انقلابی شدن آسان و انقلابی ماندن دشوار!

محمدرضا زائری؛ نویسنده و فعال رسانه ای در خراسان نوشت: مسلمان شدن آن قدر سخت نیست که مسلمان ماندن. زیرا برای ورود به این عرصه تنها بر زبان آوردن شهادتین کافی است اما بر سر این پیمان باقی ماندن تلاش و کوشش و تعهد و مسئولیت پذیری و عبادت و اطاعت می خواهد.

انقلابی شدن نیز چندان دشوار نیست، اما انقلابی ماندن سخت است. در کوران حوادث و بحبوحه رویدادهای دوره معاصر بسیاری از افراد به کاروان انقلاب پیوستند و با حرکت نظام اسلامی همراه شدند، اما هر چه زمان بیشتر گذشت تحولات و تغییرات گوناگون برخی از آنان را دچار تردید و تزلزل ساخت.

این ریزش ها البته جای تعجب هم ندارد، زیرا رویارویی با مشکلات و سختی ها و آزمون ها و چالش های نو به نو در حرکتهای اجتماعی و دینی آسان نیست و نه تنها ما انسان های معمولی و ضعیف و کم توان بلکه حتی پیامبران نیز گاهی کم می آورند.

قرآن کریم در آیاتی همچون "حتی إذااستیأس الرسل" و "ذالنون إذ دهب مغاضبا" از تعبیر"ظن" یعنی نتیجه گیری و جمع بندی کامل و نهایی استفاده می کند، اما همان جاست که پای "نصر" و یاری خداوند به میان می آید.

در چنین شرایطی همه عوامل و قراین ظاهری از ناکامی و ناامیدی حکایت می کند و همه اسباب و نشانه های ظاهری انسان را به خستگی و سرخوردگی و پشیمانی هدایت می کند.

امروز که ما از انرژی برق استفاده می کنیم و در همه جوانب زندگی از روشنایی برق بهره مند هستیم هرگز نمی توانیم روزها و شبهایی را تصور کنیم که ادیسون نه یکبار و دو بار بلکه ٩٩٩ بار در آزمایش ها و تلاش های خود ناکام مانده است.

امروز نیز با مشاهده مشکلات و ایرادها و نقایص و ناکامی های مختلف جامعه و سختی های تجربه انقلاب اسلامی ممکن است هر شخصی به طور عادی دچار تردید و تزلزل شود.

مخصوصا وقتی سطح اختلافات بالا رود و حوزه مشکلات از مسائل خارجی و عمومی به حدود مسائل کاملا داخلی و در فضای خود متدینین و حزب اللهی ها باشد، به طور طبیعی لغزش و ریزش به وجود می آید.

تعابیری مانند"لتغربلن غربله" به وضوح و صراحت به این غربال شدن اشاره دارد و از چالش انقلابی ماندن سخن می گوید.

انقلابی ماندن اصلا به معنی چشم بستن بر ایرادها نیست بلکه هضم واقعیت ها و تحمل مشکلات است و ایستادگی بر ارزش ها و اصول و این البته تنها با حفظ و استمرار رابطه معنوی و روحی با امام زمان علیه السلام مقدور است.

کسی که برای سلامت بیمارش هزینه می کند وقتی یقین دارد بعد از چند روز با عافیت و آسایش کامل او را به خانه خواهد برد کار مهمی انجام نمی دهد اما وقتی می دانی بچه ای که نگهداری می کنی قرار است بمیرد یا پولی برای بیمارستان می دهی که بیمارت ماندنی نیست، آن وقت است که اعتقاد و ایمان تو به این رابطه و عمق پیوند عاطفی میان انسان و بیمار تجلی پیدا می کند و تنها در چنین شرایطی است که تفاوت ها و اختلاف ها روشن می شود. کسانی که برای خوشی ها و آسایش های دنیا با این انقلاب همراه شده اند با این چالش روبه رو نیستند. چالش انقلابی ماندن تنها برای کسانی است که هر روز و هر لحظه خون دل می خورند ولی باز پای آرمانهای انقلاب ایستاده اند