امیری و بیرانوند به خاطر تیم‌ملی می‌روند؟

ایران ورزشی: چه مقدمه‌ای بهتر از پیشنهادهای خارجی وحید امیری و علیرضا بیرانوند؟ آنهم وقتی به درخشش آنها در جام جهانی هیچ امیدی نبود! اشتباه‌های پرتکرار بیرانوند در دروازه‌ی پرسپولیس کار را به جایی رساند که همه می‌گفتند بهتر است او در روسیه بازی نکند. وحید امیری هم آنقدر روی نیمکت تیم‌ملی نشسته بود که کسی حتی بازی کردنش را جدی نگرفته بود، چه برسد به اینکه در ترکیب اصلی به میدان برود و درخشان‌ترین ستاره‌ی ایران در جام جهانی باشد.

انگار فقط خودش به خودش اعتماد داشت که به امید دریافت پیشنهاد اروپایی، بدون تمدید قرارداد با باشگاه پرسپولیس به روسیه رفت. پیش از این سفر البته قول داد که اگر پنجره‌ی نقل و انتقالاتی باشگاه را باز نکردند، برگردد و دوباره پیراهن پرسپولیس را بپوشد اما حالا که برگشته، هنوز به امضای قرارداد تن نداده و دلیلش شاید همان پیشنهادهایی باشد که او را هم مثل ما که از فیکس بازی کردنش در جام جهانی غافلگیر شده بودیم، غافلگیر کرده است.

راستی کسی می‌داند این پیشنهادهای رنگارنگی که درباره‌شان حرف می‌زنیم، از کدام باشگاه‌های اروپایی به دست ستاره‌ی ملی‌پوش پرسپولیس رسیده‌اند؟ پیدا کردن‌شان آنقدرها هم دشوار به نظر نمی‌رسد. دو باشگاه قطری که او‌ل‌بار در نیم‌فصل لیگ هفدهم سراغ وحید امیری را گرفته بودند، هنوز خواهان او هستند و اگر شنیده‌هایمان درست باشد، یک باشگاه ترکیه‌ای هم برای به دست آوردن این بازیکن دست به کار شده است. حال آنکه به نظر می‌رسد امیری به اندازه‌ی پیشنهادهایی که از بوندسلیگا و لالیگا دریافت کرده، به آنها توجه ندارد.

آگسبورگ (آلمان) و سلتاویگو (اسپانیا) دو باشگاهی هستند که جویای وضعیت ستاره‌ی ملی‌پوش پرسپولیس شده‌اند و گویا باشگاه اسپانیایی آمادگی خود را برای مذاکره با وحید امیری به صورت رسمی به او اعلام کرده است. از باشگاه اورتون هم که نماینده‌هایش را برای ارزیابی عملکرد وحید امیری به بازی ایران و اسپانیا فرستاده بود، شاید به همین زودی پیشنهاد رسمی خود را به تهران بفرستد که آنوقت کار پرسپولیس برای نگه داشتن این بازیکن سخت‌تر هم خواهد شد.

اگر چه خودِ امیری حرفی از رفتن نزده است: «پوشیدن پیراهن پرسپولیس افتخار بزرگی است که نصیب هر بازیکنی نمی‌شود و خدا را شکر می‌کنم که دو سال پیاپی با این تیم قهرمان لیگ برتر شدیم. الان هم دنبال این نیستم که به پرسپولیس پشت کنم یا بخواهم به این تیم بزرگ لطمه بزنم. فقط به مسئولان باشگاه گفته‌ام اجازه بدهید چند روز استراحت و فکر کنم.»

بیرانوند اما با پرسپولیس قرارداد دارد (تا ۱۴۰۰). اگر چه حتی این قرارداد هم باعث نمی‌شود که باشگاه و برانکو از ماندنش مطمئن باشند. اتفاقا به نظر می‌رسد این دروازه‌بان بیشتر از وحید امیری که بازیکن آزاد است، به حضور در فوتبال اروپا علاقه دارد و مثل همان موقع که جوگیر شد و قرارداد دو ساله‌اش با باشگاه پرسپولیس را ۵ ساله تمدید کرد، هیجان‌زده است: «قطعا پیشنهاداتی به ما خواهد شد و مطمئنم که شما هم از اینکه ما به اروپا برویم، استقبال می‌کنید. البته پرسپولیس را هم تنها نمی‌گذاریم. مطمئن باشید اگر من در پرسپولیس بمانم، وحید (امیری) هم می‌ماند.»

او در حالی از زفتن گفته که شنیده‌ایم هنوز هیچ پیشنهاد رسمی به دست او و باشگاه نرسیده و همه چیز در حد صحبت و مکالمات شفاهی بوده است. البته پرسپولیس می‌تواند با فروش بیرانوند درآمدزایی کند اما مشکل این است که بدون او باید فصل را با تنها یک دروازه‌بان یعنی بوژیداررادوشویچ سر کند و آنوقت تنها دروازه‌بان ذخیره‌اش ابوالفضل درویشوند خواهد بود که دروازه‌بان تیم امید این باشگاه هم هست.

در این شرایط تنها یک راه می‌ماند و آنهم توافق با دو بازیکن ملی‌پوش برای یک نیم‌فصل است. این‌گونه که مثلا بیرانوند را تا نیم‌فصل حفظ کنند و پنجره که باز شد، بجای او دروازه‌بان جدید بیاورند. پیشنهادشان به امیری هم کلا همین بوده که تا فصل را با پرسپولیس شروع کند و اگر پیشنهاد دندان‌گیری داشت، نیم‌فصل برود.

همه‌ی این‌ها را اما که کنار بگذاریم، تازه می‌رسیم به اصل قضیه که علیرضا بیرانوند و وحید امیری را به جدایی از پرسپولیس ترغیب کرده است؛ تیم‌ملی و کارلوس کی‌روش. نه که این جدایی را مرد پرتغالی از آنها خواسته باشد اما شنیدیم دعواهای اخیر کی‌روش و برانکو چنان نگران‌شان کرده که برای از دست ندادن پیراهن تیم‌ملی، تصمیم به ترک پرسپولیس گرفته‌اند.

این نگرانی به حدی است که هر دو بازیکن درباره‌اش با مدیران باشگاه صحبت کرده‌ و گفته‌اند اگر قرار باشد دعواهای کی‌روش و برانکو ادامه پیدا کند، رفتن را ترجیح می‌دهند چرا که ممکن است این دعواها حذف آنها از تیم‌ملی را در پی داشته باشد. تمجیدهای بیرانوند و امیری از سرمربی تیم‌ملی و حمایت نکردن‌شان از برانکو در دعوای اخیر (کاری که همه‌ی بازیکنان پرسپولیس انجامش دادند) هم می‌تواند مُهر تاییدی باشد بر شرطِ عجیب و غریب آنها برای تمدید.