از سال ۲۰۰۹ روی تولید خودران تمرکز کرده و هرروز به دنبال ارتقای قابلیت‌های خودران‌های آینده‌اش است، صنعت و تجارت در حوزه‌ی تولید وسایل نقلیه را هدف خود نمی‌داند و هدف از برنامه‌های چندین ساله‌اش در تولید خودران را ساخت رانندگانی فرا انسانی معرفی کرده است. این ادعا را دیمیتری دلگو، سرپرست بخش فناوری خودران گوگل در گفت‌وگو با خبرگزاری Recode مطرح کرده است.

دلگو می‌گوید رانندگی یک فعالیت اجتماعی است و راننده‌ی فرا انسانی که انتظار داریم این کار را به‌خوبی انجام دهد، باید نه‌تنها خودروهای دیگر، عابران و موانع را تشخیص دهد، بلکه قادر به تعامل با آن‌ها، درک موقعیت و نشان دادن واکنش مناسب به رفتارشان باشد.

برای رسیدن به چنین هدفی، نرم‌افزار خودران گوگل در مسیر ارتقا برای تشخیص و درک چیزهایی مثل علامت‌های دست مورداستفاده در ارتباط میان رانندگان و عابران پیاده در خیابان قرار گرفته است. همچنین قرار است این نرم‌افزار قابلیت ارسال پاسخ مناسب به همین نوع ارتباطات، آن هم درست مثل یک انسان را در خود داشته باشد.

گوگل: برای نرم‌افزار مدل ماشین اهمیتی ندارد؛ مثل تجربه‌ی رانندگی انسان‌ها، ما تا امروز با لکسوس، پریوس و همچنین نمونه‌های اولیه‌ی خودمان کار کرده‌ایم.

داشتن چنین اهدافی برای گوگل به این معناست که این غول تکنولوژی می‌خواهد راننده‌ی هوشمندش برای هر وسیله‌ی نقلیه‌ی دیگری قابل‌استفاده باشد و درواقع شاید ادامه‌ی این مسیر منجر به ظهور سنسورهایی شود که با نصب روی وسایل نقلیه‌ی مختلف، مثل انسانی که پشت فرمان هر ماشینی می‌تواند رانندگی کند، به‌صورت هوشمند براند. همچنان که دلگو هم می‌گوید مدل ماشین مهم نیست: "اهمیتی ندارد؛ ما تا امروز با لکسوس، پریوس و همچنین نمونه‌های اولیه‌ی خودمان کار کرده‌ایم و همین حالا هم برنامه‌ی آزمایش یک پلت‌فرم جدید روی فیات کرایسلر هستیم. وقتی حرف از نرم‌افزار باشد، تفاوتی وجود ندارد. تقریبا مثل این است که شما بخواهید با ماشین کرایه‌ای برانید. در ابتدا شاید کنترل ماشین سخت باشد و به کمی زمان نیاز داشته باشید تا قلق دست‌تان بیاید اما به‌هرحال دستورالعمل‌های اصلی برای به راه انداختن و حرکت یک ماشین یکسان‌اند.»

نکته‌ی جالب دیگری که سرپرست بخش فناوری خودران گوگل در مصاحبه به آن اشاره کرده،‌ برنامه‌ای است که خودران‌های مختلف را فارغ از این‌که هرکدام در چه موقعیت جغرافیایی باشند،‌ با هم در تعامل نگه می‌دارد. با این تعامل‌ها، تجربه‌های رانندگی به اشتراک گذاشته شده و از تکرار اشتباه‌های رانندگی جلوگیری می‌شود.