وینگرستان؛ ویرانه یا گلستانِ پرسپولیس؟

فوتبال ۳۶۰: پرسپولیس در شرایطی عجیبی گیر آمده است؛ این تیم که داشت خودش را مهیا می‌کرد تا پرقدرت، فصل جدید را شروع کند، به یکباره با جدایی سرمربی‌اش مواجه شد تا تقریبا همه برنامه‌هایش به هم بریزد. این تیم که اواسط فصل گذشته، اسماعیل کارتال را به عنوان سرمربی جدید معرفی کرد، پس از چند ماه و به دلیل اتفاقات غیرفوتبالی در ایران، مجبور شده با او قطع همکاری کند. برخلاف ماه اخیر که تمام هم‌وغم مسئولان این باشگاه، خریدن بازیکن جدید بود، حالا دغدغه اصلی آن‌ها یافتن سرمربی تازه‌ای است تا جای اسماعیل کارتال را بگیرد. این مشکل اولیه است؛ مشکل دیگری که می‌تواند در ادامه برای پرسپولیس تبدیل به یک بحران احتمالی شود بلاتکلیفی بازیکنانی است که با نظر اسماعیل کارتال خریداری شده‌اند؛ بازیکنانی که دست بر قضا تعدادشان کم نیست و از همه بدتر اینکه غالبا هم در یک پست بازی می‌کنند.

وینگرستان پرسپولیس

برای تشریح این شرایط کافی است به خریدهای جدیدی که پرسپولیس در این فصل داشته نگاهی انداخته شود؛ به غیر از پیام نیازمند که وضعیتش مشخص است سایر گزینه‌ها، وینگر هستند: تیوی بیفوما، محمدامین کاظمیان، مجتبی فخریان، رضا شکاری و محمدحسین صادقی. این تعداد وینگر درحالی به فهرست پرسپولیس اضافه شده‌اند که این تیم از قبل اوستون اورونوف، فرشاد احمدزاده، امید عالیشاه و وحید امیری را هم در این پست داشته و به تازگی با اتمام خدمت سربازی محمد عمری، او را هم به فهرست اضافه کرده است. با حسابی سرانگشتی، پرسپولیس همین حالا 10 بازیکن در پست وینگر دارد. جالب آنکه اگر اوستون اورنوف مصدوم نباشد، تحت هر شرایطی در ترکیب قرار خواهد گرفت و آن وقت 9 نفر دیگر، باید برای یک جای خالی مبارزه کنند.

درست است که عنوان شده تعدادی از این بازیکنان 2 یا چند پُسته هستند ولی این موضوع نمی‌تواند اصل داستان را از بین ببرد؛ چراکه خصوصیت بارز آن‌ها بازی در کناره‌های زمین است و بیشترین کارایی را در این بخش از زمین دارند.

بحران یا گلستان؟

داشتن 10 وینگر در فهرست پرسپولیس، ابهام تازه‌ای نیست؛ زمانی که رضا دوریش به دل بازار زد و بازیکنان مذکور را خرید، بسیاری او را بابت این مورد سرزنش کردند ولی مجموعه مدیریتی پرسپولیس این موضوع را به سبک و فلسفه فوتبالی اسماعیل کارتال ربط داده و از این می‌گفتند که این همه وینگر، با توجه به سلیقه کارتال جذب شده است. این‌جا دقیقا همان محل پرسش است؛ حالا که کارتال رفته، سرمربی جدید می‌خواهد با این همه وینگر چه کند؟ اگر سرمربی جدید پرسپولیس علاقه‌ای به سیستم‌های 1-3-2-4 و یا 3-3-4 نداشته باشند، تکلیف چیست؟ اگر مربی‌ جدید بخواهد 2-5-3 بازی کند چه؟ یا 2-4-4 ای که مبتنی بر استفاده از 2 هافبک میانی با خصوصیات تدافعی باشد؟ این‌جاست که این شرایط از همین حالا می‌تواند تبدیل به یک بحران شود؛ به ویژه آنکه پرسپولیس قرار نیست در آسیا بازی کند و تعداد بازی‌هایش کم است و نیازی به استفاده از سیستم چرخشی هم پیدا نخواهد کرد.

هرچند که این سکه می‌تواند روی دیگری هم داشته باشد؛ یعنی سرمربی جدید با همان اندیشه‌های کارتال یا شبیه به او وارد گود شود و آن وقت از داشتن این همه وینگر که تعدادی از آن‌ها قابلیت استفاده در چند پست را هم دارند، ذوق‌زده شود. اگر غیر از این باشد، از همین حالا می‌توان تصور کرد که تعدادی از این بازیکنان تازه به خدمت گرفته، باید خودشان را برای انتقال قرضی به باشگاهی دیگر آماده کنند.