چرا پرسپولیس تیم نیم‌فصل اول نیست؟

سرخ نیوز: پرسپولیس که توانسته بود نیم فصل نخست لیگ برتر را با صدرنشینی به پایان ببرد، از شروع دور برگشت نتایج خوبی را مقابل حریفانش کسب نکرده است.

این تیم در ۵ بازی اخیر خود ۲ باخت مقابل تیم‌های فولاد و هوادار داشته، یک مساوی برابر آلومینیوم و فقط برابر تیم های ذوب آهن و صنعت نفت آبادان پیروز بوده است. به عبارتی سرخپوشان پایتخت طی پنج هفته ابتدایی نیم فصل دوم، تنها ۷ امتیاز کسب کرده‌اند. این در شرایطی است که آن ها در نیم فصل نخست تا این مقطع ۱۱ امتیاز دریافت کرده و در صدر جدول قرار داشتند. حتی با وجود باخت به تراکتور در هفته هفتم لیگ برتر، روند نتیجه گیری پرسپولیس متوقف نشد و در مقاطعی از فصل موفق شد با حریفانش فاصله معناداری ایجاد کند. به طوری که در پایان هفته پانزدهم تیم پرسپولیس ۳۲ امتیازی بود و صدرنشین فعلی لیگ یعنی سپاهان، ۲۷ امتیازی و در رتبه سوم. حال اما تیمی که ۵ امتیاز بیشتر از تیم مورایس داشت، با ۳ امتیاز اختلاف در رتبه دوم ایستاده!

اوج گیری رقبا در روزهای بد پرسپولیس

متاسفانه پرسپولیس نتوانست از اندوخته امتیازات خود در نیم فصل دوم دفاع کند و آن قدر امتیاز از دست داد تا رقبا به او رسیدند. که یکی از دلایل مهم این اتفاق ضعف در گلزنی و اشتباهات دفاعی بوده. این هم از بدشانسی های سرخ هاست که در روزهای بدشان، حریفان اوج گرفته اند.

سپاهان در نیم فصل دوم همه امتیازات کامل را گرفته، استقلال فقط یک باخت داشته و با ۱۲ امتیاز به نزدیکی پرسپولیس رسیده است. تراکتور هم که در نیم فصل اول در میانه های جدول بود، حالا چهره یک مدعی را به خود گرفته و چراغ خاموش در حال نزدیک شدن به صدر است. شاگردان خمز به لطف درخشش آلوز برزیلی و گلزنی های اسدی، ۱۱ امتیاز را در هفته اخیر کسب کرده اند و هم اکنون در رتبه پنجم قرار دارند.

لزوم حفظ آرامش سرخ ها

خوشبختانه پرسپولیس با وجود امتیازاتی که از دست داده است هنوز فرصت برای جبران دارد، چون همچنان در بالای جدول است و یک برد تا رسیدن به صدر جدول فاصله دارد. شاگردان گل محمدی باید از رقابتی که شکل گرفته برای بالا بردن انگیزه خود استفاده ببرند و در بازی های باقی مانده نهایت تلاش خود را برای امتیاز گرفتن از حریفان به کار بگیرند. گرچه داوری ها در هفته های اخیر به شدت سرخ ها را اذیت کرده و نقش غیرقابل انکاری هم در عدم نتیجه گیری آن ها داشته است، ولی اگر قرار باشد همه وقت و انرژی این تیم صرف این موضوع شود دیگر توانی برای مبارزه با حریفان باقی نخواهد ماند.

پرسپولیس به خاطر آرامش خودش هم که شده باید از این فضا فاصله بگیرد. حتی اگر بدبینانه و با این دید به ماجرا نگاه کنیم که جریانی پشت پرده برای متوقف کردن این تیم وجود داشته و دارد، باید قوی و محکم مقابلش ایستاد و این فقط با داد و فریاد و اعتراض میسر نیست و جواب اصلی را باید در زمین مسابقه داد. در واقع تنها با نتیجه گیری در بازی ها می توان مقابل همه چیز ایستاد.

یک سوزن به خودمان …

در نیم فصل نخست هم داوران کم به ضرر پرسپولیس سوت نمی زدند، ولی این تیم آن قدر پرقدرت ظاهر می شد که برخی اشتباهات فاحش هم نتوانست تاثیری در نتایج بگذارد. به طور مثال در دقایق پایانی بازی رفت پرسپولیس مقابل هوادار یک هند پنالتی عجیب از اسماعیلی فر گرفته شد، این در حالی بود که او بیرون از محوطه جریمه خطا کرده بود. شجاعیان در دقیقه ۸۲ آن پنالتی را گل کرد تا بازی ۳-۱ به سود سرخ ها تمام شود.

بی شک اگر مثل بازی اخیر دو تیم، پرسپولیس گل نزده بود و برای خود حاشیه امنیت نمی خرید این پنالتی می توانست به قیمت از دست دادن ۳ امتیاز برای پرسپولیس تمام شود. در مقایسه دو صحنه، آیا آن پنالتی اتفاق مهمتری بود یا خطایی که از عمری در بازی برگشت دو تیم گرفته نشد؟ صد البته که یک ضربه پنالتی تعیین‌کننده‌تر است تا توپی که با طی شدن یک فاصله چند متری به مهاجم حریف رسید. فقط کافی بود فرجی آن توپ را دفع کند یا مدافعان روی بازیکن صاحب توپ خطا کنند، شاید در ادامه آن گل به ثمر نمی رسید. بی تعارف، بیایم یک سوز هم به خودمان بزنیم و اگر اشتباهات داوران را بولد می کنیم، اشتباهات خودمان را هم ببینیم.

پرسپولیس فرصت های زیادی را مقابل دروازه هوادار خراب کرد که اگر یکی از آن گل شده بود برای نجات این تیم کافی بود. آنگاه به مانند بازی رفت حتی اشتباه داور هم جلوی نتیجه‌گیری تیم‌مان را نمی گرفت.