۱۰ درصد ایرانی ها تجربه یک‌ بار مصرف الکل را داشته‌اند

روزنامه شهروند: بر اساس پژوهش دانشگاه شهید بهشتی، ٦‌درصد ایرانیان و در بروشور کنگره ملی الکل حداقل ١٠‌درصد مردم کشور تجربه یک‌بار مصرف الکل داشته‌اند.

به گفته کاظمی، با وجود اينكه الكل به صورت قاچاق وارد مي‌شود اما چرخش مالي آن سالانه حدود ٦٥٨ ميليارد تومان است. بنا به آمار ستاد مبارزه با مواد مخدر و ستاد مبارزه با قاچاق كالا، سالانه حدود ٨٠ ميليون ليتر الكل به ارزش ٧٣٠ ميليون‌دلار وارد كشور مي‌شود كه فقط ٢٥‌درصد آن كشف مي‌شود. همچنين مرگ‌هايي كه به واسطه رانندگي هنگام مستي اتفاق مي‌افتد، يكي از موارد قابل توجه است. دادستان تهران هم اعلام كرده است كه‌ سال گذشته به حدود ٣‌هزار فقره پرونده‌ رانندگي درحال مستي در تهران رسيدگي شده است.

مصرف الكل در ميان كودكان از موارد ديگري است كه او به آن اشاره مي‌كند: «سرپرست مجتمع قضائي شهيد فهميده تهران با استناد به آمار‌ سال ٩٤ هم اعلام كرد كه نوشيدن الكل پنجمين جرم كودكان و نوجوانان از بين ١٠ جرم این حوزه است، در حالي كه حمل الكل به‌عنوان دهمين جرم آنها به شمار می‌رود. دسترسي به الكل در كشور بسيار آسان است و درحالی‌که ممنوعيت‌هاي قانوني و مذهبي دارد، به راحتي مي‌توان الكل‌هاي دست‌ساز، الكل‌هايي كه برخي اقليت‌ها براي خود تهيه مي‌كنند و الكل‌هاي خارجي در كشور پيدا كرد كه قيمت آن هم زياد است. درواقع افراد هم در طبقات پايين جامعه و هم طبقات بالا مي‌توانند از الكل استفاده كنند. گرچه در تحقيقي گفته شده بود اعتياد به مواد در سطوح پايين و اعتياد به الكل در سطوح بالاي جامعه ديده مي‌شود اما اين‌طور نيست و هر فردي از جامعه با توجه به پولي كه مي‌تواند هزينه كند از آن استفاده مي‌كند.»

اين جامعه‌شناس با اشاره به وظيفه داروخانه‌هايي كه براي امر درمان فعال هستند، انتقاداتي را مطرح می‌کند: «متاسفانه مقداري از الكل مصرفي از طريق همين داروخانه‌ها تامين مي‌شود.» او مي‌گويد: «الكل استاندارد كه كيفيت بالايي دارد براي طبقات بالا استفاده مي‌شود اما الكل تقلبي و دست‌ساز كه ضرر‌هاي بيشتري دارد براي طبقات پايين جامعه است كه خطر بيشتري را هم متوجه آنها می‌کند؛ ضمن اينكه تنها مجازات همان ٨٠ ضربه شلاق در قانون است و فروشنده هيچ تعهدي براي محدوديت فروش به نوجوانان زير ١٨ سال ندارد.»

بيكاري، مشكلات خانودگي، موانع مراقبت‌هاي بهداشتي، ديگركشي، تجاوز و تصادفات رانندگي از مواردي است كه این جامعه‌شناس، در گروه پيامدهاي فردي و اجتماعي از آنها نام می‌برد: «وجود ممنوعيت‌هاي مذهبي و قانوني الكل در كشور ما، ايران را از ساير كشورهاي دنيا متمايز مي‌كند. ما در ايران با مصرف الكل به‌عنوان يك كج‌روي و يك بيماري مواجه هستيم؛ بنابراين بايد نگاه پزشكي، روانشناختي و جامعه‌شناسي به آن داشته باشیم كه متاسفانه كمترين توجه از سوي جامعه‌شناسي به اين موضوع می‌شود. واقعیت این است که در حوزه مصرف الكل ما با نوعي رهاشدگي مواجه هستيم حتي در حوزه پزشكي هم توجه زيادي به اين مسأله نشده است.»

كاظمي با اشاره به اينكه در دو حوزه پيشگيري و درمان هيچ اقدامي انجام نشده، مي‌گويد: «قرار بود كلينيك‌هاي ترك الكل ايجاد شود اما فقط كلينيك مركز ملي مطالعات ايران با امكانات بسيار محدود براي درمان فعال است؛ در حالي كه نيروي انتظامي از وجود حداقل ٢٠٠‌هزار الكلي خبر داده است و عجيب اينكه براي درمان تنها بايد به همان يك مركز مراجعه شود. از سوي ديگر قرار بود مسئوليت مصرف الكل به بهزيستي سپرده شود اما متاسفانه آنها هم از زير بار پذيرش مسئوليت شانه خالي مي‌كنند؛ بنابراين اين رهاشدگي و غفلت‌ها ضرورت توجه به اين حوزه را بيشتر مي‌كند.»