مدافعان «شوک درمانی» مسببان وضع فعلی هستند

خبرآنلاین: جنگ ۱۲ روزه چشم‌اندازها را در ایران تغییر داد. حالا اولویت تقویت توان دفاعی کشور به اولویتی مورد قبول عمده کارشناسان قرار گرفته است. با این حال همچنان نسبت به سیاستهای موفق میان اقتصاددانان طیف‌های مختلف وجود دارد. در دولت چهاردهم اما همچنان رویکرد اقتصاددانان دست راستی، مانند تمام دولتهای پس از جنگ بیش از اقتصاددانان منتقد مقبول واقع شده و به نظر می‌رسد دولت چهاردهم هم برای تامین بخشی از کسری‌های خود به دنبال افزایش قیمت‌ها و گران‌سازی است.

در این رابطه حسین راغفر، کارشناس اقتصاد سیاسی، با انتقاد از رویه حاکم بر سیاستگذاری پس از حمله اسراییل  هشدار داد: طرح شدن دوباره «خصوصی‌سازی» به عنوان راه حل رفع بحرانهای فعلی، از ناامیدکننده‌ترین‌ها بود. چرا که خصوصی سازی در ۳۷ سال گذشته از عوامل اصلی ایجاد بحران‌هایی بوده که امروز تار و پود کشور ما را در بر گرفته است. اگر ذره‌ای عقلانیت وجود داشت، پس از نزدیک ۴ دهه شکست این سیاست کنار گذاشته می‌شد نه اینکه همچنان به عنوان راه رفع مشکلات فعلی مطرح شود.

وی افزود: این اقدامات یادآور «شوک درمانی» است. در وضعیتی که حواس عموم مردم به جنگ و بمباران است، از محافل تصمیم‌گیری صحبتهایی در مورد خصوصی‌سازی شرکت نفت شنیده می‌شود. تحمیل هر شوک تازه‌ای به جامعه بیش از هر چیز به زیان ثبات سیستم حاکم و کشور است و این پیشنهادها را نه دلسوزان که براندازان باید طرح کنند.

راغفر حذف ۴ صفر و افزایش نرخ ارز را دو اقدام ناامیدکننده دیگری دانست که در روزهای پس ازجنگ ۱۲ روزه به کشور آسیب زد.

وی افزایش نرخ کالاهای خوراکی را هم خسارت بار دانست و گفت: مدافعان «شوک درمانی» مسببان وضع فعلی هستند ولی از بحران اخیر هم نهایت استفاده را بردند تا با تحمیل شوک، فرصتهای بیشتری برای سودجویی اقلیتی ناچیز فراهم کنند. به تعبیری اقلیتی کم شمار، برای جذب درآمد بیشتر و در راستای اهداف خود، به هر اقدام ضد مردمی و ضد ملی دست می‌زنند و تصمیم‌گیران به جای برخورد با آنها، این سیاستها را تصویب و اجرا می‌کنند.