خودروهای اسپرتی که فروششان فاجعه است!

گجت‌نیوز: شاید فکر کنید همه خودروهای اسپرت محبوب و پرفروش‌اند، اما برخی مدل‌ها با شکست کامل در بازار روبه‌رو شدند و حتی نامشان هم به سختی شناخته می‌شود. در این مطلب، با بدفروش‌ترین خودروهای اسپرت تمام دوران آشنا شوید.

شرکت‌های خودروسازی باید عملکرد بی‌نقصی داشته باشند، زیرا خودرویی که آن‌ها طراحی و تولید می‌کنند، باید بتواند سرنشینان را در کمال رفاه و آسایش از نقطه‌ای به نقطه دیگر جابه‌جا کرده و از آن‌ها به خوبی مراقبت کند. اگر کوچک‌ترین نقصی وجود داشته باشد، ممکن است جان و سلامتی سرنشینان به خطر افتد.

خودروسازان میلیون‌ها دلار برای توسعه خودروهایشان هزینه می‌کنند تا ماشینی تولید شود که از یک سو بتواند طیف گسترده‌ای از خریداران بالقوه را جذب کند و از سوی دیگر، منحصربه‌فرد باشد و قابلیت‌های ویژه‌ای ارائه دهد. معمولا خریداران سخت پسند هستند، چرا که برای خرید یک خودرو جدید باید پول زیادی بدهند و فرض کنید که خریدار یک خودرو اسپرت و لوکس چقدر می‌تواند سخت پسندتر باشد.

بدفروش ترین خودروهای اسپرت تمام دوران

بعضی از افراد تا پای جان به خودروهای دنده دستی وفادار هستند و ممکن است هیچ گاه به خرید ماشین‌های اتوماتیک فکر نکنند، در حالی که گروهی دیگر معتقدند سرعت گیربکس‌های اتوماتیک با مأموریتی که یک خودرو پرفورمنس دارد، همخوانی بیشتری خواهد داشت. اگر بتوانید گروه دوم را قانع کنید، احتمالا کار بزرگی انجام داده‌اید.

خودروهایی مثل پورشه ۹۱۱ یا خانواده دوج هلکت به دلایل مختلفی محبوب هستند و اگر به آمار فروش آن‌ها نگاه کنید، میزان استقبال از آن‌ها کاملا مشهود است. موفقیت این خودروها بدون شکست به دست نیامده‌اند. به ازای هر خودرو اسپرت که پوستر آن روی دیوار اتاق خواب و مقابل هتل‌های مجلل چسبانده شده، یک مدل فراموش شده وجود دارد که هرگز نتوانسته در دل مخاطبان جا باز کند. برخی از این خودروها به دلیل نقص فنی فروش کمی داشتند، اما برخی دیگر فقط در زمان و مکان بدی عرضه شدند. در ادامه ۷ خودرو اسپرت پرفروش تمام دوران‌ها را معرفی می‌کنیم.

شورولت SSR

وقتی به شورولت SSR نگاه کنید، پیش خودتان خواهید گفت که آیا واقعا یک خودرو اسپرت است؟ حال اگر بفهمید که SSR مخفف Super Sport Roadster است، احتمالا بیش از پیش گیج می‌شوید، چرا که این خودرو وانت شکل بعید به نظر می‌رسد شبیه به یک ماشین اسپرت واقعی باشد! در اوایل دهه 2000 یا قرن بیست‌ویکم، کمپانی شورولت معتقد بود که مردم برای خرید پیکاپ‌ها و کانورتیبل‌های سقف سخت سر و دست می‌شکنند و به جای اینکه تمرکز خود را معطوف به هر یک از این مدل‌ها کند، تصمیم گرفت با یک تیر دو نشان بزند.

