ماندالای شنی؛ مراسم سنتی تبتی ها

برترین ها: ماندالاها نمادهای معنوی و آیینی در هندوئیسم و بودیسم هستند که جهان را به نمایش می گذارند. ماندالا یک کلمه سانسکریت باستان به معنای «دایره» است و ماندالاها درواقع دردرجه اول با دوایر متحدالمرکزشان و دیگر ویژگی های هندسی قابل شناسایی هستند. در ابتدایی ترین شکل، یک ماندالا یک مربع شامل یک دایره با چندین دایره متحدالمرکز یا چند مربع کوچکتر داخلش است.

ماندالاها با طرح های سنتی از جمله شکل های هندسی و بسیاری از نمادهای معنوی باستانی تزئین می شوند. در بودیسم تبتی، ماندالاها با ماسه های رنگی ایجاد می شوند. گاهی اوقات سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی نیز در آن به کار گرفته می شود. بنابراین سنگ لاجورد برای رنگ آبی، یاقوت برای قرمز و... استفاده می شود.

ایجاد ماندالاهای شنی با یک مراسم افتتاحیه آغاز می شود که در آن راهبان مانترا می خوانند و فلوت، طبل و سنج می زنند. سپس شروع به کار می کنند. ابتدا آن ها با دقت اندازه گیری می کنند و خطوط و طرح ماندالا را روی یک سطح صاف با مداد یا گچ می کشند. وقتی طرح کشیده شد، میلیون ها دانه شن رنگی با دقت و زحمت روی طرح گذاشته می شوند. به طور سنتی، چهار راهب با هم روی یک ماندالا کار می کنند و هر راهب وظیفه ساخت یک چهارم ماندالا را به عهده دارد. راهبان با صبر و شکیبایی بسیار ذرات شن را از مرکز به خارج روی طرح پخش می کنند. ساخت یک ماندالای شنی تا چند هفته طول می کشد. با وجود کار سخت و زمان زیادی که برای ساخت این ماندالاها صرف می شود، عمر بسیار کوتاهی دارند. اندکی پس از تکمیل ماندالا، راهبان عمدا آن را از بین می برند به نشانه اینکه هیچ چیز ابدی نیست. شن و ماسه ماندالای ویران شده در یک شیشه جمع می شود سپس در ابریشم پیچیده شده و به رودخانه انداخته می شود تا به طبیعت بازگردد.