سه نکته از دیشب و پریشب که در خاطرمان می‌ماند

برترین‌ها: رقابت‌های لیگ برتر پس از 20 روز تعطیلات دوباره از سر گرفته شد. این هفته از لیگ برتر نکات جذابی داشت مثل اولین حضور بانوان در ورزشگاه سیرجان و البته مساله آزاردهنده‌ای چون کیفیت بد تصویربرداری مسابقات لیگ برتر. از مثبتش شروع می‌کنیم: کم کم حضور بانوان علاقه‌مند به فوتبال در استادیوم‌های ایران فراگیر می‌شود و حس قشنگی به مردم می‌دهد. شب گذشته هم برای اولین بار بانوان سیرجانی برای تماشای بازی پرسپولیس و گل‌گهر در ورزشگاه حضور داشتند و به تشویق تیم خود پرداختند. مشکلی هم پیش نیامد و حالا البته باید این مطالبه زنده بماند که چرا تماشاچیان مرد و زن جدا از هم هستند و کنار هم نشستنشان و خانوادگی کردن فضای استادیوم‌ها واقعا چه ضرری دارد؟ مثلا در دیدار استقلال مقابل مس کرمان هم حرکات دختر جواد نکونام روی سکوهای آزادی که برای برد استقلال صلوات می‌فرستاد مورد توجه قرار گرفت. واقعا آسمان به زمین آمد؟

نکته دیگر این هفته از لیگ برتر درخشش بازیکنان خارجی استقلال و پرسپولیس می‌باشد؛ گوستاوو بلانکو و اوستون اورونوف با گل‌هایی که به ثمر رساندند ناجی تیم خود بودند؛ بلانکو دو گل در بازی با مس رفسنجان به ثمر رساند تا منتقدانش را ساکت کند و تیتر یک روزنامه ها بشود و به او لقب باتیستوتا بدهند و  اورونوف هم با سوپرگلی که در بازی شب گذشته به ثمر رساند مورد ستایش هواداران قرار گرفت.

نکته منفی مسابقات لیگ برتر تصویربرداری ضعیف مسابقات می‌باشد. کیفیت پایین فیلمبرداری و قطع صدای تماشاگران در بازی استقلال و مس رفسنجان و کیفیت تصویر بازی پرسپولیس - گل‌گهر که در حد بازی آتاری بود صدای علاقه‌مندان به فوتبال را در آورد.

سیامک رحمانی در رابطه با این موضوع توئیتی منتشر کرد:

رسول بهروش هم در صفحه اینستاگرامی ورزش مدیا نوشت: باورکردنی نیست که در دوران انفجار فناوری و در زمانی که عربستانی‌ها کم‌کم فیلمبرداری پلی‌استیشنی را امتحان می‌کنند، تلویزیون ایران هنوز بدترین و بی‌کیفیت‌ترین تصاویر را از مسابقات فوتبال به خورد مخاطبانش می‌دهد. آخرین پرده از بی‌کفایتی دوستان، عذاب نود دقیقه‌ای بود که در بازی گل‌گهر و پرسپولیس به مردم تحمیل شد. به جرات می‌توان گفت این زباله‌ای که به اسم تصویر زنده روی آنتن رفت، حتی در استانداردهای سی سال پیش دنیا هم نیست. تازه همین هم چپ و راست دچار اختلال می‌شد و عقب و جلو می‌رفت. از کادربندی و کارگردانی تلویزیونی هم اگر قرار باشد حرف بزنیم، رسما مثنوی هفتاد من کاغذ خواهد شد.

یکی از مجریان خود تلویزیون در ایام نوروز اعتراف کرده بود صداوسیما برای کشاندن سلبریتی‌ها روی آنتن زنده، بین دویست میلیون تا یک میلیارد تومان به هر کدام از آنها پول داده است؛ آیا واقعا نمی‌شود هزینه چهار تا از این مهمان‌های توخالی و به دردنخور را خرج مدرن‌سازی تجیهزات‌تان کنید تا چشم بیننده پای تماشای یک بازی فوتبال چرک نکند؟ حقیقتا چرا هیچ ارزشی برای مردم قائل نیستید و به آنها به چشم رعیت نگاه می‌کنید؟ آیا به غیرت‌تان بر نمی‌خورد که پوشش تلویزیونی لیگ دو امارات و قطر هم صد پله از ایران بالاتر است؟ باور کنید خیلی‌ها از کل محصولات تلویزیون چند هزار میلیاردی شما فقط همین یک فوتبال را تماشا می‌کنند. حق پخش را که با گردن‌کلفتی نمی‌دهید؛ حداقل تصویری روی آنتن بفرستید که بیننده حالت تهوع پیدا نکند. هرچند مطمئنیم داخل این گور هیچ مرده‌ای نخوابیده، وگرنه لااقل یک بار به خاطر این نوع پخش تلویزیونی از مردم عذرخواهی می‌کردید...

همچنین برخی از کاربران واکنشی طنز به این موضوع داشتند:

* رفتم خونه پدربزرگم بازی پرسپولیس را ببینم، زدم شبکه سه یهو بابا بزرگم اومد بالا سرم گفتش کی بهت گفته اتاری بیاری وصل کنی؟؟!!

* با کیفیت دوربین بازی پرسپولیس - گل‌گهر میشه نفت تولید کرد.