اسب های وحشی و مقاوم صحرای نامیب

برترین ها: در دشت های حاشیه شرقی صحرای نامیب هیچ باغ سرسبزی نیست. زمین خشک و هوا گرم و خشک است و پوشش گیاهی بسیار کم و پراکنده است. بااین حال، چندین دهه است که گروهی از اسب های وحشی خود را با زندگی در این شرایط سخت بیابان انطباق داده و آنجا را خانه خود کرده اند. این اسب های وحشی که تعدادشان بین ۹۰ تا ۱۵۰ راس می رسد یکی از منزوی ترین جمعیت های اسب در جهان و تنها گله وحشی ساکن آفریقا هستند.

تئوری های مختلفی وجود دارد که چطور اسب ها به این بیابان آمده اند. یک نظریه محتمل این است که آن ها نسل سواره نظام ها و اسب های سواری سربازان آلمانی هستند که با خودشان هنگام اشغال جنوب غرب آفریقا آورده اند. در طول جنگ جهانی اول، برخی از این اسب ها فرار کرده و یا در بیابان رها شدند یا وقتی سربازان در سال 1915 برگشتند اسب ها اینجا ماندند. درنهایت اسب ها در اطراف یک گودال در این دشت ها جمع شدند و برای تامین آب لوکوموتیوهای بخار در ایستگاه راه آهن در این نزدیکی حفاری کردند. این قسمت پرآب در توسعه یافت و نقطه مرکزی سکونت اسب ها شد. عامل دیگری که به زنده ماندن اسب ها کمک کرد، کشف الماس در نزدیکی این منطقه در سال 1908 بود. کلونی های آلمانی به سرعت این منطقه را که 350 کیلومترمربع بود محاصره کردند و به هیچکس اجازه ورود ندادند. سیاستی که شکارچیان را دور نگه داشت و به اسب ها اجازه داد آزاد از تعاملات انسانی زندگی کنند.

در صد سال بعد، از طریق فرآیند انتخاب طبیعی، آن ها تبدیل به نژاد خاص خود شدند که نسبت به خشکسالی و گرما انعطاف پذیر هستند. در تابستان که دمای این بیابان به 40 درجه می رسد، اسب های وحشی نامیب می توانند 30 ساعت بدون آب طاقت بیاورند. در زمستان که دما پایین تر می آید به طور حیرت انگیزی تا 72 ساعت بدون آب دوام می آورند. آن ها از علف صحرا و تکه های از مدفوع خود را می خورند. کود اسب منبع غذایی خوبی است که حاوی تقریبا سه برابر چربی بیشتر از علف های خشک بیابان و تقریبا دو برابر پروتئین بیشتر است. اما بعد از باران، وقتی علف ها زیاد می شوند، تغذیه کمتر استرس زا می شود. در این دوره، اسب ها شب ها غذا می خورند و به آب نزدیک می مانند و تمام روز آب می خورند. شمار آن ها هم به طور قابل توجهی در این دوره زیاد می شود. در سال 1977 وقتی شرکت لوکوموتیوهای بخار تعطیل شد بسیاری از اسب ها درگذشتند. سپس چند مخزن آب برای آن ها قرار داده شد. امروزه گودال آب به طور ویژه برای اسب ها نگهداشته شده است.