طنز؛ درایت صداو سیما در جذب پول‌های یانگوم

شهرام شهيد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ي در ستون طنز روزنامه شهروند نوشت:

بالاخره رسوا شدند همه کسانی که مدعی بودند صداوسیما با خریدن سریال‌های بنجل خارجی پول این مملکت را می‌ریزد دور. در هر اتفاق تلخ و بدی هم حتما روزنه‌هایی از خیر و نیکی هست. بعد از زلزله ویرانگر کرمانشاهان مشخص شد صداوسیما نه‌تنها پول مملکت را دور نریخته بلکه ارزآوری هم داشته و آنچه ما در آینه نمی‌دیدیم، آنها در خشت خام می‌دیده‌اند. شما فکر می‌کنید صداوسیما برای خرید سریال جواهری در قصر چقدر هزینه کرده است؟ جواهری در قصر کدام است؟ همان یانگوم خودمان.

همان که اگر تشریف ببرید گیلان- که معدنی غذایی محسوب می‌شود- جای‌جای جاده می‌بینید رستوران‌ها به جای شله‌قلمکار و باقلا قاتق نوشته‌اند‌، آش یانگوم موجود است. حالا که یادتان آمد، فکر می‌کنید برای خرید آن سریال چقدر هزینه شده؟ دوستی می‌گفت امکان ندارد صداوسیما برای چنین سریال‌هایی پول خرج کرده باشد. احتمالا صداوسیما یک کشتی دارد می‌رود وسط دریا لنگر می‌اندازد. بعد که کشورهای مختلف، سریال‌های بنجلشان را می‌آورند وسط دریا بریزند، صداوسیمایی‌ها تور ماهیگیری‌شان را می‌اندازند تو آب و سریال‌ها را جمع می‌کنند که برایشان مفت بیفتد.

حالا اگر این روایت هم نادرست باشد، بعید است پول چندانی بابت این محصول فرهنگی پرداخته باشند. حالا اینها را چرا گفتم؟ این همه صغری‌کبری چیدم که بگویم هنرپیشه‌ای که نقش یانگوم را بازی کرده، ٤٥‌هزار دلار به زلزله‌زدگان کرمانشاه کمک کرده و چک این کمک را تحویل سفیر ایران در سئول داده است. یعنی ما دو قران و ده‌شاهی دادیم سریال خریدیم اما ٤٥‌هزار دلار پس گرفتیم. رو ملک هم اگر سرمایه‌گذاری می‌کردید، این‌قدر گیرتان نمی‌آمد. دیدید صداوسیما چه تیزهوشانه ارزآوری کرد؟ خوشحال شدید؟ خیلی هم خوب. چون محسن ‌هاشمی گفته جامعه به شادی نیاز دارد. می‌بینید به همین سادگی هم ارز گیر مملکت آمد، هم شادی.

یکی از بهترین روش‌های تولید شادی در کشور هم البته وجود همین مسئولان است. مملکتی که شادی می‌خواهد نیاز به مسئول دارد. نیاز به وعده دارد. به عملکرد دارد. مثلا شما نگاه کنید این کشور لیگ فوتبالی دارد که شبیه سیرک است. یعنی از شعبده‌بازی و بندبازی و پشتک وارو در این لیگ هست تا جادو جنبل‌کردن و سر را در دهان شیربردن. یک لیگ برگزار می‌کنید کلی آدم شاد می‌شوند کلی آدم سر کار می‌روند و... سر کاررفتن و سرکارگذاشتن هم که اصلی تاریخی در این کشور است. اصلا با همین روش و اسلوب است که آمار بیکاران کاهش می‌یابد.

یعنی دولت هرکسی که سرکار گذاشته شده را هم جزو آمار شاغلان می‌آورد. مثلا به یکی می‌گوید، شما بیا بهت وام اشتغال بدهم. از همین لحظه چون می‌داند او را سر کار گذاشته است. فرد بخت‌برگشته را جزو آمار شاغلان حساب می‌کند. غافل از این‌که فرد بخت‌برگشته مذکور خیلی که شانس بیاورد، دو‌سال و سه‌ماه و هشت روز بعد ممکن است وامش را از بانک بگیرد. آن‌وقت با آن پول می‌تواند فقط و فقط یک تور ماهیگیری بخرد و برود سریال بنجل کره‌ای صید کند. صیدی که احتمالا ارزآوری‌اش از بانک مرکزی بیشتر خواهد بود!