جدیدی: کشتی ایران نمرده است

فرهیختگان: در انتخاباتی که رسول خادم با اعتماد صددرصدی اعضای مجمع برای بار دوم سکان کشتی را برای چهار سال دیگر برعهده گرفت و البته این چهار سال را به پایان نرساند، عباس جدیدی جدی‌ترین رقیب انتخاباتی خادم محسوب می‌شد.

خیلی‌ها معتقد بودند او اختلافات قدیمی را از روی تشک به مجمع آورده، اما جدیدی پیش از رای‌گیری، مجمع را با ناراحتی ترک کرد و رفت. جالب است که او امروز اعتقاد دارد رسول خادم نباید می‌رفت! او عباس جدیدی است، مردی که کشتی از او خاطرات زیادی دارد. بی‌هیچ توضیح اضافه‌ای صحبت‌های نایب‌قهرمان المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و دارنده یک طلا و دو برنز جهان با «فرهیختگان» را در ادامه می‌خوانید.

آقای جدیدی! رسول خادم بعد از جهانی استعفا کرد و رفت. کشتی روزهای سختی را سپری می‌کند؟

من نمی‌دانم، اصلا آمادگی مصاحبه ندارم. ان‌شاءالله که کشتی موفق باشد.

فقط می‌خواستیم بدانیم که باز هم برای ریاست فدراسیون کشتی کاندیدا خواهید شد؟

بعید می‌دانم کاندیدا شوم، از ما جلوتر و صاحب‌نظرتر خیلی‌ها هستند.

اما شما هم عمرتان را در کشتی گذاشته‌اید.

هرجا باشم کمک می‌کنم. امیدوارم که هر کسی که این‌بار برای ریاست فدراسیون کشتی می‌آید نقاد و نقدکننده را دشمن قلمداد نکند.

منظورتان رسول خادم است؟

من خیلی دوست داشتم رقیب دیرینه‌ و دوست امروزم، رسول خادم تا پایان المپیک با همه مشکلاتی که وجود داشت، می‌ماند.

گفته می‌شود شاید امیر خادم ریاست فدراسیون را برعهده بگیرد؟

او هم خیلی خوب است، خیلی فرقی نمی‌کند چه کسی باشد، فقط از خانواده کشتی باشد. هر کسی که بیاید خوب است به خرد جمعی احترام بگذارد.

از حمید بنی‌تمیم که سرپرست فدراسیون کشتی شده هم به‌عنوان یکی از گزینه‌های اصلی ریاست یاد می‌شود.

او هم زحمت کشیده، کارمند تربیت‌بدنی و از بدنه کشتی است. چند سال با رسول خادم کار کرده، تجارب زیادی به دست آورده است. نباید کسی را تخریب کرد، باید اجازه داد همه کار کنند.

شما دوست ندارید کمک کنید؟

همیشه خودم را مدیون کشتی می‌دانم، هر چه دارم از کشتی است، چه در بطن کار باشم و چه نباشم، اهل کشتی هستم و چرخ کشتی بدون ما هم می‌چرخد و روبه جلو می‌رود. من در مسابقات جام‌جهانی ساری سرمربی تیم بودم و تیم هشتم دنیا را قهرمان جام‌جهانی تحویل دادم اما حالا معتقدم از من پیشکسوت‌تر زیاد است.

ولی کشتی با اُفت عجیبی مواجه شده و نتایج جهانی‌های اخیر هرگز امیدوارکننده نبود.

کشتی در مملکت ما ریشه دارد، این‌جوری نیست که به این راحتی‌ها نابود شود. شاید بعضی موضوعات سلیقه‌ای باشد و در مسیر، فرازوفرودها و صعودونزول‌هایی را ببینیم اما کشتی ایران نمرده است.

کشتی ما یک معدن غنی است که فقط باید خوب استخراجش کنیم. هر کسی که می‌آید باید روی بحث‌های روحی بچه‌ها کار کند، چون بچه‌ها از این نظر شرایط خوبی ندارند. به هرحال در این مدت حاشیه‌هایی به وجود آمد که من نمی‌توانم در موردش قضاوت کنم. امیدوارم هر کسی می‌آید اول روی این مساله کار کند. باید به فکر المپیک باشیم.

انتخاب غلامرضا محمدی و محمد بنا به‌عنوان سرمربیان تیم‌های ملی آزاد و فرنگی را چطور دیدید؟

اینها زحمت کشیده‌اند، مربیان بسیار خوبی هستند. بعد از دوره کشتی‌شان، تجارب خوبی در مربیگری به‌دست آورده‌اند و کارنامه خوبی دارند. اینها مربیان رزومه‌داری هستند. همه باید کمک کنیم، فقط باید کار کرد. وقتی مسئولیتی برعهده می‌گیری قهر کردن دیگر بی‌معنی است! آن چیزی که مهم است، مشارکت است.

من باز هم می‌گویم رسول خادم نباید کشتی را کنار می‌گذاشت و خداحافظی می‌کرد. از او تقاضا می‌کنم برگردد و کشتی را رها نکند. باید از تجربه این سال‌های مدیریت او استفاده کرد. من، رسول خادم، غلامرضا محمدی، اکبر فلاح و بقیه همه چیزمان را از کشتی داریم، دوست نداشتم رسول عطای کشتی را به لقایش ببخشد و برود.

او به درد کشتی می‌خورد. همه ما هر چه داریم باید به پای کشتی بریزیم. باید دِین‌مان را به این رشته ادا کنیم، اینجا بحث منافع ملی مطرح است و جایی که نام کشور وسط بیاید همه باید کمک کنیم.

واقعا فکر می‌کردیم به خاطر مسائلی که از قبل بین شما و رسول خادم وجود داشت، امروز از او انتقاد کنید!

اصلا چرا باید انتقاد کنم؟ من از رفتنش خیلی ناراحت شدم، باید تا المپیک می‌ماند. از این ستون به آن ستون فرج است! یک سیب را هوا بیندازی ۱۰۰ چرخ می‌خورد تا به زمین بیفتد. شاید واقعا در این دو سال مانده تا المپیک، یک‌سری از مشکلات حل می‌شد و او مزد زحمات هشت ساله‌اش را در المپیک می‌گرفت. من هنوز هم باورم نمی‌شود که او رفته، وقتی استعفا داد خشکم زد، هنوز هم در شوک هستم.