سه زن بالای ۵۰ سال سینمای ایران که این روزها بیننده دارند

برترین‌ها: سه بازیگر زن بالای پنجاه سال سینما و تلویزیون ایران حالا عهده‌دار سه نقش در شبکه نمایش خانگی هستند که این همزمانی، به‌خودی‌خود قابل توجه و معنادار است. مهتاب کرامتی ۵۵ ساله، لعیا زنگنه ۶۰ ساله و مریلا زارعی ۵۲ ساله، هر سه از چهره‌هایی هستند که در دهه هفتاد به شهرت رسیدند و به‌نوعی نمایندگان نسل تازه‌ای از بازیگران زن در آن دوران محسوب می‌شدند. دهه‌ای که فضای سینما و تلویزیون ایران در حال پوست‌اندازی بود و شرایطی فراهم شده بود تا چهره‌های جدید با انرژی و جذابیت خاص خود مطرح شوند. در آن زمان، افرادی مانند مهتاب کرامتی و لعیا زنگنه به نمادهای زیبایی، وقار و بازیگری زنانه در قاب تصویر بدل شدند. اکنون با گذشت بیش از دو دهه، این بازیگران وارد مرحله‌ای تازه از زندگی حرفه‌ای خود شده‌اند، اما همچنان توانسته‌اند جایگاه خود را در عرصه تصویر حفظ کنند و در قالب نقش‌هایی متفاوت ظاهر شوند.

مهتاب کرامتی؛ کرمونی‌ترین قالی دوران سینمای ایران

مهتاب کرامتی همچنان یکی از چهره‌های متمایز و تاثیرگذار در میان بازیگران هم‌نسل خود به‌شمار می‌آید. او به‌طرز محسوسی توانسته است جذابیت ظاهری خود را حفظ کند و حضورش در قاب تصویر همچنان چشم‌نواز است. طراحی پوستر قسمت سوم سریال «گل سنگ» نیز با تمرکز بر چهره او، نشان‌دهنده اهمیت و جایگاه این بازیگر در روایت اثر است. کرامتی در این سریال نقش «محبوبه» را ایفا می‌کند؛ شخصیتی که در مرکز درام قرار دارد و از پیچیدگی‌های روانی قابل توجهی برخوردار است.

او زنی است که به همسرش شک دارد، اما این تردید را نه از موضع ضعف، بلکه از جایگاه استقلال و قدرت مطرح می‌کند. شخصیت محبوبه نه زنی منفعل است و نه گرفتار اغراق‌های احساسی؛ بلکه تصویری از زنی مدرن و خودآگاه ارائه می‌دهد. هرچند مهتاب کرامتی در سال‌های اخیر کم‌کارتر شده، اما همین حضورهای محدود نیز نشان می‌دهد که او همچنان بر کیفیت بازیگری خود پایبند است و از نظر ظاهری نیز فاصله‌ای با تصور رایج از سن خود ندارد.

مریلا زارعی؛ مرموزترین عضو مافیای کامران

مریلا زارعی در سریال «بی‌عاطفه» به کارگردانی کمال تبریزی، نقشی متفاوت و تا حدی پیچیده را بر عهده دارد. با این حال، این اثر نشانی از دوران اوج تبریزی در سینما ندارد و همین موضوع بر کیفیت کلی کار تاثیر گذاشته است. نقش زارعی در این مجموعه، شخصیتی مرموز و چندلایه است که به‌تدریج ابعاد آن آشکار می‌شود. اگرچه نشانه‌های گذر زمان در چهره او قابل مشاهده است، اما تلاش‌هایی برای حفظ ظاهر جوان‌تر نیز به چشم می‌خورد.

با این وجود، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، تداوم توانایی‌های بازیگری اوست. هرچند مقایسه میان نقش‌های ماندگار او در آثار کارگردانانی چون تهمینه میلانی و نقش فعلی‌اش در «بی‌عاطفه» ممکن است به ضرر این اثر تمام شود، اما زارعی همچنان بازیگری قابل اتکا باقی مانده است. تجربه همکاری با فیلمسازانی مانند ابراهیم حاتمی‌کیا نیز به کارنامه او بُعدی جدی و حتی سیاسی بخشیده است که در نوع انتخاب نقش‌هایش نیز بی‌تاثیر نبوده است.

لعیا زنگنه؛ در پناه تو و آن محجوب و این خانم بدنام

لعیا زنگنه نیز در سریال «بدنام» حضوری متفاوت و قابل توجه دارد. نقشی که او در این مجموعه ایفا می‌کند، به‌نوعی در نقطه مقابل شخصیت‌هایی قرار دارد که در دهه هفتاد با آن‌ها شناخته می‌شد. زنگنه که با تصویر زن محجوب و آرام در سریال «در پناه تو» در ذهن مخاطبان تثبیت شده بود، اکنون در قالب شخصیتی ظاهر شده که وجوهی جسورانه‌تر و حتی مناقشه‌برانگیز دارد.

این تغییر مسیر، اگرچه جسورانه است، اما واکنش‌های متفاوتی را نیز به همراه داشته است. در سال‌های اخیر، او بیشتر با گروه کاری حامد عنقا همکاری داشته و این تداوم همکاری، بر نوع نقش‌هایی که انتخاب می‌کند تاثیر گذاشته است. تغییرات ظاهری ناشی از جراحی‌های زیبایی نیز تا حدی در چهره او مشهود است و برخی معتقدند این مسئله بر کیفیت بازی و بیان او تاثیر گذاشته است. با این حال، حضور او همچنان یادآور مسیری است که از دهه هفتاد آغاز شده و اکنون به مرحله‌ای متفاوت و پیچیده‌تر رسیده است.