پرسش اصلی این است که آیا شورولت موفق شد؟ اس اس آر یک خودرو هاردتاپ یا سقف سخت (منظور سقفی بازشونده از جنس بدنه است) بود که فضای ذخیره سازی آن در پشت وانت قرار داشت. مهندسان این شرکت تمرکز خود را صرف عملکرد فنی کردند و عملا توجهی به کاربردی بودن آن نداشتند. انحناها و تناسبات این خودرو به ظاهر اسپرت، یادآور محصولات دهه 1930 میلادی است و طراحی آن ریاکارانه و ارزان قیمت به نظر می‌رسد. تنها نکته مثبت شورولت SSR، قوای فنی آن بود که شامل یک پیشرانه 5.3 لیتری 8 سیلندر با گیربکس دستی می‌شد. از این خودرو تنها 12.156 دستگاه به فروش رسید!

پلیموث پراولر

در حالی که جنرال موتورز و شورولت در تلاش بودند تا با SSR یک خودرو هات رود مدرن بسازند، کرایسلر و پلیموث تصمیم گرفتند در این مسیر گام بردارند. حالا که به این خودروها نگاه می‌کنیم، سخت است که درک کنیم چرا شرکت‌های بزرگی مثل GM فکر می‌کردند که ایده آن‌ها خوب است! به هر حال بخش زیادی از جذابیت هات رود در این واقعیت نهفته است که از زمان دیگری می‌آید. با این حال، شرکت پلیموث تصمیم گرفت با پراولر که یک هات رود مدرن به شمار می‌رفت، به کار خود ادامه دهد. پراولر با طراحی چراغ‌های باز در جلو و سپر تیزی که به سمت عقب کشیده شده بود به میدان آمد.

سپرها و چراغ‌های جلو به هر بیننده‌ای یادآوری می‌کند که پراولر مدرن‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد. زیر کاپوت بسیار باریک این خودرو یک پیشرانه 3.5 لیتری 6 سیلندر با 214 اسب بخار قدرت قرار گرفته بود که نیروی محرکه آن از طریق یک گیربکس اتوماتیک 4 سرعته به چرخ‌ها منتقل می‌شد. Prowler می‌توانست ظرف 7 ثانیه از سکون مطلق به شتاب 100 کیلومتر برسد. در نهایت گرچه این ماشین اسپرت ایده جالبی داشت، اما خوب پیش نرفت و همین باعث شد تا فقط 10.741 دستگاه بفروشد.

دی ام سی دلورین

اگر به عنوان یک تماشاگر معمولی سینما به دی ام سی دلورین نگاه کنید، با توجه به نقش اصلی این خودرو در فیلم «بازگشت به آینده» انتظار یک ماشین اسپرت خیلی خفن را دارید، اما فقط یک خوره ماشین می‌داند که دلورین یک خودرو اسپرت آمریکایی پر زرق و برق و بی‌کیفیت است. البته دلورین در فیلم مذکور شبیه به یک ستاره درخشان سینما و یک پرفورمنس تمام عیار به نظر می‌رسید که روکش فلزی برس خورده داشت و برای سفر در زمان عالی بود. حتی نیمرخ پایین و تناسبات آن نشان می‌داد که یک خودرو فوق سریع است، اما جدای از ظاهر، زیر کاپوت با کمبودهایی دست‌وپنجه نرم می‌کرد.

دلورین مجهز به یک موتور عقب شده تا وزن آن در طول بدنه توزیع شود. با این وجود، پیشرانه ۶ سیلندر ناامیدکننده آن ساخت رنو – پژو – ولوو بوده و می‌تواند در بهترین حالت ۱۳۰ اسب بخار قدرت تولید کند. البته شاید خیلی هم بد به نظر نرسد، اما از خود پرسیده‌اید که ۱۳۰ اسب بخار چطور می‌تواند بدنه فولادی این خودرو ۱۲۲۴ کیلوگرمی را به حرکت درآورد؟

دی ام سی دلورین به عنوان یک خودرو اسپرت، ۹ ثانیه زمان لازم داشت تا بتواند از سکون مطلق به شتاب صد کیلومتر برسد. این ماشین با هر دو گیربکس پنج سرعته دستی و سه سرعته اتوماتیک عرضه می‌شد که هر دو عملکرد ضعیفی داشتند. دلورین با اینکه ضعیف عمل کرده، اما به عنوان یک ستاره هالیوود در دنیای خودرو همچنان نمادین باقی مانده.